Kulis.az gənc şair Malik Atilayın yeni şeirlərini təqdim edir.

Qorxu

Nədən qorxsan başına gələr deyirlər

Uşaq olanda itməkdən qorxurdum

İllər sonra bir qadında itdim

Çox-çox sonra sənin ürəyində tapdım özümü

Qorxduqlarım başıma gəldi

Səndən qorxsam gələrsənmi

Sındır güzgüləri...

Yeniyetmələrin xəlvətə çəkilib

Çəkdiyi siqaretlərtək

Utanılası bir şey bilirsənsə içində gəzdirdiyin sevgini

Deməli

Ürəyini yerindən oynadan hər nədirsə sevgi deyil, Əli...

Dünənlərinin aynasından acıqla gülməsin deyə xatirələr

Sındır bütün güzgüləri...

Uçurt özülünü sabahların

Pərən-pərən elə həyatının sütunlarını

Çıx öz içindən, qaç

Qaçanda yaddan çıxarma

Sevinclərinin altını söndür,

Xəyallarını ümidlərdən ayır, Əli...

Sevgini və ümidlərini

Daşıyacaq sabahın,

Böləcək kimsən qalmayıb

Sonuncu pulunla aldığın kökənin

Yarısını quşlara atırsan

Pişiklərə verirsən yarısını, Əli...

Dərdlər su atar üstümə

Mən hər kəsin heç kimiyəm

Baxma belə, əlim, üzüm, gözüm var

Yaxınlaşsan

Görərsən ki, heç kimiyəm

Buludun son yağmuruyam

Günəşin sönük işığı

Dərdlər su atar üstümə

Görərsən ancaq yenə

Ağlamağı yadırğamış gözlər kimi quruyam

Günəş zərxara ətəklərini yığışdırıb

İtər göylərin sinəsində

Və bu gecə də zülmətə tapşırar məni.

İçəri keç...

Əşi, bu zibil çaxırı da tək içmək olmur heç...

Keç, keç, içəri keç

Hardasa ürəyim olan yerə

Nə deyim axı sənə?

Bilirsən yerini

Ən gözəl yerdi səninki

Pəncərənin yanında

Görünür buludlar,

Görünür səki,

Birdəki

Sevdiyin gülləri gətirib düzmüşəm pəncərə qarşısına...

Getmə

Özümçün demirəm inan

Sadəcə

Çaxırı tək içmək olmur heç...

• Ən kədərli sevinc - Mahir Qarayev
• “Həyat eşqi”ni yazan yazıçı niyə yaşamaq istəmədi?
• Beşiklə aramdakı məsafə - Reyhan Məcidlinin hekayəsi