Kulis.az "Azadlıq heykəlinin sirri" məqaləsini təqdim edir.

Azadlıq Heykəli dünyanın ən məşhur heykəllərindən biridir. Nyu Yorkdan okean istiqamətinə baxır. Köhnə geyimdə, bir əlində məşəl, digərində isə sirli yazı olan “JULY IV MDCCLXXVI” lövhəsini tutur. Ayaqlarının altında zəncir parçaları var. Aydındır ki, bunların hər birisinin özünəməxsus bir mənası var.

Bəzi araşdırma mərkəzləri Azadlıq heykəlinin başındakı tacı antik dövrdə olan taclarla oxşarlığını gördülər. Beləliklə, Azadlıq heykəli ilə Hekateni müqayisə etdilər. Hekate Yunan panteonuna Asiyadan gəlmiş çox qədim və nəhəng ilahədir.

O, ölüm ilahələrindən biridir. Həmçinin Hekate cadu və gecə sehrli varlıqları himayə edirdi, o, Vəhşi ovun analoquna rəhbərlik edirdi - gecələr insanları qorxunc itlərlə təqib edirdi. Eyni zamanda, məclislərdə hikmət, müharibədə xoşbəxtlik, dəniz sənayesində zəngin qənimətləri himayə edirdi.

o, qaranlıq ilahəsi kimi qaranlığı dağıda bildi - başının ətrafındakı şüalar və əlindəki məşəl də bunu ifadə edir. Təəccüblü deyil ki, o, həm də ay işığı ilahəsi hesab olunurdu.

Azadlıq heykəli ABŞ üçün fransızlar tərəfindən təqdim edilmişdir. Onlar qədim mifologiyanı çox sevirdilər və ola bilsin ki, Azadlıq Heykəlini məqsədli şəkildə Hekate bənzədiblər. Fransada Frigiya papağı azadlıq simvolu hesab olunurdu. Bu, qədim Romada azadlığa çıxan qullar tərəfindən geyilirdi. Parisdəki Respublika meydanında azad Fransanın heykəltəraşlıq abidəsini bəzəyən odur. Ancaq bu papaq Azadlıq heykəndə yoxdur.

Düzdür, Azadlıq Heykəlində Hekatedən bir çox şey yoxdur, bənzərlik yalnız başından saçan şüalar və məşəldir. Əsl Hekate heç vaxt zəncir və lövhələrlə təsvir olunmayıb.

Çoxlarına elə gəlir ki, Azadlıq heykəlinin sol əlində kitab var, bu belə deyil. Antik dövrdə kitablardan istifadə edilmirdi. Ən azından onlar bizim öyrəşdiyimiz tipə malik deyildilər. Bu, əslində daş bir lövhədir.

• “Harri Potter” seriyasından iki yeni kitab təqdim olunacaq
• Stalinin dövründə türkoloqlara nə oldu? - Sovet sisteminin elm üzərində kölgəsi
• "Yəqin öpüş istəyirdi, sakit pıçıldayırdı..." - Artur Rembonun şeirləri