writer1

Vüsalə Məmmədova

Məqalə sayı

51
clock15:00 calendar-gray 23 İyul 2013 view-gray3138 dəfə oxunub
view-gray3138 dəfə oxunub

Ruhun şad olsun, ruhlar şəhəri...

Bu günlərdə evdəki təmirlə bağlı ustadan o qədər işi birdən istədim ki, sakitcə alətlərini yığışdırdı:

- Xanım, siz ağdamlı ustalara müraciət edin. Düzdür, baha işləyirlər, amma bizim burda indi-indi gördüklərimizi onlar eeeeeeeeeeeee, o vaxt orda görüb gəliblər deyə hər şeydən başları çıxır...

Və getdi...

Haralı olduğumu bilməyən ustanın sağ əlini başının üstündən qolu çatana qədər yuxarı uzadıb, nəfəsi çatana qədər dediyi “eeeeeeeeee”si, “o vaxt, orda”sı divarlardan asılı qaldı...

Damarlı, kobud əlini uzatdıqca üzündə dartılan cizgiləri deyirdi ki, “qolum çatsa əlimlə tavanı deşib Allaha qədər uzadaram”...

Arıq, bir dəri-bir sümük boğazı gərildikcə damarları deyirdi ki, “nəfəsim çatsa “eeeeeeeeeeeee”ləri Allah eşidənə qədər uzadaram”...

Əllərini nə şimala, nə cənuba, nə şərqə, nə qərbə... düz Allaha tərəf uzatdı. Adı üstündə: Ruhlar şəhəri!

“Eeeeeeeeeeeee, o vaxt orda”...

Amma mən bu gün kimi xatırlayıram. Səs indi də qulaqlarımdadı:

- Gözünü yum və mən aç deməyincə açma! Açma, açma, açma, açma, açma, aç!

Qaranlıq, içi paltarla dolu şkafın içində dizlərimi qarnıma yığıb sakitcə oturmuşam. Qaranlıq qorxumu tapılacağımın əminliyi dağıdır. Bilirəm ki, məni axtarırlar. Unutmayıblar...

Və... orada gizləndiyimi hamı bilirdi...

Onlardan da, özümdən də qaçanda, gizlənəndə, dərslərim qəliz olanda, tapşırıqları çözə bilməyəndə, çıxılmaz vəziyyətə düşəndə, həyəcanımı kiminləsə paylaşmağa utananda... Hətta sözə qulaq asmayıb nadinclik edib yıxılıb əziləndə kimsə görməsin deyə dizimin qanı kəsənə qədər... Oradaydım...

Orada bütün çıxmazlarımdan çıxış yolunu tapa bilirdim. Qanım damarlarımda bir başqa sürətlə dövr edir, ruhum bir başqa ruh olurdu. Mən bu havasız zülmətdəki hüzurun adını heç vaxt çözə bilmədim...

Nənəm hər dəfə məni ordan tapanda “Ay bala, bağrın çatlayar, heç olmasa qapısını aralı qoy” deyərdi...

Zaman keçdikcə özümü hüzur şkafına güclə sığışdırırdım. Nənəm isə “Artıq böyümüsən, şkaf səni götürmür, aşar üstümüzə, içində qalıb ölərsən, tərgit orda oturmağı” deyirdi...

...İlk atılan qradların da səsindən qorxub şkafa qaçmaq istəyəndə istiqamətimi eşitdiyim qışqırıq müəyyənləşdirdi: Ora yox, zirzəmiyə!

Sakitlik düşəndən sonra zirzəmidən evə qalxdıq. Qonşunun evini viran qoyan qradın qəlpəsi pəncərənin şüşələrini sındırıb, şkafın qapısından keçmişdi... Mənim hüzur şkafımı dağıtmışdı...

...Mənim yaşıdlarım Qarabağı görən sonuncu nəsildi. Dizindəki ilk çapığı ilə qanı o torpağa qarışan, uşaqlığı hələ də xarabalıqlar arasında ruh kimi dolaşıb öz yelləncəyini axtaran sonuncu nəsil...

