Bu gün tanınmış yazıçı, şair, tərcüməçi Hədiyyə Şəfaqətin doğum günüdür.
Kulis.az bu münasibətlə onun şeirlərini təqdim edir.
***
Xumar gözlərindən (Ah!) bu şəhərin
Ümid də süzülür, kədər də axır
Üz-üzə gəlməyən gen yaxasının
Xırda düymələri bir-bir açılır
Sülh küçəsində…
quşların hər səhər boş ağaclardan
baxdığı mənzildə, pərdə dalından
süzürəm tutulan göyün üzünü
yağış da yağanda, daş da yağanda
dilimin altında bir az saxlayıb
sonra tüpürürəm sözün düzünü…
çökür axşamların üstünə pərdə
yenə kölgələnir xilas xəyalım
araya yan-yana tikilmiş evlər,
araya naməlum insanlar girir
ayırır, ayırır məni dənizdən..
çıxıb mənzilimdən, min bir xəyalla
havanı çəkirəm ciyərlərimə
yağışı alıram çiyinlərimə
islaq səkilərin naxışlarından
gözümü çəkmədən gedirəm alım
bir həftəlik yemək, pişiklərimə
Sülh küçəsindən…
***
köhnə dərzi dükanının küncündəki tabloda
bir kişi küçədə nar satır
hər şey olduğu kimidir:
papağının altından çıxan saçları qar kimi,
nimdaş pencəyi nimdaş pencək kimi,
nimdaş şalvarı nimdaş şalvar kimi
əlində bir cüt çatlamış nar – çatlamış nar kimi
köhnə dərzi dükanının küncündə köhnəlir
tikilib aparılmayan paltar kimi..
***
Gənc qadın
Elə dayanacaqdaca öldü…
Bir dəstə adamın içində
su kimi axıb yerə töküldü qadın….
Hərə bir tərəfə çəkildi,
hələ heç kim heç nə anlamamışdı…
Sükut çökdü
Sonra haray-həşir qopdu
Biri əyilib əlini əlinə aldı qadının,
biri başını dizinin üstünə qoydu
Biri nəbzini yoxladı…
Biri ucadan zəmanəni söydü:
– Cavanında-qocasında ürək qalmayıb…
Biri qışqırdı:
– Təcili yardıma zəng edin!
– Çəkilin
Çəkilin
Çəkilin!… – Polis camaatı aralamağa çalışdı
– Nə olub burada?
– Görmürsən? – yaşlı kişi başını buladı,- adam ölüb…
…Telefonunda
Son zəng etdiyi nömrəni tapdılar:
– Müəllim, siz bu xanımın nəyisiniz?
Hə?
Elə?
Kiçik bir hadisə olub, gəlsəniz yaxşı olar, sizi
(filan, filan, filan) ünvanda gözləyirik…
Hə, hə, teatrı keçən kimi, orada…
Yox, yox, narahat olmayın, hər şey yaxşıdır…
Yox…
Özüylə danışmaq istəyirsiniz?..
… …. ……. ……….. …………….
…Külək
ləçəyinin altından çıxan qızılı saçlarını oynadırdı,
Bir tutum tel
Dodaqlarına yapışıb qalmışdı,
Gözlərinin dibində bir damla parıltı günəşə ilişib qalmışdı
qadının…
Axır göz yaşlarımız buğda dənəsi boyda
Buğda dənəsindən acacıq böyük
Buğda dənəsindən acaqcıq xırda
Süzülüb yaddaşa hopmağa gedir
Bəzən də ləngiyir, üzümüzdəki
Dünyanın ən dərin cığırlarında…
Yaddaş göz yaşını udur, üyütmür
Əkir talemizin xam torpağına
Əkir, göyərsə də, göyərməsə də
Həyat göz yaşını heç vaxt çürütmür
Dünyanın ən dərin quyularında
Yazır yazısını yazı sahibi
Bizim gözümüzdən axan yaşların
Dərdi bizimkidir,
Özü sahibin…
Axır göz yaşlarımız buğda dənəsi boyda
Biz nə tarla şumlayır, nə də toxum səpirik
Biz göz yaşlarımızı gecəyə axıdırıq
Göyərən sünbüllərin qarşısında dayanıb
Dünyayla aramızda uzun bir sədd çəkirik…
***
titrəyən əlləriylə
bir gün duaya dursa
bizim taleyimizi yerindən oynadanlar
allah bizdən soruşsa, biz də bağışlamasaq
o əllər yavaş-yavaş,
yavaş-yavaş qurusa
bizim ürəyimizdə bir bənövşə açacaq…
qaçacaq qarşımızdan damğalanmış sifətlər
başımızı aşağı salacağıq qəzəblə
yorğun yumruqlarımız sıxılacaq sonadək və dərindən bir nəfəs
dərəcəyik nəhayət
sonra saçlarımızda çoxaldıqca çoxalan ağ tellər şahid kimi
uzadıb barmağını qatili göstərəcək,
biləcəyik nəhayət…
biləcəyik ki, bir də doğmayaq o qatili
beşiyini yelləyib, ovutmayaq qatili
qadın sinələrində açılan yaraların
qadın gülüşlərində gizlədilmiş nifrəti
bizi ana olmağa qoymasa da qoymasın
döşümüzdən süd verib, böyütməyək qatili…
yaralı qanadların kölgəsində qıısılıb
nəğmə pıçıldamağa gücümüz qalmalıdır…
elə ona görə də… –
titrəyən əlləriylə
bir gün duaya dursa
bizim taleyimizi yerindən oynadanlar
tanrı bizdən soruşsa, biz də bağışlamasaq
o əllər yavaş-yavaş,
yavaş-yavaş qurusa
bizim ürəyimizdə bir bənövşə açacaq…
***
...On dörd günlük ayın gümüşü işığında
Günəbaxan tarlası
Quru xəzəl qoxuyur...
