news-inner
clock10:30 calendar-gray 26 May 2020 view-gray1242 dəfə oxunub
view-gray1242 dəfə oxunub

Qadın sərnişini bıçaqlayan sürücü - Narıngül yazır...

Kulis.az Narıngülün “Quşların köçü” adlı yeni hekayəsini təqdim edir.

Ayaqlarım məni yenə də, həmişəki kimi, köhnə dayanacağa gətirir. Dayanacaq da min illərin tanışıdır, necə var eləcə yerində dayanıb, heç nə dəyişməyib, yenə də tünlükdür.

Adəti üzrə, yenə də “it yiyəsini tanımır”. Avtobuslar az qala bir-birinin üstünə çıxıblar, əyri, köndələn, düz; kimin ürəyi necə istəyir, harada gəldi saxlayıb. Yoldan keçən maşınlar çarəsizlikdən yolu burulub keçirlər. Siqnal səsi konduktorların səsinə qarışıb.

“Allah kəssin belə işi!” Hər dəfə bu dayanacaqdan keçəndə eyni sözləri təkrarlayaraq ürəyimdə sürücülərin halına acıyıram.

“Bu sürücü tayfası çox həyasız olur. Bunlar da bir başqa millətdir,”- bunu da uzun illər sürücü işləmiş dayım deyirdi. İri qarpız dilimlərini süfrədən götürüb iştahla yeyə-yeyə, həvəslə söyürdü öz tayfasını.

Marşrut üçün müştəri haraylayan konduktor oğlanı çoxdan tanıyıram. Yəqin ki, dünya dağıla, özünün ağlına gəlməz, amma bir az doğmalığı da var mənə… Günün altında dayanmaqdan sifəti kömür kimi qaralıb. Qabaq dişləri əyri olduğundan çox vaxt ağzını bağlamır. Yenə də öz işindədir. Elə qışqırır ki, elə bil boğazını xüsusi qurğu ilə genəldiblər. Qışqırmaqdan səsi də kallaşıb.

Marşrutların arasından balaca, nuh əyyamından qalma köhnə avtobusumu tapıb şəstlə əyləşirəm. Köhnə marşrutlar artıq çoxdan sıradan çıxıb. Bunları arxivdən tapırlar sanki. Üş-beş ədəd ola, ya olmaya…

Avtobusun qarşısındakı güzgünün yuxarısına “Allahu Əkbər” və “Məni gözlə” sözləri yazılıb. Güzgünün kənarına yapışdırılmış oyuncaq ayı elə hey atılıb düşür.

-Ay uşaq, getmirsənmi, yatıb qaldıq ki, burada.

Sürücü cavan oğlandır. Heç cavan da demək olmaz, uşağa oxşayır. Arıqdır deyə, belə görünür. İri, qaynar gözləri var. Gözlərinin içi gülür. Əyninə ağ rəngdə, ütüsüz köynək geyinib. Sükandan yapışmış biləkləri çox nazikdir.

-Ə, malış, avtobusu çək kənara!

Yanaşı dayanmış avtobusun sürücsü qızıl dişlərini göstərir.

Oğlan ildırım sürətiylə, əsl kaskadyorlar kimi maşını səkiyə dırmaşdırır.

-Yavaş sür, a bala, bizi o dümyalıq edəcəksən!

Yaşlı bir kişi oturduğu yerdə səndələyir, qalxıb yerini öndəki oturacağa dəyişir.

Sürücü güzgüdən dişlərini ağardır.

-Qorxma, icazəni almışam, o biri dünyayala sazişim də var.

Arxadan aramsız maşın siqnalı eşidilir. Deyəsən, marşrut yoldan keçən hansısa maşının yolunu kəsib. Başımı avtobusun aynasına söykəyib mürgüləyirəm.

– Gəl, düş aşa­ğı! Düş, yer­də da­nı­şaq!

Səsə gözlərimi açıram. Yarıaçıq pəncərədən iki əl içəri uzanıb, sürücünün yaxasından yapışıb. İri biləkli əllərdir. Yerdən daha başqa birinin səsi gəlir.
– Bizim qabağımızda nə kişilik edirsən?! Düş aşağı, görək nə deyirsən?!
Sürücü özünü sındırmasa da, hiss olunur ki, düşmək istəmir. Amma dilini də saxlamır:
– Siz kimsiniz, əcəb edirəm! Yol mənimdir, bu dayanacaq bizimdir, saxlamışam!
Oğlanlardan biri dillənir:

– Dü­şür ye­rə kü­çü­yü! Dü­şür, dər­si­ni ve­rək!

