writer1

Şərif Ağayar

Məqalə sayı

521
clock10:53 calendar-gray 14 Oktyabr 2016 view-gray175 dəfə oxunub
view-gray175 dəfə oxunub

Elə yazaq ki...

Kulis.Az Şərif Ağayarın “Elə yazaq ki...” essesini təqdim edir.

Bu esseni sovet konyukturasına qurban gedən istedadlara həsr edirəm

Zaman o zaman idi ki, ilk şeirlərimi yazırdım və bu şeirlər tələbə dostlarım arasında dil-dil, ağız-ağız, əl-əl, vərəq-vərəq, cib-cib, çanta-çanta dolanırdı.

O vaxt – ad çəkməyəcəm – ictimai-siyasi hadisələrin də gərgin vaxtı idi və bu ictimai-siyasi hadisələr saçlarını yan darayan, səsi yenicə dəyişmiş, uzundıraz şairin – yəni mənim “yaradıcılığıma” da öz labüd təsirini göstərirdi.

Bir az Məmməd Araz, bir az Nüsrət Kəsəmənli, bir az Sücaət havasında qəzəbli siyasi lirika “yaradırdım”.

Təbii ki, bu şeirlərin qəhrəmanları real insanlar idi.

Haqsızlığa uğradığını düşündüyüm adamlardan birinə də şeir yazmış, onu allahüçünə istedadla müdafiə etmişdim.

Bu şeir də ilk cümlədə yazdığım tərzi-hərəkət zərfləri ilə dolanmaqda idi.

Bir gün itoynadan dostlardan biri gülməkdən uğuna-uğuna yanıma gəldi ki, ey həzin nəğmələr qoşan zərif qəlbli şair, bayaq, sən də mənim qardaşım, padşahın piyada getdiyi yerdəydim.

Tamam rahatlayıb özümə gəlmişdim ki, baxdım, sudan-kağızdan heç nə yoxdur xarabada.

Əlimi naümid cibimə aparanda sənin bu şeirin keçdi əlimə.

Düşündüm, məni bağışlayarsan, amma şeiri həsr elədiyin adamdan keçə bilmədim.

Çünki, səndən nə çıxacaq, hələ şübhəli məsələdir, ancaq o adam doğrudan da ləyaqətli adamdır və sənin şeirin də düzünü-doğrunu ifadə etdiyi üçün ona layiqdir.

Narahat olma, budur, şeirin sağ-salamat cibimdədir...

Səni təbrik edirəm!

O vaxt yüngülvari incisəm də sonralar itoynadan dostumun mənə dediyi sözlərdə dərin mənalar tapdım.

Bu yaxınlarda isə bu əhvalat gözümə bir az simvolik, bir az semiotik, bir az metaforik göründü.

Dostum mənə zamanın metaforası kimi gəlir indi.

Bəli, anlayıb-bildiyimiz adi zamanın...

Zaman da öz tərzi-hərəkətiylə, yəni, zaman-zaman yazılarla belə davranır və o yazıları yalnız içindəki həqiqətə bağışlayır.

Bu həqiqətin özü də bir az simvolik, bir az semiotik, bir az da metaforikdir.

Yəni, sən haqlısan, mən haqsızam qədər lokal yox, genişdir, nəhayətsizdir və istedadın özü də bu həqiqətin içinə daxildir.

Ümumiyyətlə, o həqiqətdən kənar nə varsa yalandır.

Həqiqət bizi xilas edib, xilas edir və xilas edəcək.

Xilasın başqa yolu yoxdur.

Elə yazaq ki, zaman onunla dostum kimi davranmaq istəsə də bunu bacarmasın.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Xalq artistinin oğlu vəfat etdi
01:53 10 İyul 2020
Azərbaycanlı alimin kitabı Avropa dillərində nəşr olunacaq
18:37 09 İyul 2020
Uşaqlar üçün tamaşa
17:56 09 İyul 2020
Təranə Vahidin Türkiyədə çap olunan hekayəsi: "Durna adam"
17:15 09 İyul 2020
Qızını ərə verən atanın ölümü
16:26 09 İyul 2020
İspaniyada Haqverdiyevə həsr olunmuş poçt markaları buraxıldı
15:47 09 İyul 2020
Qadına görə başına bəla gələn məşhurlar: onların arasında Müşfiq də var
15:08 09 İyul 2020
Məşhur sənətçi prezidentliyə namizəd olacaq
14:19 09 İyul 2020
Yaltaqlıq ən perspektivli valyutadır
13:30 09 İyul 2020
Uşaq təbəssümü
12:53 09 İyul 2020
Qorxu və təşviş insanı necə formalaşdırır? – Nazlı Əmirova ekzistensializmdən yazır...
12:30 09 İyul 2020
Bəhram Bağırzadənin həyat yoldaşı: "Hələ danışa bilmir"
11:48 09 İyul 2020
Cinsi yanğısını Facebookda söyüşlə soyudanlar
11:19 09 İyul 2020
Son 200 ilin ən yaxşı qəzəli – Mətn
10:46 09 İyul 2020
Elton Conun şərəfinə sikkə hazırlandı
10:09 09 İyul 2020
Sovet ordusunda üsyan edib almanlar tərəfə keçən azərbaycanlı - Amerikadan yazırlar...
09:01 09 İyul 2020
Moskvada teatrlar avqustun 1-dən açılır
18:54 08 İyul 2020
Uşaq tabutunda basdırılan kişi - Günel Natiqdən yeni hekayə
18:22 08 İyul 2020
Son 10 ilin ən yaxşı qorxu filmləri - Siyahı
17:49 08 İyul 2020
Venesiya Film Festivalı əvvəlki qaydada keçiriləcək
17:10 08 İyul 2020