Sarı rəngdə bu nə cəsarət -
Başını aşağı salıb
Aya meydan oxuyur...
Harasa tələsir
Qaranlığı yarıb keçən yol
Gecə uzaqvuran işıqlarla kəsilir...
Günəbaxan çiçəklərinə baxır ay
Göy üzündən enib
Tarlanın kölgəsinə çəkilir...
***
Elə sakit-sakit, torpaq dilində
Kəpənək dilində
Yarpaq dilində
Qalmaq istəyirəm uzaq çöllərin, dağların, yolların lal yaddaşında...
Sözlərin əlləri bəzən nə yumşaq
Bəzən nə kobuddur - incidir, qırır
Bəzən saçlarımı hörüyə vurur
Bəzən ürəyimi salıb sındırır...
Mən yaxşı bilirəm - nəsə düz deyil
Gecə gecə deyil
Gün gündüz deyil
Amma havasına kövrək anların, yaralı qəlblərin, yad insanların
Qapılıb gedirsən yaralı, küskün qərib sevincinə -
Nə olar olar...
Amma könlümüzün ayıq yerində
Olmur
Nəsə olmur
Gücdən düşürük
Bir qəfil hənirti "mən varam" deyir,
"Səndəyəm" söyləyir,
Kölgələşirik...
Bilmirik
Sualsız - cavabsız gəlib gedənlər nə verib nə alacaqlar
Bəlkə son nəfəsdir kiməsə inam
Bəlkə heç nə deyil
İlğımdır ancaq...
Bəlkə də hər səhər pəncərələrdə
Sübhün gözlərindən keçib qaranlıq
Günəşi doğurur
Sən isə yoxsan...
Sən isə heç zaman gəlməyəcəksən...
Bu sükut
Bu sakit, bu bir adamlıq həyatın su kimi axışındadır
Hardasa öləcək səni sevənlər
Öləcək və heç nə bilməyəcəksən...
***
Dili-dodağı qurumuş çölün sinəsindən
Ah qopur
Nəm əllərin, nəm çiyinlərin qadın sevgisindən
Günah qopur
Bağlı qapıların arxasında hənirti gözləyir
Kişi kürəyi
Gah barmaq uclarında döyünür, gah saç aralarında
Tanrının ürəyi...
Arxasınca baxmamaq lazımdır gəlməyənlərin
Yoxdurlar...
Bəlkə günahdan, bəlkə qadın sevgisindən,
Bəlkə də özlərindən qorxdular...
Ən gözəl duaların ovuclanıb içildiyi yerdəydi eşq
Gizli-gizli...
Olmadısa olmadı, öldüsə öldü, susdusa susdu hər şey
Bilmirəm...
Bilmirəm...
***
...əlini uzatma
bu şəhərin sehrinə
səni quşa çevirər
daşa çevirər
ağaca çevirər - yanarsan
dağınıq saçlarından sirr tökülər qadının
udum - udum
gözlərinin parıltısı nə söyləsə inanarsan...
...sonra ölüm gələr ay işığında
sonra göz yaşları
sonra sərxoş qəlbin üsyanı...
sirrinə əl uzatdığın şəhərin qadını
başına çevirər dünyanı...
sən axı buna layiq deyilsən...
Bizi Telegram-da izləyin
t.me/kulis_az
Bizi Instagram-da izləyin
Bizi TikTok-da izləyin
Bizi Facebook-da izləyin
Bizi X-da izləyin
