writer1

Fəridə Uğur

Məqalə sayı

4
clock11:40 calendar-gray 16 Fevral 2018 view-gray154 dəfə oxunub
view-gray154 dəfə oxunub

Bağışla məni, ata

Kulis.az Fəridə Uğurun “Biləcəridən dünyaya boylanmaq əzabı...” essesini təqdim edir.

Zaman ötüb keçmir – ötüb keçən insanlardır.

Zaman tunelinin içiylə, ya da zaman çevrəsinin halqası boyu sırayla, ar-arda, bir-birimizin iziylə addımlayırıq sadəcə. O itmir, o getmir, o keçmir, dayanıb ağuşuna alır bizi, gəzdirir, göstərir, yaşadır, öldürür...

Bizdən min il öncə burdan keçmişlərin ilk ləpirlərinə düşür bəlkə də elə məzarımız. Bəlkə elə buna görə tanışdır hər şey bu qədər? Buna görə köhnədir, yaşanmışdır, geyilmişdir, deyilmişdir... nə sevgimiz ilk deyil, nə əsəbimiz, nə sevincimiz, nə də ağrılarımız necə olsa.

Məni ən çox ilk dəfə suyu içən, ilk dəfə ağlayan, ilk dəfə ağrıyan, ilk dəfə “sevirəm” deyən insan haqda düşünmək yorur.

***

Mal damımızın, köhnə talvarımızın dirəklərində qaranquş yuvaları olurdu həmişə. Yaz gələn kimi gəlib doluşurdular yuvalara. Elə bir-iki həftəyə də yuvadan yavru səsləri eşidilirdi. Hərdənbir görürdün ki, bir bala düşüb yuvadan yerə. Elə cikkildəyir, elə fəryad qoparırdı ki. Kim görsə o saat götürüb yuvaya qaytarırdı. Mən onları görəndə əziyyət çəkirdim həmişə. Bilmirdim neyləyim. Bəlkə də yuvadan uzaqlaşmaq istədiyi üçün atıb özünü yerə, bəlkə də təsadüfən, səhvən düşməyib, istəyib deyə burdadır deyə...

Bildiyin, ya da bilmədiyin yox, anlamağa çalışdığın şeylər incidir ən çox.

***

Bağışla məni, ata.

Özümü yuvadan başı üstə aşağı atdığım üçün bağışla. Ağrımağa, inciməyə, əzab çəkməyə razı olduğum, hazır olduğum üçün bağışla. İstəmədiyim şeylər üçün yox, istədiyim şeylər üçün bağışla. Qorxmadığım üçün... (Bilirsən, əslində mən də qorxuram hərdən. Qorxuram ki, o filmdə dedikləri kimi “Xəyallarımdakı qədər mavi olmaya da bilər Pasifik”)

***

Şərq qadının ən yaxşı bacardığı şey (bəlkə də yeganə bacarığı) fədakarlıqdır. Ən pisi budur ki, bəzən bunu məcbur olmadan, sırf istədiyi üçün də edir. İlahi, necə də təkrardır hər şey – nənəmin yarıda qoyduqlarını anam... anamdan qalan ömrü mən... məndən sonra da...

Bu yaşlı və paslı zəncirin bir halqası olmaq?

Bağışla, öz yerimi boş qoyduğum üçün bağışla.

Görmək, tanımaq, eşitmək, oxumaq, yazmaq, bilmək, anlamaq, tanımaq istədiklərim üçün bağışla.

Biləcəridən dünyaya boylanmaq ağrılı işdir, ata !

Paylaş

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

“İtalyan baharı” kinofestivalı keçiriləcək
17:01 20 İyul 2019
Bryus Li niyə lənətləndi?
16:20 20 İyul 2019
Pyer Rişar Yessentuki kinofestivalının fəxri qonağı olacaq
15:22 20 İyul 2019
Beynəlxalq Animasiya Festivalının münsiflər heyəti məlum olub
14:30 20 İyul 2019
Sumqayıt Dövlət Dram Teatrı 50-ci mövsümünü başa vurub
13:46 20 İyul 2019
"Tərlan Əbilov 90-cı illərin şairidir" - Orxan Saffari yazır
12:25 20 İyul 2019
Xalq yazıçısı Elçin təqdim edir: Yuxu ölümü kimi gerçəklik var havada
11:40 20 İyul 2019
Tanınmış gürcü yazıçısı Afaq Məsudun romanından yazdı
10:00 20 İyul 2019
İsrail əsgərinə vurulan livanlı qız, tabut daşıyan iraqlı... - Əsl Kino
08:58 20 İyul 2019
Cəfər əmimin yolları - Şərif Ağayarın hekayəsi
21:00 19 İyul 2019
Bred Pitin yeni filminin treyleri yayımlandı - Video
18:30 19 İyul 2019
Puşkinin can verdiyi divan... – Şairin Ev-muzeyindən Reportaj
17:57 19 İyul 2019
Sosial şəbəkələr depressiyaya səbəb olurmuş
17:11 19 İyul 2019
Kamal Abdulla medalla təltif edilib
16:37 19 İyul 2019
Sən gecələr yat, ay Qurban... - Məhəmməd Tanhudan Yeni Şeirlər
15:31 19 İyul 2019
Çexovun həyatı film olacaq
14:33 19 İyul 2019
Tərcüməçi-yazıçı Məmməd Məmmədlinin kitabı çap olunub.
14:01 19 İyul 2019
Yalçın Rzazadə Türkiyədə əməliyyat olunub
13:21 19 İyul 2019
Kəramət lağ elədiyi aşıqlardan da mənasızdır
12:37 19 İyul 2019
Azərbaycan filmləri Sarayevo festivalında
12:01 19 İyul 2019