Bizdən sonra gələn və sənədlərində doğum yeri Ağdam, Şuşa, Laçın yazılan sonuncu qarabağlılar oranı qucaqda tərk ediblər. Onlar sənəd üzərində qarabağlıdırlar... Bəzən bu söhbətlər onlar üçün çox darıxdırıcıdır... Onlardan sonra gələn nəslin isə doğum yeri müxtəlifdir... Onlar üçün bu söhbətlər qoca deyingənliyidir... Qısası, mənim yaşıdlarım ölüb qurtarmayınca məmləkətin Qarabağ dərdi də qurtaran deyil...

Onlar üçün vətən kitabdan oxuduqları sonu nidalarla bitən cümlələr, mənim nəslim üçünsə şkafın qaranlıq küncündəki hüzurdur.

“Eeeeeeeeeeeee, o vaxt orda” qoyub gəldiyimiz hüzur...

İndi orda küləklər əsir, amma kimsənin saçlarını dağıtmır...

...Günəş doğur, amma kimsəni yandırmır...

...Yağış yağır, amma kimsəni islatmır...

Çünki kimsəsizdir...

Amma bizim bu darısqal həyatımıza rəğmən hardasa eeeeeeeeeeeee oralarda böyük, geniş, boş və hüzurlu bir şəhərimiz var... Ruhlar şəhəri... Ruhun şad olsun, ruhlar şəhəri...

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Seyid Əzimin qəzəllər kitabı Özbəkistanda
11:05 21 Sentyabr 2020
Yol polisi ilə şortik davası - Ayxan yazır...
10:30 21 Sentyabr 2020
"Emmi" mükafatının qalibləri açıqlandı
10:03 21 Sentyabr 2020
Xalq yazıçısını dəfn edən molla: “Onu məzara qoymağa bir qohumu, dostu tapılmadı” – Müsahibə
08:58 21 Sentyabr 2020
Məşhur meyxanaçı: "O işlə təkcə meyxanaçılar məşğul deyil ki" - Video
17:01 19 Sentyabr 2020
Rejissormuzun filmi beynəlxalq festivalın qalibi oldu
15:51 19 Sentyabr 2020
Bitlz qrupu haqqında kitab çap olundu
14:41 19 Sentyabr 2020
Mənə möcüzə kimi görünən ədəbi hadisə - Elçin yazır...
13:30 19 Sentyabr 2020
Dörd min ildi dustağam - Adil Şirinin şeirləri
12:20 19 Sentyabr 2020
Dovlatovun heç yerdə çap olunmamış şeiri sərgiləndi
11:05 19 Sentyabr 2020
Respublika Uşaq kitabxanası yeni layihəsinin ilk mövzusunu Milli Musiqi Gününə həsr edib
09:59 19 Sentyabr 2020
Mətbəxdə cazibəsini itirən qadının dramı
09:00 19 Sentyabr 2020
Üzeyir Hacıbəyovun felyetonu: “Cin”
21:01 18 Sentyabr 2020
Açıq havada premyera oldu – İlk dəfə
19:01 18 Sentyabr 2020
Onlar "Ginnesin rekordlar kitabı"na daxil oldular - Fotolar
18:40 18 Sentyabr 2020
"Arşın mal alan" Bolqarıstan teatrında səhnəyə qoyuldu
18:00 18 Sentyabr 2020
Sarı camış - Kamal Abdulladan yeni hekayə
17:22 18 Sentyabr 2020
Azərbaycanın “Avroviziya-2021”də iştirakı təsdiqləndi
16:38 18 Sentyabr 2020
Üzeyir Hacıbəylinin xatirəsi anıldı
15:51 18 Sentyabr 2020
Dostunun qızıl saatını oğurlayan Vüqar, ərindən iyrənən Validə... – Səriyyə xala iş başında
15:10 18 Sentyabr 2020