De­yə­sən, mə­sə­lə qə­liz­lə­şir. Sü­rü­cü hirs­lə qa­pı­nı açır, az qa­la pən­cə­rə qa­rı­şıq sü­rü­şüb ye­rə dü­şür. Adam­lar söy­lə­nə-söy­lə­nə av­to­bus­dan aşa­ğı enir­lər. “Eti­bar­sız” sər­ni­şin­lər dər­hal baş­qa marş­rut­la­ra üz tu­tur­lar. Kə­nar­da da­ya­nıb ta­ma­şa edən adam­la­ra qo­şu­lu­ram. Yo­lun or­ta­sın­da sü­rü­cüy­lə oğ­lan­la­rın ara­sın­da əməl­li – baş­lı da­va ge­dir. Sü­rü­cü de­yə­sən pis da­laş­mır… Hə­vəs­kar re­jis­sor­la­rın xə­bə­ri ol­sa, yə­qin ki, dö­yüş kadr­la­rı­nı çək­mək üçün əla fürsət olardı.

Bir vaxtlar döyüş filmləri dəbdəydi, döyüşlərin çoxu küçədə baş verirdi. Uşaqlar həvəslə baxırdılar. İndi dəbdən düşüb.

Kon­duk­tor oğ­lan da sü­rü­cü­nün kö­mə­yi­nə gə­lib. Ar­tıq dö­yüş 3 nə­fər­lik ko­man­da­lar ara­sın­da ge­dir. Əs­lin­də, iki nə­fər da­la­şır. O bi­ri­lər: “ara­la­nın” – de­yə cəhd edir­lər, hər­dən zər­bə on­la­ra da də­yir. Hə­yə­can­dan bə­də­nim əsir. Sürücü üçün çox qorxuram.

Sü­rü­cü­yə da­va edən oğ­lan­lar­dan bi­ri ya­xın­lıq­da da­yan­mış ba­ha­lı av­to­mo­bi­lə ya­na­şır, qa­pı­nı açır, əyi­lib otu­ra­ca­ğın al­tın­dan nə isə gö­tü­rür. Fi­kir ve­ri­rəm. Bı­çaq­dır! İn­di­cə ya­xın­la­şıb sü­rü­cü­nün kü­rə­yi­nə san­ca­caq! Sü­rü­cü ar­xa­sı­nı ona çe­vi­rib, ba­şı­nı rə­qi­bi­nin si­nə­si­nə di­rə­yib. Əlin­də bı­çaq olan oğ­lan qı­mıl­da­nır, ar­xa­dan vu­ra­caq in­di. Vu­ra­caq! Tə­səv­vü­rü­mə gə­ti­ri­rəm ki, oğ­lan bı­ça­ğı zərb­lə sü­rü­cü­nün kü­rə­yi­nə vu­rub, hər tə­rəf qan­dır. Qan as­fal­tın üs­tüy­lə axıb ge­dir. Sü­rü­cü ye­rə uza­nıb. De­yə­sən, ölüb. Üzü­nü ör­tüb­lər. Ana­sı vay-şü­vən qo­pa­ra-qo­pa­ra gə­lir. Əl­lə­ri­ni tez-tez diz­lə­ri­nə çır­pır. Ana­sı öl­sün… Gö­rə­sən, anası varmı?

Oğ­lan bı­çaq olan əli­ni yu­xa­rı qal­dı­rır. Gü­nəş də yu­xa­rı­da­dır, düz gö­yün or­ta­sın­da. Gü­nə­şin şüa­la­rı bı­ça­ğın üzə­rin­də oy­na­yır, işı­ğı göz­lə­ri­mə dü­şür. Gü­nəş də, bı­çaq da çox ya­xın­da­dır. İrə­li ke­çi­rəm. Yu­xa­rı qal­dı­rıl­mış bı­çaq zərb­lə qo­lu­ma san­cı­lır. Heç nə hiss etmirəm. Oğlanın bıçaq tutam əlindən yapışmışam. Bu əfə doğrudan da qan axır. Həm də qan asfalta deyil, biləyimə, oradan da axıb ovcuma tökülür. Sürücünün sifəti ağappaqdır. Kənara çəkilib heyrətlə mənə baxır. O biir oğlan da qanı görünb sakitləşib. Küçədə hamı gözünü qolumdan axan qana zilləyib. Qolumdan axan qan da, günəş də qıpqırmızıdır.

Həkim xanım deyir ki, qolun incidəcək. Amma keçib gedəcək.

Hə­kim əy­nin­də­ki xa­la­tın be­li­ni toq­qay­la bərk-bərk sı­xıb bağ­la­yıb, bə­də­ni sək­kiz rə­qə­mi­nə ox­şa­yır. Uzun –uza­dı re­sept ya­zır. İs­tə­yi­rəm de­yəm ki, ba­ha­lı dər­man­lar yaz­ma, fir­ma dər­man­la­rı ol­ma­sın! De­yəm­mi­rəm… Nə­ha­yət ki, işi­ni bi­ti­rir, qə­lə­mi ye­rə qo­yur.

– Gə­lər­sən, sar­ğı­nı də­yi­şə­rik. Bir həf­tə hər gün gəl­mə­li­sən,- de­yir.

