Salam üçün iki şeir

1.

Yazmaq da yazmamaq tək
dostum, elə taledi.
Tale deyilsə demək
ya yoxdu, ya zayedi.

Düşsən-enişdi dağlar,

qalxsan dostum, yoxuşdu.
Bağlananda qapılar,
bacalar da çıxışdı.

On eləsə üç üçüm,
1 də demək özünsən.
Hər kəs özünün bü(s)tü,
qonub çiyinlərinə.

Vaxt yıxar hər heykəli,
gizlədər qara torpaq.
Üstdən pərgar dillərin
yellər əsər qaçaraq.

Şükür, hələ yaşanır
Həyat ay-ay və il-il.
Ömrümüz xırdalanır
yollarda ləpir-ləpir.

Salam olsun bu sabah
qoy, Səlimdən Sarvana.
Bəndəni sevən Allah
bəs edər hər karvana.

2.

Pəncin arxası du imiş,
Doğuşunku qürub imiş,
Söz sükutda durub imiş,
Salamtək görəni varmı?

At getdi, əydi yolunu,
Fil getdi əyri yolunu,
Şeirin də qeyri yolunun
Salamtək gedəni varmı?.

Nə çox sözə salam verən,
Asta dinib yalan verən,
Salamı alınan, denən,
Salamtək olanı varmı?

Ağrıtma dərd ilə başı,
Dərd mərd ilə yol-yoldaşı.
Toplasan dörd ilə beşi
Hələ sənin doqquzundu.

Yaşa, dostum, uzun-uzun,
Qabaqdadı on səkkizin,
Gülsün üzün, şeirin-sözün
10 doqquza varan olsun!

Rafiqə, 45 illiyinə

Qırx beşin iyirmisini
Bir yerdə xərcləmişik,
Yad şəhərlər olub ki,
Gecələr tək gəzmişik.

Olub ki, ovutmuşuq
Biz fanilik hissini

Mən oxuyub Hamsunu,

Sən oxuyub Hesseni.

Saçımıza dən düşüb
Eyni gün eyni dərddən,
Çörəyi tən bölüşüb
Suyla yemişik hərdən.

İndi gözləmək qalır
Sirdisə də sonrası
Ey, Ruminin əmisi,
Ey, Zəhranın atası.

Yol yarıdan keçlilmiş,
Nə gün dönər, nə keçmiş,
Gözümüzdə kiçilmiş
İndi çox şey bəllidi.

Quş olmaqmı gözəldi,
Uşaq olmaqmı gözəl?
Daş atmaqmı gözəldi,
Daş atılmaqmı gözəl?

Bu sualların indi
Cavabını bilib də
Yaşamaq çox çətindi
Özündən siyrilib də.

Sən-qırx beş, mən-əskik qırx,
Hələ də fırlanır çarx,
Olanlarçün ağlayaq
Gəl, dostum, asta-asta.

Hava haqqında sonuncu şeir

Fərid Hüseynə

Mən sizə havanın bu gün necə gözəl olması barədə
danışmaq istədim, yazmaq istədim.
Nə deyim? Necə yazım ki, necə gözəldi?
Anlatmaq üçün təkrar havaya çıxmalıyam,
qələmi yerə qoyub yazmamalıyam.

Bu şeirin ən yaxşı davamı
nə vaxtsa və kim yazsa belə, mütləq bu cür olacaq, Fərid:
Bir nəfər çölə çıxdı,
ciyər dolusu nəfəs alıb susdu...

• "Onun qəhrəmanları iyrənmədən yaşaya bilmirlər..." - Bernhardla Dostoyevskini nə birləşdirirdi?
• “Bu məmləkətdə ölünün də, dirinin də yiyəsi olmalıdır” - Xalqın sevimlisi niyə fəxri adsız qaldı?
• Yalanlar, maskalar və çılpaq həqiqət - "Ruh" tamaşası haqqında