Kulis.az görkəmli şair Nüsrət Kəsəmənlinin “Dəli bir ağlamaq keçir könlümdən” şeirini təqdim edir...

Yüyürüb, yüyürüb dərə boyunca

Düşüm çəmən üstə qoy üzüqoylu

Öpüm bu torpağı,

öpüm doyunca;

Üzümə üz qoysun bu soyuq daşı,

Qoy şehə qarışsın gözümün yaşı...

Qurumuş bulaqlar içir könlümdən,

Dəli bir ağlamaq keçir könlümdən.

Könlünə dəydiyim,

incitdiyim qız,

Vüqar kölgəsində yatdığım bəsdir,

Odlu yanağından su içdiyim qız,

Bu qədər günaha batdığım bəsdir.

Daha dodaqların titrəməsin qoy,

Mən sənin qarşında titrəyim, əsim,

Səndən dünyaları istəmirəm, yox,

Məni bağışlasan, bəsimdir, bəsim.

Yan desən,

Alışıb yana bilərəm.

Don desən,

Yerimdə dona bilərəm!

İndi bilmişəm ki, ömür-gün gedir,

Ən gözəl hisslərim keçir könlümdən,

Qayıt!

Sən ömrümə təzəlik gətir;

Dəli bir ağlamaq keçir könlümdən.

Çoxdan qəbiristana düşməyir yolum,

O tənha məzarı ot basıb bəlkə.

Mənim soyuqluğum laqeydliyim

Onun sinəsinə od basıb bəlkə.

Bir daş var gözümün yaşına həsrət,

Dayanıb o giley heykəli kimi.

Əlim torpağına, daşına həsrət,

Yıxılıb üstünə mən dəli kimi

ağlayam gərək.

O tənha məzarı torpaqdan üzüb

Ovcumun içində saxlayam gərək.

Şöhrətin üstünə yürüdükcə mən

İstəklər, arzular köçür könlümdən.

Sevgi dumanına büründükcə mən

Dəli bir ağlamaq keçir könlümdən.

Küləklər oynayır kənd evimizdə,

Tale baş götürüb aparır məni.

Hörümçək tor qurub pəncərəmizdə,

Həsrətim çırpınır o torda mənim.

Yarasa boylanır uçuq tavandan,

Bükülmüş dirəklər çat-çat olubdur.

Qorxudan divarın bağrı yarılıb

Qapılar çoxalıb dördqat olubdur.

Gedim divarına yalvarım onun,

Gedim qapıların qatı açılsın.

Gedim mən sonuncu dirəyi olum

Tavanlar çiynimə barı uçulsun...

Daşı daş üstünə qoyum təzədən.

Dəlisov küləklər əsir könlümdə!

Elə kövrəlmişəm,

Bilmirəm nədən

Dəli bir ağlamaq keçir könlümdən.

• "Balaca bir hekayədə bu qədər “hoqqa çıxarmaq” lazım deyil..." - Hekayə müzakirəsi
• İlham Əzizin ilk romanı çap olundu
• Bu gün Beynəlxalq Teatr Günüdür