news-inner
clock15:08 calendar-gray 22 Oktyabr 2017 view-gray486 dəfə oxunub
view-gray486 dəfə oxunub

Menyu – Seymur Baycanın HEKAYƏSİ

Kulis.az Seymur Baycanın “Menyu” hekayəsini təqdim edir.

(təyinatsız hekayə)

Lətifə və Umud “Andoqa” restoranına girib pəncərəyə yaxın masanın arxasında oturdular.Restoranda sakitlik idi. Arada şərab qədəhlərinin cingiltisi eşidilirdi. Bu dəfə sinoptiklərin hava haqqında verdikləri proqnoz doğru çıxmışdı. Şıdırığı yağış yağırdı. İslanmış adamlar çətinliklə yeriyirdilər. Maşınlar gölməçələri yarır və suyu ətrafa səpələyirdilər. Elektrik lampaları limona bənzəyirdi. Göy üzü elə qaralmışdı ki, deyirdin, bu hava bir daha açılmaz. Umud çox həyacanlı idi. O, bu gün Lətifəyə evlilik təklifi edəcəkdi. Söhbətə hardan başlayacağını,söhbəti harda bitirəcəyini, harda səsini endirəcəyini, harda səsini qaldıracağını dünəndən müəyyən etmişdi. Lətifə də öz qadınlıq hissiyatıyla bu günün adi gün, bu görüşün adi görüş olmadığını duymuşdu. Ona görə, Umud qədər olmasa da, Lətifə də öz növbəsində həyəcanlı idi.

Ofisiant masaya yaxınlaşdı və onların hərəsinin qarşısına bir menyu qoydu. Ofisiant gözü-başı qaynayan, ortaboylu, iri məməli, yoğun baldırlı, ətli-canlı bir xalaşka idi. Əyninə sarı rəngli dar köynək geyinmişdi və bu geyimdə onun məmələri daha da qabarıq görünürdu. Ofisiantı görəndə Lətifə yadından çıxdı. Ofisiantın görünüşü Umudu çaşdırdı. O, şorgöz kişi idi və ofisiant bir qadın kimi onun zövqünə tam uyğun gəlirdi. Umud ətli-canlı qadınları çox sevirdi, amma tərslikdən tale həmişə onun qarşısına arıq qadınlar çıxarırdı. O, bu vaxta qədər cəmisi iki dəfə öz zövqünə uyğun, sümüyünə düşən qadınla yatmışdı. Lətifə ətli-canlı qız deyildi, sadəcə, Umud daha ətli-canlı qadın axtarmaqdan yorulmuşdu. Nəhayət, başa düşmüşdü ki, tale onunla qeyri-insanı bir zarafat etməkdədir. Nə qədər arzulasa da, tale onun qarşısına ətli-canlı qadın çıxarmayacaq. Umud taleyi ilə barışmışdı, Lətifə ətli-canlı qız olmasa da, ona evlilik təklifi etmək qərarına gəlmişdi. Umud Lətifənin doğandan sonra enlənəcəyinə, ətə-qana gələcəyinə, qabağının və dalının yekələcəyinə ümid edirdi. Lətifə doğandan sonra kökələcəkdimi? Bunu indidən demək olmaz. Bunu zaman göstərəcək. Hər şeyin zamana ehtiyacı var.

Ofisiant gözünü-qaşını oynadıb dedi:

- Xoş gəlmisiniz.

Lətifə cavab vermədi. Umud dilləndi:

- Xoş gününüz olsun!

- Buyurun, eşidirəm sizi.

- Xanım biz bu kitabı oxusaq, işimiz uzun çəkəcək, - Umud qarşısındakı menyunu göstərib dedi, - Ən yaxşısı budur ki, siz deyin görək biz nə yeyə bilərik? Sizdə hansı dadlı yeməklər olur?

- Bizim bütün yeməklərimiz dadlıdır. Yeməklərimizə söz ola bilməz.Yeyən lazımdır.

- Bəs siz nə yeməyi bizə məsləhət görürsünüz? Şəxsən mən siz nə məsləhət görsəniz, onu da yeyəcəm.

- Doğrudan?

- Yüz faiz. Bir bəy kimi namusuma and içirəm.

- Əminsiniz?

- Mən söz verdimsə, mütləq yerinə yetirirəm.

- Döşümü versəm, yeyərsiniz?

- Yeyərəm.

