writer1

Səhər Əhməd

Məqalə sayı

181
clock12:13 calendar-gray 24 Oktyabr 2016 view-gray196 dəfə oxunub
view-gray196 dəfə oxunub

Avtobusdakı kor dilənçi və sevgilisi

Söz vaxtına çəkər, təxminən üç-dörd il əvvəl bu vaxtlar idi, sərnişinlə ləbələb dolu marşrut tıxaclı yollarla irəliləməyə çalışırdı.

Diqqətimi yanımdakı on bir-on iki yaşlarında yaraşıqlı bir oğlan uşağı, otuz-otuz beş yaşlarında bir kişi cəlb eləmişdi. Uşağın böyüyü idarə eləməsindən anlaşılırdı ki, kişi kordur.

Balaca tez-tez burnunun dibində dirəkdən yapışmış korun əlini ehmalca itələyirdi:

- Əlini o yandan tut, öyün yıxsın, eləjə qəpiy ilənir.

Anlamışdım ki, kişi təkcə kor deyil, həm də dilənçidir və onlar hansısa uzaq bir rayondan paytaxta dilənmək məqsədilə gəliblər. Mənzərə “Arxip baba və Lyonka”da olduğu qədər kədərli deyildi, uşağın dilavərliyi və zirəkliyi məndə nədənsə onun gələcəyi haqqında optimist fikirlər oyadırdı.

Korun isə dünya vecinə deyildi, bir əliylə yuxarıdan asılı qalıb, o biri əliylə köhnə telefonunu qulağına bərk-bərk dirəmişdi və telefonda, kəsə desək, “qız bişirməklə” məşğuldu. Hiss olunurdu ki, qız danışdığı adamın kor bir dilənçi olduğunu bilmir.

Hər dəfə tıxacda tərpənəndə avtobus ləngərləyir və kor oturacaqda oturmuş adamların üstünə aşırdı. Hər dəfəsində də uşaq onu eyni səbrlə geri itələyirdi:

- Ə, sən sevgilinin canı, xalxı minmə.

Bu uşağın əsas vəzifəsi koru müşayət eləmək idi, amma o bununla kifayətlənmir, həm də xalqı kordan qoruyurdu.

Kişi isə öz aləmindəydi və elə şirin dillə danışırdı ki, sanki basabas avtobusda bir ayağı üstdə dayanmayıb, hansısa saray kimi evdə kresloya yayxanıb. O, bununla təkcə qızı yox, çox güman ki, həm də özünü aldadır və avtobusdakı ağır vəziyyəti yüngülləşdirirdi.

Axır ki, uşaq dözmədi, telefonu onun əlindən alıb söndürdü. Kor burnunu salladı.

Uşaq yanındakı çiyni çantalı yaşıdını gözdən keçirib koru dümsüklədi:

- Məktəbdən avtobusla qayıdırlar.

Kor dinmədi.

Bu dəfə uşaq baxışlarını pəncərədən çolə fırladıb, gördükləri haqda məlumat verməyə başladı.

- Yolun qırağında yalannan təpələr qayırıflar..

- ...

- Bir də güldən saat.

- Saat? - kor axır ki dilləndi.

- Həə, yekə, dumru.

...İndiki kimi yadımdadı, oğlan elə beləcə də dedi: "Dumru".

Bu əhvalatı keçmişin qaranlıq zirzəmisinə atmamağımın səbəbi də elə uşağın bu sözüdü. Hər dəfə həmin yolda həmin güldən düzəldilmiş saatı görəndə həmin uşağın ağıllı baxışları gəlib durur gözlərimin qabağında. Və mən o səhnəni bütün detallarıyla xatırlayıram. Gerçəkdən, o, niyə “yumru”ya “dumru” demişdi, hələ də anlamış deyiləm.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Əməliyyatdan çıxan aktyor danışdı: “Özümü yaxşı hiss edirəm”
12:10 23 Fevral 2020
İvanın uşaqlığı - Yeni hekayə
17:02 22 Fevral 2020
Ölümündən 1 il ötdü - Kamranın şeirləri
16:11 22 Fevral 2020
Əməkdar artist ölümlə üz-üzə - Təcili pul lazımdır
15:01 22 Fevral 2020
Bakıda “Şanson gecəsi”
13:58 22 Fevral 2020
Meyxananı bayağılıqdan xilas edən 5 parça - Video
13:04 22 Fevral 2020
Azərbaycanlı rəssamın əsərləri Moskvada təqdim edildi
12:03 22 Fevral 2020
Ukrayna və Azərbaycan ulduzları eyni səhnədə
11:04 22 Fevral 2020
Reanimasiyaya yerləşdirilən əməkdar artistdən xəbər var
10:08 22 Fevral 2020
Əsərlərini qanıyla paltarlarına yazan, dili kəsilən məşhur yazıçı
09:00 22 Fevral 2020
Göydən yenən şeirlər – Şərif Ağayar yazır...
21:01 21 Fevral 2020
Bakıda yeni Ədəbiyyatşünaslıq Mərkəzi açılıb
19:30 21 Fevral 2020
Manaf Ağayev polisə çağırıldı
18:53 21 Fevral 2020
“Beş manatlıq gəlin”in premyerası olacaq
18:21 21 Fevral 2020
Kimdir güclü qadın? – Sevinc Elsevər yazır...
17:41 21 Fevral 2020
“Müfəttiş” nümayiş olunacaq
17:00 21 Fevral 2020
Tramp "Oskar" alan filmi tənqid etdi
16:21 21 Fevral 2020
Los-Ancelesdə Nəsiminin yaradıcılığına həsr olunmuş tədbir keçirilib
15:39 21 Fevral 2020
Ölümünə səbəb olduğu qızın qardaşına ərə getdi – Xalq artistindən maraqlı faktlar
14:58 21 Fevral 2020
Yaşar Bünyaddan yeni hekayələr kitabı
14:17 21 Fevral 2020