writer1

Şərif Ağayar

Məqalə sayı

521
clock11:17 calendar-gray 15 Sentyabr 2016 view-gray166 dəfə oxunub
view-gray166 dəfə oxunub

İçimizə işıq çəkənlər

İlk dərs günü...İstər-istəməz məktəbə getdiyi günə qayıdır adam...Neyləsən də nostaljisiz ötüşmür bu gün...

İlk dərs günü...

Bilik bayramı...

Təzə paltar...

Çanta...

Yaşadığın evi, oturduğun sinif otağını, oynadığın həyəti dolduran hay-küylü sevinc...

Bir az da həyəcan...

Bir yaş böyük bacımla eyni sinifdə oxuyaq deyə atam məni tez qoydu məktəbə...

Üstəlik bacım da bir il tez getdi...

Boydan uzunduq deyə yaşımızı ciddiyə alan olmadı...

Məktəb direktoru atamın xətrinə sovet qanununu əməlli-başlı pozdu...

5 yaşımda birinci sinfə gedəsi oldum...

Müəllimlərdən qorxurdum...

Dərsdən qaçırdım...

İndinin uşaqlarına bəlkə qəribə gələr, bir dəfə sinif müəllimimi köhnə paltarda tövlədə işləyən gördüm, necə sarsıldımsa...

Sən demə müəllim də hamı kimi peyin kürüyər, ata-inəyə ot-alaf verərmiş...

Həm də köhnə paltarda...

Həyatda söz və kitab adına nə bilirəmsə o müəllimə borcluyam...

Bəbir müəllimə...

İlk müəllimim...

Mənə ilk “Beş”i yazan kişi...

Həm də onun hesabına məktəbdən qorxmadım...

Dərslərdən qaçmadım...

Bəbir müəllim dərsi bilməyəndə, tapşırıqları yazmayanda müəllimdən utanmağı öyrətdi mənə...

Qorxmağı deyil...

O məsuliyyət hələ də içimdədir...

Oxumadığım kitablardan, baxmadığım filmlərdən utanıram...

Bir gün sinifdə belə bir əhvalat danışdı:

- Biz yeniyetmə ikən, dedilər, kəndlərin arasında dik dirəklər basdıracaq, onların üstüylə hamının evinə məftil çəkəcəklər. Tavanın ortasından armuda oxşayan şüşə asılacaq, divarda düyməni basan kimi evlər günüzmüş kimi işıqlanacaq. İnanmadıq. Gülüşdük. Ömrümüzdə belə gop görməmişdik...

Bəbir müəllim bu əhvalatı danışanda biz də güldük.

O vaxt sevimli müəllimimizin içimizdə də belə bir işıq yandırdığını anlamırdıq.

O vaxt anlamırdıq həyatımızın da bu əhvalata bənzər bir gop olduğunu.

Başqa sinif yoldaşlarımı bilmirəm, şəxsən mənim bu hap-gopa bənzəyən ömrüm nə qədər xərcləndisə Bəbir müəllimin içimdə yandırdığı o işığı qorumağa xərcləndi...

Anladım ki, o işığın son işartısı söndüyü gün məhv olacam...

Ağlaya-ağlaya məktəbə gedən o tər-təmiz varlıqdan əsər-əlamət qalmayacaq...

O işıqdan başqa hər şey yalanmış ömrümüzdə...

Və o işığı yandırmaqdan çox qorumaqdaymış məsələ!

İndi o işığı qorumağın Bəbir müəllimin xatirəsinə ən böyük ehtiram olduğunu xatırladıqca içimi hüznlü bir rahatlıq bürüyür.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

“Çəkməli pişik” onlayn göstəriləcək
18:44 07 İyul 2020
Əfsanəvi musiqiçi vəfat etdi
18:09 07 İyul 2020
Bizim üçün qızılgül – Cavanşir Yusifli yazır...
17:30 07 İyul 2020
Bred Pitt yeni filmə çəkilir
16:48 07 İyul 2020
Filmdəki "Kəndimiz" mahnısının ifaçısı dünyasını dəyişdi
16:06 07 İyul 2020
Seymur Baycanın yazısı məşhur türk saytında yayımlandı
15:24 07 İyul 2020
"İmkanlı adamların milli qeyrəti olmalıdır" - Yazıçılar ermənilərin festivala gedən filmindən danışdı
14:45 07 İyul 2020
Tbilisidə Azərbaycan muzeyləri açıldı
14:02 07 İyul 2020
“Qəhrəmanım sənsən” - Natiq Məmmədlinin yeni kitabı çap olundu
13:19 07 İyul 2020
Bakıya yayılan üfunət nəyin mesajıdır?
12:28 07 İyul 2020
Atasını vuranı bağışladı, ölümünə dostu bais oldu, öləcəyini internetdən öyrəndi - Ələkbər əminin kədərli həyatı
11:42 07 İyul 2020
Kür çayını kim xilas edəcək?
11:06 07 İyul 2020
Dindarlar bu şeirə görə gənc şairi hədələyirlər
10:30 07 İyul 2020
Amerikalı aktyor koronavirusdan öldü
10:04 07 İyul 2020
Müslüm Maqomayev adına müsabiqə gələn ilə qaldı
09:51 07 İyul 2020
Pararlel dünyaya səyahət edən xərçəng ata – Etqar Keretdən yeni hekayə
08:58 07 İyul 2020
Tanrının İtaliyaya bəxş etdiyi böyük sərvət: Ennio Morrikone
21:01 06 İyul 2020
Xalq artisti oğlundan yazanları hədələdi
20:40 06 İyul 2020
Kukla Teatrında uşaqlar üçün onlayn tamaşa
18:39 06 İyul 2020
Cənubi Koreya musiqi qrupu dünya rekordu qırdı
18:00 06 İyul 2020