Ofisiant ədəb-ərkanla köynəyinin düyməsini açdı. Döşünün birini lifçiyinin altından çıxarıb Umuda yaxınlaşdı. Heç bir koqnitiv dissonas keçirmədən döşünü Umudun ağzına uzatdı. Eyni zamanda əliylə Umudun başının arxasından tutub döşünə tərəf çəkdi. Xoşbəxtlik quşunun belə qəfil başına qonması, taleyin belə gözlənilmədən üzünə gülməsi Umudu o qədər sevindirdi ki, sevincdən gözləri yaşardı. Umud ofisiantın döşündən yavaşca dişləyib ağzın marçıldatdı, “bəh-bəh-bəh” dedi.

- Dadlıdır?

- Çox dadlıdır.

- Bəs dadlıdırsa, niyə iştahsız yeyirsiz?

Umud bu dəfə ofisiantın döşündən daha ürəklə dişlədi.

Lətifə bu mənzərəyə dözə bilmədi. Onu qınamaq olmazdı. Ona evlilik təklifi edəcək kişinin onun gözü qarşısında başqasının döşünü dişləyib yeməsinə dözmək çətin idi. Hər bir qadın bu mənzərəyə əsəbləşərdi. Heç bir qadın bu mənzərəyə dözməzdi. Hələ yaxşı ki, Lətifə bir az mədəni qız idi. Başqası olsaydı, ofisiantın saçından tutub restoranın içində o tərəfə-bu tərəfə sürüyərdi. Uzun, çevik barmaqları ilə saçlarının ucunu gah hörən, gah da açan Lətifə ayağa qalxdı. Sürətli addımlarla restoranın çıxış qapısına doğru addımladı. Ancaq bu zaman Umud özünə gəldi, tək olmadığı, restorana Lətifəylə gəldiyiyadına düşdü. Umud da sürətli addımlarla Lətifənin ardınca düşdü:

- Lətifə, Lətifə! Dayan! Bir dəqiqə dayan, mən hər şeyi sənə başa salaram.

Ofisiant arxadan qışqırdı:

- Cavan oğlan, nə tez doydunuz?

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Məcnunun “aşiqi-sadiqliyi” şübhə altındadır? - Elçin yazır
16:30 26 Sentyabr 2020
Karantin – kütlənin tənhalığı – Aqşin Yeniseydən yeni şeirlər
15:18 26 Sentyabr 2020
Bəyin atası, nisyə kitab istəyən oxucu, həbsxanadan çıxmış gənc yazar – İmza günündən reportaj
14:57 26 Sentyabr 2020
Məşhur rejissor festivaldan qovuldu
13:21 26 Sentyabr 2020
Ağlını itirib, dəlidi payız - Qazaxda bir ömür...
11:14 26 Sentyabr 2020
Vaşinqtonda Üzeyir Hacıbəyovun anadan olması münasibətilə tədbir keçirildi
10:02 26 Sentyabr 2020
Həmidə Ömərova gürcü aktyorun nəyinə gülürdü? – Məşhur filmin gizlinləri
09:00 26 Sentyabr 2020
Aygün Fətullayeva: "İstənilən rola çəkilərəm" - Video
21:02 25 Sentyabr 2020
Bakı caz festivalı yubileyini qeyd edəcək
18:50 25 Sentyabr 2020
Natali Portman kitab yazdı
18:15 25 Sentyabr 2020
AzTV “Diriliş Ərtoğrul” serialını yayımlayacaq
17:30 25 Sentyabr 2020
Məşhur rəssamın tablosu 80 milyon dollara satılır
17:02 25 Sentyabr 2020
Nobel mükafatının məbləği artırılacaq
16:25 25 Sentyabr 2020
Arvadını döyən tənha ata, öz qaynını sevən Həqiqət – Səriyyə xalaya çətin suallar gəldi
15:47 25 Sentyabr 2020
Qardaşlarından küsüb evdən getdi, ərli qadına aşiq oldu, dünyadan subay köçdü…– Maraqlı faktlar
15:08 25 Sentyabr 2020
"Salnaməfilm" Milli Qəhrəmanlar haqqında film çəkir
14:30 25 Sentyabr 2020
"YARAT”da sərgi
13:53 25 Sentyabr 2020
Paşinyanın arvadını neyləyəcəyik? – Sərdarın yazısı
13:10 25 Sentyabr 2020
Senatdan uyğurlarla bağlı şok təklif
12:31 25 Sentyabr 2020
Çingiz Abdullayevin gözə kül üfürməyi – Mirmehdi Ağaoğlu yazır...
11:51 25 Sentyabr 2020