writer1

Oğuz Ayvaz

Məqalə sayı

126
clock11:02 calendar-gray 05 Oktyabr 2019 view-gray1501 dəfə oxunub
view-gray1501 dəfə oxunub

Müəllimlərdən qorxurdum

Bu gün müəllimlərin peşə günüdür. Kulis.az bu münasibətlə müəllimləri təbrik edir və Oğuz Ayvazın “Müəllimlərdən qorxurdum” yazısını təqdim edir.

Məktəbli olduğum günləri xatırlayıram. Müəllim adı gələndə həmişə qorxardım. Onsuz da qorxaq, miskin bir uşaqdım. Qorxmağa bəhanə axtarırdım. Müəllim də qorxmağıma ayaq yeri saxlayırdı. Bəlkə də biz o vaxt müəllimi gözümüzdə çox böyütmüşdük, bəlkə bizi valideynlərimiz elə tərbiyə etmişdi, bilmirəm. Hər halda müəllimin səsi mənə daha qorxunc, tükürpədici gəlirdi.

Bu qorxu hardan yaranmışdı, bu günə qədər mənə aydın deyil. Hətta o qorxu ucbatından məni bir yaş balaca bacımla eyni vaxtda məktəbə qoymuşdular. Onda Tiflisdə yaşayırdıq. Onda əlifba da başqaydı, insanlar da, mənzərələr də. İnanın! Həqiqi sözümdü. Məni qorxaq uşaq olduğum üçün bacımla bir yerdə məktəbə qoymuşdular. Bacım əlimdən tutub məni aparırdı məktəbə, təkrar da geri qaytarırdı.

Ta ki biz Bakıya gələnə qədər... Elə ondan sonra da ara-sıra qorxum hərdən başını qaldırıb öz varlığını yada salırdı...

İbtidai sinif müəllimim Xeyrənsə müəllim ciddi, zəhmli qadın idi. Onun gözlərinə baxanda ürkür, üstəlik əzbərlədiyim şeirlər də yaddaşımdan sürüşüb düşürdü. Həm də ürəyimdə müəllimlərə qarşı anlaşılmaz nifrətə bənzər bir hiss vardı. Bu hissi içimdə gizli saxlayırdım. Gecələr yuxumda qorxduğum müəllimlərin siluetlərini görürdüm. Əllərində çubuq üstümə gəlir, məni döymək istəyirdilər. Daha çox naxoşlayanda, qızdırmam yüksək olanda müəllimləri daha aydın, öz üz cizgilərində görürdüm. Belə olanda qışqırır, evdəkiləri də şirin yuxularından edirdim. Xəstələnəndə təkcə anam yatmır, səhərə qədər başımın üstündə əsirdi.

Bəlkə də bütün uşaqların ilk nifrət elədiyi insan müəllim olub. Zaman keçdikcə, bığ yerim tərlədikcə müəllimlərə qarşı hisslərim dəyişməyə başlayırdı...

Nifrət sevgiylə əvəzlənir, qorxu isə məsuliyyətə çevrilirdi. Amma mənim üçün ən birinci müəllim anam idi. Evdə dərslərimi bitirmədən televizorda futbol izləməyə, yaxud küçədə uşaqlarla gizlən-qaç oynamağa icazə vermirdi. İnanmayacaqsınız, amma əzbərlədiyim şeirləri, oxuduğum tarixi hadisələri belə mənə səsli danışdırırdı. Bir səhv elədimsə vay halıma! Bacım bəzən rus ədəbiyyatından əzbərlədiyi şeirləri yaxşı deyə bilmirdi. Anam da onu cəzalandırmaq üçün danlayır, istədi şeyləri yerinə yetirmirdi. Bu vaxt bacım göyərçin ayaqlarına bənzəyən əllərini gözünün içinə salıb, xısın-xısın ağlayırdı. Ancaq anam göz yaşlarına məhəl qoymadan bacımın bir də təkrar-təkrar oxumasını istəyirdi. O günlər indi gözümün qabağında dumanlı şəkildə canlanır.