…Po­lis iş­çi­si uzun –uza­dı, heç ki­mə fi­kir ver­mə­dən­ ağ ka­ğız­la­ra nə­sə ya­zır. Lap re­sept yazan həkim kimi durmadan elə hey yazır.

Po­lis mən­tə­qə­si­nə hə­lə in­di fi­kir ve­ri­rəm. Ba­la­ca otaq­dır, ota­ğın heç bir ye­rin­də pən­cə­rə yox­dur. Di­var­lar cəh­ra­yı rəng­də­dir, qar­şı tə­rəf­də­ki di­var­da gü­nəş şüa­la­rı rəqs edir. Ey­nən oğ­la­nın əlin­də­ki bı­ça­ğın üzə­rin­də­ki ki­mi rəqs edir şüa­lar… Qə­ri­bə­dir! Axı bu­ra gün düş­mür, bəs di­var­da­kı gü­nəş şüa­la­rı har­dan­dı­r?

Polis yazılı kağızı qarşısına qoyur:

Buradan qol çək, buradan da qol… buradan…

Qolumun yarası incidir.

– Yax­şı ki, ge­cik­mə­din –yox­sa, sü­rü­cü­nü o dün­ya­lıq edə­cək­di­lər. Yax­şı tər­pən­mi­sən! Oğ­la­nı xi­las et­mi­sən!- hün­dür­boy, en­li­kü­rək po­lis iş­çi­si pən­cə­rə­nin qar­şı­sın­da gə­zi­şə­rək dil­lə­nir – qəh­rə­man­lıq et­mi­sən!

Po­li­sin üzün­də bir az da is­teh­za qa­rı­şıq tə­bəs­süm var.
Am­ma mən ona fi­kir ver­mi­rəm. Doğ­ru­dur, qəh­rə­man­lıq et­mək fi­lan ağ­lı­mın ucun­dan da keç­mə­yib. Am­ma qəh­rə­man­lar da əv­vəl­cə­dən düşünüb hə­rə­kət et­mir­lər axı…

Po­lis mən­tə­qə­si­nin hə­yə­ti­nə çı­xı­ram. Hə­yət­də­ki hün­dür ağa­cın ba­şın­da quş­lar o tə­rəf – bu tə­rə­fə uçu­şur. Cik­kil­ti səs­lə­ri alə­mi ba­şı­na gö­tü­rüb. Ağacın başında əməl­li baş­lı iz­di­ham­dır.

Gö­rə­sən, bu quş­la­rın kö­çü han­sı fə­sil­də baş­la­nı­r?..

news-inner-user

16143 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Daha bir nəşriyyat Polad Həşimovla bağlı kitab nəşr etdi - Foto
18:36 14 Avqust 2020
Ayı balalarını oğurlayan çoban - Qorxmaz Şıxəlioğlu yazır...
17:14 14 Avqust 2020
Tom Kruzun çəkildiyi filmin meydançasında yanğın baş verdi
16:05 14 Avqust 2020
Xalq artistinin qızı atasının şeirlər kitabını nəşr etdirəcək
15:19 14 Avqust 2020
Oğlu Xalq artistinə klip çəkdi - Video
14:28 14 Avqust 2020
Əsl adı Pənah idi, kasıb atası ona yalnız keçi dərisindən dəf düzəldə bildi - Sürücü, vaqon ustası, montyor Alim Qasımov - Maraqlı faktlar
13:32 14 Avqust 2020
Almaz Ələsgərli efirdə erməni mahnısı oxudu - Video
12:38 14 Avqust 2020
"Sevastopol uğrunda döyüş"ün qəhrəmanı vəfat etdi
12:17 14 Avqust 2020
Bizi kütləvi öldürmək məsələsi... - Bütün bunlar masonların işidir?
11:27 14 Avqust 2020
Gənc yazara ağır itki üz verdi
10:39 14 Avqust 2020
Filmimiz beynəlxalq festivalda mükafat qazandı
10:00 14 Avqust 2020
Məni şərləyib qardaşımın gözündən salmaq istəyirdi - Bircənin romanı
08:59 14 Avqust 2020
Türk aktrisası vəfat etdi
18:30 13 Avqust 2020
Azərbaycanda əcnəbi serialların yayımı bərpa olundu
17:57 13 Avqust 2020
Məşhur rejissorların ürəyində qalan 5 film - Çəkmək istəyirdilər, alınmadı...
17:02 13 Avqust 2020
"Avatar-2" filminin çəkiliş meydançasından fotolar
16:28 13 Avqust 2020
Xalq rəssamı vəfat etdi
15:09 13 Avqust 2020
Nazirlikdən gedənlər və gələnlər
14:11 13 Avqust 2020
Mədəniyyət Nazirliyinin aparat rəhbəri vəzifəsindən azad olundu
13:24 13 Avqust 2020
Mahnılarını Niyaməddin Musayev oğurladı, rayonu işğal olunanda beyninə qan sızıb öldü – Bu gözəl musiqilərin müəllifini siz də tanıyın
13:19 13 Avqust 2020