Kulis.az gündəmi nəzərə alararaq, "Günün şeiri" layihəsində Rəşad Məcidin "Xilaskarım" şeirini təqdim edirik.

Sən – dərdin qənimi!
Sən – qüssənin cəlladı!
Sən – ağrıların keyidicisi!
Sən gerçək – yalan,
artan, çoxalan,
yüzə, minə vurulan
bəd xəbərlərin qovucusu!
Valerianım!
Korvalolum!
Validolum!

Sən – ən kədərli anımın sirdaşı,
ən kefli halımın yoldaşı!
Sən olmasaydın,
canıma mikrobtək
düşən,
qanıma işləyən
bu fəlakət virusları,
bu ölüm epidemiyaları,
bu bəd xəbərlər
çoxdan yayılmışdı
beynimin hər küncünə,
ürəyimin içinə!
Sən saxladın onu damarlarımın divarlarında,
beynimin qapaqlarında!
Qoymadın yayılmağa!
Boğazımdakı qəhərdən qalxıb
beynimdə insulta,
ürəyimdə infarkta keçməyə qoymadın!

Sən, ən böyük rahatlığım!
Ona görə yeyirəm ki,
dadına dad artıracaq!
İçirəm ki, səni şirinləşdirəcək!
Ən uzun öpüşlərim
sənnəndir!
Dırnaqlarım dayanmır, sığallayır
tellərinin ucunu…
Sənə görə yeriyir,
sənə görə gəzirəm!

Səhər tezdən yanındayam –
bir qurtum su ilə,
bir qaşıq balla!
Axşam səninlə bağlanır göz qapaqlarım!
Xilaskarım!

Kimdi səni anlayan –
barmaqla sayılan azlar!
Çörəyi dizinin üstə olan
ətəyindən tutub qalxan
sonra səni söyən,
tapdalayan dayazlar,
anlamazlar!
Amma ən çətin anlarında
barmaqlarını aralayıb –
birin ver – deyərlər!

Üstünə yüyürür bəşər!
Səni göydələnlərdən çıxarıb
bomj kimi
qapı ağzına atırlar,
təyyarələrdən,
otellərdən qaçaq salırlar!
Səni hava limanlarında bir küncə sıxdılar,
Səni qatarlarda
ən kirli vaqonlarda qapatdılar!
Dözdün, dayandın!
Sakit baxdın!

Üstünə yüyürdü
Qanunlar, yasalar!
Orda onun, burda bunun bəyanatı!
Birinin gur,
birinin yumşaq səsi.
Bizdə də Qənirə xanımın qanun layihəsi!
Qapalı alanlar!
«No smokinq»lər,
«Ne kurit»lər,
«içiləməz»lər,
«çəkmək olmaz»lar!

Sən olmasaydın,
bəşər uşaqlıq çağında qalmışdı hələ!
Sənsən dünyanın ən böyük kəşfi,
ən böyük kəşflərin cığır açanı!
Ən gözəl musiqinin,
ən ilahi sözün qanad verəni!
Yarım gün
ayrı düşəndə səndən
gizildəyir damarlarım,
çığırışır hüceyrələrim!
Sakitliyim,
rahatlığım,
süstlüyüm!
həm də
Coşqum,
üsyanımsan!

Hava limanlarında
ziyarətə gələntək
sıxışdırıldığın
balaca otağa
tələsir
3–5 saat sənsiz qalan
insanların ağı-qarası,
qocası-cavanı…
Sənsən susduran acı söhbəti,
durduran qəliz davanı

Dünən on adama ağız açdım
qapısında «içiləməz» yazılan odamda
sənə bir tabaq tapılanacan!
İncimə, küsmə!
Bu şeirdi mənim sənə
təşəkkürüm, sədaqətim!
Tütünüm!
Nikotinim!
Tüstüm!
Siqaretim!

• Emil Zolya “cəmiyyətin qabarı”na basmışdı... - O, kimləri ittiham edirdi?
• Kompüter və e-maildən istifadə etməyən yazıçı - O, hansı hadisəni ömrü boyu unutmadı?
• Ərlərini dəyişərək ictimai ağrını “öz bədənində susdurmaq”... - "Anam məni sevibmi?"