Bu gün gənc şair Ruslan Dost Əlinin doğum günüdür.

Kulis.az müəllifi təbrik edir və şeirlərini təqdim edir.

hərə bir zümzümə edir keçmişdən,
hərə içində bir bəstə saxlayır...
məni bu od-ocaq qızdırmır daha,
məni xatirələr isti saxlayır...

gəlib məhləmizdə az tutmayıblar,
qızlar gəlinciyi, donu əlimdə...
mən də böyüməyə tərəf qaçardım,
qarğı atım vardı - onun belində...

gedib kitablarda quş axtarardım,
rəsm dəftərimə şəkil çəkməyə...
“Klas”a bir yastı daş axtarardım,
indi daş gəzirəm bir ev tikməyə...

deyimmi, xəlvətcə, ağac başına
çıxıb yuvaları yoxlamağımı;
körpə budaqlardan yay-ox düzəldib,
günahsız göy üzün oxlamağımı?

canım bahasına ala bilmərəm,
suyu qiymətinə satdıqlarımı...
sonradan səngərdə döyüşən gördüm,
taxta avtomatla “atdıqlarım”ı...

götürüb üstünə adımı yazdım,
bir arxa tulladım, getdi-gəlmədi -
mənim uşaqlığım, ahh... uşaqlığım
kağız gəmilərdə batdı, gəlmədi...

***
orucumu pozaram, and içərəm doyunca,
səni inandıraram bu eşqə yol boyunca.
deyirsən, sevgi nədi, oyuncaqdı, oyuncaq,
olsun, bilməlisən ki, uşaqlar üçün deyil...

barmaqlarını gətir, bir, iki, üç, dörd... sayım,
adını əzbərləyim, gündüzlər sayaqlayım.
yaxın dur, dodağına bir kəlmə pıçıldayım,
mənim deyəcəyim söz qulaqlar üçün deyil...

tərpənməyə qorxuram, bu eşq ki var canımda,
bircə addım ataram, boğularam qanımda.
bu əlləri bəs niyə saxlamışam yanımda?
ay qız, sənin saçların daraqlar üçün deyil.

mən tanrıdan nə bir din, nə ayə istəyirəm,
nə azan oxumaqçün minarə istəyirəm.
göy üzünü bir günlük kirayə istəyirəm,
sənə yazacaqlarım varaqlar üçün deyil...

* * *
səni mən tək sevməyənlər,
bilirəm, mənnən qəşəngdi.
adam var, adamdan qəşəng,
gün var ki, günnən qəşəngdi...

islandıqca baxışlar da,
aram dəyir yağışlarnan.
alnım, üzüm qırışlarnan,
saçlarım dənnən qəşəngdi...

ruhum sevgi, səsim sevgi,
quruca nəfəsim - sevgi.
kim nə deyir desin, sevgi,
imandan, dindən qəşəngdi!

səni sözə oxşatmışam,
nə cür görmüşəm, yozmuşam;
sənə bir şeir yazmışam,
incimə, səndən qəşəngdi...

* * *
görən məni kim ağladar,
görən kim güldürər məni.
bu yağışda anam kimi
kimsə geyindirər məni?

dostlar keçər sağ-solumdan,
hərdən azaram yolumdan:
kim çıxar, tutar qolumdan
yolumdan döndərər məni?

qəfil, yenə də azmışam,
yenə andımı pozmuşam:
o qıza şeir yazmışam,
bilməsin, öldürər məni.

* * *
siz heç nə bilmirsiz, heç nə bilmirsiz,
mən adam deyildim, adam deyildim.
hara and içim ki, inanasınız.
hardasan, səhərdən səni gəzirəm,

hardasan, bir topa, bir əlçim bulud!
həmişə sən yağırdın, biz islanırdıq,
bu dəfə mən yağdım, di gəl çim, bulud.
yağdım ağaclara, yağdım quşlara,
damdım bu evlərin damınnan, di gör.

bir adam sənintək yağmaqdan ötrü,
gör, nətər keçirmiş canınnan, di gör.
yağdım, bu kəndi də sel-su apardı,
gördüm ki, atama söyür adamlar.

ay bulud, mən tanrı qapısıyammı,
məni harda tutdu döyür adamlar.
nə qədər istəsən yağım başından,
utanma, utanma, dur, gəl, çim, bulud.

yağmaq nə gözəlmiş, ah, nə gözəlmiş,
ay bir topa bulud, bir əlçim bulud.
azca yağ dedilər, söydülər məni,
mən bu yer üzünə boşuna gəldim.

deyəsən, bir tanrı üzümə baxdı,
deyəsən, bir onun xoşuna gəldim.
dedim, mənə dəymə, yağım, yaşayım,
qoy hamı öyrənsin sulu qalmağa.

gördüm ki, bir yetim uşaq titrədir,
dayandım, yollandım günəş olmağa...
gördüm ki, quruyur bütün ağaclar,
gördüm ki, adamlar su axtarırlar.

gördüm, sususluqdan ölür adamlar,

bir qurtum suyu da bölür adamlar.

...özün bil, özün bil, özün bil, bulud.
daha mən yağmıram, di get, öl, bulud.

baxdım buludların o nəm cildinə,
günəşə boylandım, baxa bilmədim,
qayıtdım, qayıtdım adam cildinə...

• Davud Kəngərli: "Yaxşı ki, arxivimin qiymətli fotolarını vaxtında təhvil vermişdim..." - Müsahibə
• Arabaçı - Sabir Əhmədlinin hekayəsi
• Heç nəyi dəyişməsək, nə olacaq?