writer1

Şərif Ağayar

Məqalə sayı

530
clock10:21 calendar-gray 16 Sentyabr 2019 view-gray1300 dəfə oxunub
view-gray1300 dəfə oxunub

İlk dərs günüm

Kulis.az "Bilik günü" münasibəti ilə Şərif Ağayarın “İlk dərs günüm” yazısını təqdim edir.

Səni beş yaşında birinci sinfə qoyalar. Bacınla eyni sinifdə oxuyasan deyə. Üstəlik, bacını da bir il tez yazdıralar məktəbə. Niyə? Boyunuz bir az uzundur deyəmi?

Müəllimlərdən qorxurdum. Mənə başqa dünyalardan gələn adam təsiri bağışlayırdılar.

Bir dəfə müəllimlərimdən birini köhnə və cırıq paltarda tövlədə işləyən gördüm, gözüm kəlləmə çıxdı. Sən demə, onlar da mal-heyvanın altını kürüyə, qabağına ot qoya, nobata gedə bilərmişlər. Yəqin, yemək də yeyir, hətta tualetə də gedirdilər. İlahi!

Birmərtəbəli məktəb binasının qarşısına qoyulmuş taxta skamyada bir dəstə qırmızı paltarlı qız oturmuşdu. Məktəbimiz əbədi olaraq xəyalımda bu qırmızı rənglərlə assosiasiya olunur. Deyirlər, adamın yadında son gördüyü qalır, amma bəzən tərsinə olur.

Qızlar çox sakit oturmuşdular. Elə bil, yaşlı arvad idilər. Başlarını da örtmüşdülər. Onların arasında məndən beş-altı yaş böyük olan bibim qızını görəndə bir az ürəkləndim. O da məni gördü, tez qaçıb yanıma gəldi, üzümdən öpdü, xəfifcə dişlədi, sonra qucağına qaldırmaq istədi. Çapalayıb əlindən çıxdım. Pal-paltarım bir-birinə qarışdı. Əyilib düzəltdi. Məktəbə gəldiyimə sevinmişdi deyəsən.

Valideynlərimdən yanımda kimsə vardımı, xatırlamıram. İlk sinif də xatirimdə deyil. Eləcə o qırmızı paltarlı, başı örtülü qızlar və bibim qızı qalıb yaddaşımda.

Havayı deyil.

Aradan düz 39 il keçib.

39 eee...

Məktəbin qoxusunu da unutmuram. Toz və təbaşir iyinə qarışmış kəsif nəm qoxusu... İndi də burnumun ucundadır. Məncə, insana həm də qoxular əzab verir. Qoxu yaddaşı dəhşətlidir. Ürəyə daha tez nüfuz edir.

İndi o məktəb mənim üçün təkcə zaman baxımından deyil, həm də məkan baxımından əlçatmazdır. Orta məktəbdəki sinfinə gedənlərə, partasını tapıb oturanlara, üstəlik şəkil çəkdirənlərə həsədlə baxıram.

Məkansa da əlçatandır barı!

Həm də anlamıram onları. Necə də soyuqqanlı dayana bilirlər fotoaparatın qarşısında.

Bəli, o gün, o məkan mənim üçün əlçatmazdır indi və bu nisgil içimdə xəfif, köhnəlməkdə olan ağrı kimi sızıldayır. Amma o qırmızı rənglər həmişə gözümün qabağında bərraqdır; məktəbin qarşısında bir topa çiçəyə oxşayan başı örtülü qızlar...

Özümü cəmləsəm, o rəngləri də, rəng ayrıntılarını da yaddaşımda dirildib onun eyni olan gözəl bir gül buketi hazırlayar və bu gün məktəbə ilk qədəmlərini qoyan balacalara bağışlayaram. Və ardınca deyərəm:

- Sizə xoşbəxt vətən arzu edirəm, çocuqlar!

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

“Pişiyin evi” onlayn göstəriləcək
18:49 23 Oktyabr 2020
Nazirlik Zəngilanda dağılan məscidlə bağlı bəyanat yaydı
18:15 23 Oktyabr 2020
Azərbaycan əsgərinə heyrətlənən erməni hərbçi
17:31 23 Oktyabr 2020
Bütün zamanların ən gözəl aktrisasının həyatı film olur
16:53 23 Oktyabr 2020
Kino tarixinin ən qorxulu filmləri açıqlandı
16:11 23 Oktyabr 2020
Yapon caz ifaçısı Azərbaycan ordusuna pul köçürdü
15:29 23 Oktyabr 2020
Beynəlxalq Türk Mədəniyyəti və İrsi bəyanat yaydı
14:52 23 Oktyabr 2020
Allahı danan müəlliminin başına stul çırpdı, ömür boyu övladı olmadı, qızlığını xalası oğluna qısqandı - Xalq artistindən maraqlı faktlar
14:15 23 Oktyabr 2020
Facebookda yayılan təhlükəli döyüş videoları
13:34 23 Oktyabr 2020
Köçkünlük statusu – Sevinc Elsevər yazır...
12:47 23 Oktyabr 2020
Dağıdılan, dəyişdirilən, yer üzündən silinən abidələrimiz
12:04 23 Oktyabr 2020
“Bitls” qrupunun keçmiş üzvündən yeni albom
11:18 23 Oktyabr 2020
Qanın alın yazısı yox idi - Aqşindən yeni şeir
10:41 23 Oktyabr 2020
Fərid Hüseynin yeni kitabı çıxdı
10:15 23 Oktyabr 2020
"Qurban olum Azərbaycan" mahnısının söz yazarı vəfat etdi
09:40 23 Oktyabr 2020
Gərək o sirrin üstünü açmayaydım - Bircənin romanı
09:00 23 Oktyabr 2020
Azərbaycan beynəlxalq musiqi festivalında təmsil olunacaq
18:41 22 Oktyabr 2020
Məşhur muzeylərin eksponatlarını dağıtdılar
18:04 22 Oktyabr 2020
Kuklada uşaqlar üçün tamaşa
17:23 22 Oktyabr 2020
Arvadına kölə kimi baxan varlı ər – Hekayə
16:44 22 Oktyabr 2020