Yeniyetmə yaşına gəldikcə içimdəki qorxaqlıq yoxa çıxır, mənasızca boyum uzanırdı. Miskinliyimi də itirmiş, ona-buna lağ edən, özündənrazı bir şagird olmuşdum. Amma di gəl, dərslərimi yaxşı oxuyurdum. Müəllimlərlə necə lazımdısa dolanırdım. Yadımdadır, tarix müəllimimiz məni çox sevirdi. Mən də tarix fənnini çox sevir, müəllimin verdiyi dərsləri yerinə yetirirdim. Müəllimin güvənini aldıqdan sonra dərsi danışmağa çıxır, bir-iki cümlə insan və cəmiyyətdən danışır, daha sonra isə qonşularımız, məhəllə yoldaşlarımla bağlı quraşdırdığım hekayəni nağıl eləyir, sinif uşaqlarını güldürürdüm. Belə anlarda müəllimizin başı jurnal yazmağa qarışırdı...

İngilis dili müəllimim isə bütün uşaqların içində yeganə məni sevirdi. Ya da mən elə bilirəm. Dərslərdə həmişə məni tərifləyir, qılığıma girirdi. Başıma tumar çəkib, dərs oxumağımı tələb edirdi. Onun ana kimi qayğısı məni qürrələndirirdi. Dərslər də gözəl qiymətlər alırdım. Müəllimim başıma sığal çəkmədiyi gün dərsdən zəif qiymət alırdım. Hərdən də hansısa dərsdən qaçmağı palnlaşdıranda nədənsə ağlıma ilk ingilis dili dərsi gələrdi.

Riyaziyyat müəllimi isə millətçi idi. Dərslərdə bizə "evladım” deyə müraciət edirdi. Açığı bizi döydüyü günlər də vardı. Bir dəfə sinif yoldaşlarımdan birini basketbol topu kimi yerə çırpmışdı. Həmin gün elə bildim ki, sinif yoldaşım topa çevrilib.

Məktəb illəri, müəllimlər yazmaqla bitməz. Müəllimlər günü ilə bağlı bütün müəllimləri, o cümlədən keçmiş müəllimlərimi canı könlüdən təbrik edirəm! Tay nə günahımız var, bu günlük keçsinlər! Sayqılar!

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Göydən yenən şeirlər – Şərif Ağayar yazır...
21:01 21 Fevral 2020
Bakıda yeni Ədəbiyyatşünaslıq Mərkəzi açılıb
19:30 21 Fevral 2020
Manaf Ağayev polisə çağırıldı
18:53 21 Fevral 2020
“Beş manatlıq gəlin”in premyerası olacaq
18:21 21 Fevral 2020
Kimdir güclü qadın? – Sevinc Elsevər yazır...
17:41 21 Fevral 2020
“Müfəttiş” nümayiş olunacaq
17:00 21 Fevral 2020
Tramp "Oskar" alan filmi tənqid etdi
16:21 21 Fevral 2020
Los-Ancelesdə Nəsiminin yaradıcılığına həsr olunmuş tədbir keçirilib
15:39 21 Fevral 2020
Ölümünə səbəb olduğu qızın qardaşına ərə getdi – Xalq artistindən maraqlı faktlar
14:58 21 Fevral 2020
Yaşar Bünyaddan yeni hekayələr kitabı
14:17 21 Fevral 2020
Xalq artistinin qardaşı vəfat edib
13:42 21 Fevral 2020
Alman musiqi qrupu azərbaycanlı yazıçı haqqında albom buraxıb - Video
13:06 21 Fevral 2020
Koronovirusun əlacını tapan qazaxlı - Qismət yazır...
12:30 21 Fevral 2020
Müslüm Maqomayevin həyatı serial oldu - Video
11:59 21 Fevral 2020
5 aya 250 kitab oxuyan uşağın sirri
11:29 21 Fevral 2020
Hüseyn Cavid Sibirə aparılanda ondan nə istəmişdi? - Abdulla Şaiqin evindən reportaj
10:57 21 Fevral 2020
Tanınmış aparıcıdan Manaf Ağayevlə bağlı sərt sözlər: "Dəlisiniz?"
10:29 21 Fevral 2020
Aşıq Alının kitabı təqdim olunacaq
10:20 21 Fevral 2020
Bu gün Rübabə Muradova anılacaq
09:57 21 Fevral 2020
O gecə şeytanla mazaqlaşdım - Bircənin romanı
09:00 21 Fevral 2020