Kulis.az Bruno Pontirolinin yaradıcılığı haqqında yazını təqdim edir.

Sürreal fırça

Fransız sürrealist rəssam Bruno Pontiroli deyib ki: “Məqsədim gündəlik həyatın dar qəliblərini alt-üst edərək, insan təxəyyülünü silkələmək və ən adi obrazları belə, tanınmaz hala salıb insanlara yeni baxış bucağı bəxş etməkdir”.

Absurdun estetikası

Bruno Pontirolinin rəsmlərində tanış simvollar öz yerini tamamilə təccüblü və anlaşılmaz mənzərələrə verir. Onun təsvir etdiyi heyvanlar qeyri-real bədən quruluşuna malik olur. Bu qəribəliklər ilk baxışda kabusa bənzəyən təsir bağışlasa da, onları seyr etməkdən doymaq olmur. Pontiroli deyir: “Şəkillərimdə tanınan canlıları təhrif etməklə onları yenidən yaradıram”.

Ziddiyyətlərin uyğunluğu

Pontiroli öz əsərlərində reallığın fiziki və anatomik qanunlarını tamamilə pozur. Onun işi insan beynində oturuşmuş, tanış obrazları dəyişməklə insanı yenidən düşünməyə vadar etməkdir. Rəssamın hər tablosu sual doğurur: “Əgər belə də ola bilərsə, niyə olmasın?"
Bu yanaşma onu klassik sürrealist sənətkarlarla bir sıraya qoyur. O, özü Salvador Dalidən, Rene Maqrittdən və Rembrandtdan ilhamlandığını söyləyir.

Ən zəhlətökən sual

Rəssamın dediyinə görə, tez-tez “Bu rəsmdə nə demək istəyirsiniz?” sualına rast gəlir, lakin bu suala cavab verməkdən qəti şəkildə imtina edir. Pontiroliyə görə, onun rəsmləri haqda hər bir tamaşaçı özü fikir formalaşdırmalıdır. Onun fikrincə, bu düşüncə forması insanın daxilindəki uşaq təxəyyülünü oyatmaq üçün ən yaxşı vasitədir.

Graffitidən qalereyaya uzanan yol

Pontiroli rəssamlıq yoluna küçə sənəti ilə başlayıb. Gecələr o, polisdən gizlənərək körpülərə və metro qatarlarına graffiti çəkirmiş. Bu illəri həyatının ən əyləncəli dönəmi hesab edir. Daha sonra klassik rəsmi öyrənmək üçün açıq seminarlarda iştirak etməyə başlayır və yağlı boya ilə işləməyi öyrənir.

Yuxuların rəsmi

Onun yaradıcılığında yuxular xüsusi yer tutur. Özünün dediyinə görə, rəssam səhərlər oyanan kimi gördüyü qəribə yuxuları qeyd edir və sonradan "onların rəsmini çəkir".
Pontiroli hansısa psixotrop maddələr qəbul etdiyini deməsə də, bu cür yuxugörmələrini zarafatla "peşə sirri" adlandırıb.

• Vaqif Poeziya Günləri başlayır
• Bu sendviçdə mayonez yoxdur - Cerom Devid Selincerin hekayəsi
• "Niyə bu qədər az nəvaziş göstərmişdim?" - Silvio Pellikonun "Mənim həbsxanalarım" əsərindən bir hissə