Lent.az Rəhman Mirzəlizadənin reportajını təqdim edir.

"Xocalı faciəsi" deyəndə beynimdə ayağıyalın qarda qaçan adamlar və fonda Kamil Cəlilovun klarnetdə "Zəminxarə" ifası canlanır.

Hər il olduğu kimi Xocalı küçəsində yerləşən "Ana harayı" abidəsinin yerləşdiyi parkda hazırlıq işləri görülür. Park "APA Group"a yaxın yerləşdiyindən fotoqrafımız Rüfətlə piyada gedirik. Çatmağa hələ 100-150 metr qalmış parkın önündə insan çoxluğu hiss olunur. Həm abidəni ziyarətə gələnlər, həm də İcra Hakimiyyətinin işçiləri burada normal günlərdə olmadığı qədər izdiham yaradıb. İşçilər parkdakı artıq otları yolur, yeni güllər əkirlər. Abidəyə yaxınlaşırıq.

Qucağında uşaqla dayanmış qadın heykəli. Ətraf qırmızı lentlə hasarlanıb ki, abidə, onun yan-yörəsi sabah üçün təmizlənib səliqəyə salına bilsin. Heykəlin qarşısında əklillər, çiçəklər düzülüb.

Xadimə qadın dizini yerə qoyub abidənin mərmər daşını silir. Digər işçi isə əlindəki aparatla abidənin ətrafını təmizləyir.

Parkın digər hissələrində də hazırlıq işləri gedir. Yeni güllər əkilir, qazon təmizlənir, ağaclar budanır. Xocalı prospekti boyunca binalar da təmizlənir.

Üç nəfər işçi kran vasitəsilə təhlükəsizlik kəmərlərindən asılaraq binanın şüşələrini təmizləyir. Təkcə dövlət yox, həm də özəl şirkət binalarının Xocalı anımına hazırlaşması qürurvericidir.

İnsanlar kənarda dayanıb abidəni izləyirlər. Yaşlı bir kişi əlindəki qərənfilləri parkın işçisinə uzadır:

- Mən keçib oraları bulaşdırmaq istəmirəm, zəhmət olmasa, bu gülləri oraya qoyarsız?
-Əlbəttə! - park işçisi qadın gülləri alıb səliqə ilə abidənin önünə düzür.

Parkın yanında iri yük avtobusu dayanır. İçindən bir neçə əklil çıxarıb abidənin önünə gətirirlər. Hər əklilin üzərində bir şirkətin, qurumun adı var.

Xocalı faciəsindən 33 il keçməsinə baxmayaraq hələ də bu qədər kədərlə anılır. Təkcə Azərbaycanda deyil, bizə dost olan bütün ölkələr hər il Xocalı faciəsinin ildönümündə başsağlığı verir, bu günü anırlar. Lakin hələ də bəzi dövlətlər həqiqəti görə-görə bu faciənin bir soyqırımı aktı olduğunu inkar edirlər...

Foto - Rüfət Mustafayev ©️ APA GROUP

• “Mən istərdim Arif qala, mən gedəm...” – Hüseyn Arifin ən böyük dərdi
• "Ağlaya-ağlaya əlyazmalarımı yandırırdım..." - Anna Zegers ölüm düşərgəsi haqqında nə yazmışdı?
• Keyt Blanşet: "Sıravi qadınların səsi niyə susdurulur?"