Kulis.az gənc şair Vasif Əlihüseynin şeirlərini təqdim edir.

***

Qar yağır

sobanın istisinə qısılıb

anamın ölmədən öncə

bişirdiyi mürəbbəylə çay içirəm

və sən getmədən öncə

çəkdirdiyimiz şəkillərə baxdıqca,

düşünürəm ki, heç kim əbədi deyil

soyuqda isinmək üçün

bütün şəkillərimizin sən tərəfini yandırmışam

ünvanını bilmirəm

yoxsa, külünü qapınıza göndərərdim...

***

Sevgiyə tamarzı ürəklərimiz

əlini açıb dua etdi Allaha

sevmək üçün.

Sən dünyaya

ağrımaq üçün gəlmisən elə bil.

Allah ikimizi də böyük yaratdı

Əstəğfürullah!

səni evin böyük qızı -

məni isə böyük oğlu kimi.

Üzü günəşə durub adamlar,

üzü qibləyə kəsirlər

sevgilərin başını.

mən də üzü anamın

qəbrinə dayanmışam

ağlamaq da gəlmir içimdən

susmuşam.

Qadın gedişləriylə doludu evimiz:

anam, bacım, sən...

bir bilsən qadınsız evlərdə

kişilərin təkliyi nə boyda olur.

İndi metro eskalatorlarında rastlaşırıq

Salam veririk

Necəsən? – deməyə vaxt çatmır.

sağollaşmağa qolumuz da qalxmır

sağollaşmaq gəlmir içimdən

hər gün rastlaşarıq

hər dəfəsində

sən məni, sevmədiyin üçün ağlayırsan,

mən də səni unutmadığım üçün.

***

Qəlbimə toxunmur,

xətrimə dəymir,

qayıdam bu yolu mən düşüb gedəm.

Axı ayrılıq da gəlmir içimdən,

sarılıb qoynuna öpüşüb, gedəm.

Varsan, varlığın da hər şeyə çatır,

hər şeyə necəsə mız qoymaq kimi.

Hara qısqanıram, getmə, deyirəm,

adının üstünə cız qoymaq kimi.

Gülüm, nə gözəldi geydiyin donun,

yaraşmaz bilirəm heç özgəsinə.

Bir az da, bir az da yuban yanımda,

açılsın səhərlər azan səsinə.

***

Yıxılıb-dururam yol gedə-gedə,

bu da bir yolçunun ölüm baxtıdır.

Sənin də qəlbindən nə keçirsə, de,

hamının üstümə düşən vaxtıdır.

Mən əli qoynunda sıxılan adam,

bir yer axtarıram başımı qoyum.

Gedirəm başıma kül ələməyə,

axşama su qızdır başımı yuyum.

Səndən nə cürnəsə, mən qaçam gərək,

bu qara günümdən, mən ağa düşəm.

Yelləncək asmışam ağac altında,

atıram özümü, uzağa düşəm.

***

Sən ən böyük təsəllimsən,

gəlmisən məni sevməyə.

Axı nə yaşın vardı,

mənimlə dərd çəkməyə.

Bir qucaqlıqdı boyun,

saçın nə gözəl ətirdi.

Təkliyimdən gileyləndim,

Allahım səni gətirdi.

Belədi dünyanın işi,

hönkürüb ağlamaq olur.

kimisə itirəndə,

kimisə qucaqlamaq olur.

***

yorğun gecədən keçmiş,

bu sərsəri, bu axmaq.

bilirsən mənlik deyil

saç-saqqalı uzatmaq

ev üçün darıxmıram

axı yoxdu bir kəsim

sən də evdə deyilsən

hər gün evə tələsim

həyətdə paltarlarım

şaxta düşsə qac olur

qadınsız kişilər də

sümsük ittək ac olur

sən dediyin təkliyin

adına nə deyirlər

kişiyə məlum - “dəli”,

qadına nə deyirlər?!

• "Ruhunu dəyişəcək yeni bir Adəməm mən..." - Pol Verlenin şeirləri
• Süni intellektlə hazırlanan saxta və seksual məzmunlu materiallara qadağa
• “Zamanın qanadlarında. Vüqar Əli” - Milli İncəsənət Muzeyində