writer1

Səhər Əhməd

Məqalə sayı

181
clock10:44 calendar-gray 16 İyul 2014 view-gray1787 dəfə oxunub
view-gray1787 dəfə oxunub

Rəqqasənin performansı

Keçən il Təngaltıda (Quba) meşəyə girmək istəyəndə bir kişi qabağımızı kəsdi:

- Bura mənim sahəmdi.

Biz fikirləşməyə macal tapmamış on yaşlı qızım bir əlini belinə qoyub, o biri əlini kişinin gözünün qabağında oynatdı:

- Əmi, bura Allahın sahəsidi!

Hamımız təəccübləndik, bu çaşqınlıqdan istifadə edən qızım meşəyə girdi, biz də onun arxasınca.

Hər kəsə tanış mənzərədi, təbiətin qoynuna – meşəyə, dənizə girmək üçün kiminsə “sahəsi”ndən keçməli, hansısa stola, kafeyə pul ödəməlisən. Quma, torpağa ayaq basmaq pulladı, meşələr, dənizlər hasara alınıb.

İrili-xırdalı sahibkarlardan tutmuş yerli sakinlərə qədər hər kəs istirahəti adamın burnundan gətirməyə çalışır. İstirahət zonalarında yaşayanlar paytaxdan gələnlərə ov kimi baxır, sanki turistlərin hamısı ya axmaq, ya da milyarderdir. Yerlilər illik qazancını bir mövsümdə çıxarmaq istəyirlər.

Bir dəfə İsmayıllıda maşınla yoxuş yuxarı bir kəndə qalxırdıq. Sürücü qayıtdı ki, bəxtiniz gətirib, qar yağmayıb, yoxsa buranı çıxmaq mümkün olmayacaqdı. Qar yağanda yerli əhali axşamlar bu yoxuşa bir-iki vedrə su tökür ki, yol donsun. Səhər də maşınların birini on manatdan traktorla yuxarı çıxarırlar.

Bu yerdə müzakirəni sizin öhdənizə buraxıb, keçirəm mətləbə. Mən məşhur romanımızda deyilən kimi, səhra adamıyam, dərin meşələrdə, uca dağlarla əhatə olunmuş yerlərdə darıxıram. Mənimki dənizdi, səhradı, göz işlədikcə uzanan nəhayətsizlikdi... Bu səbəbdən Nabranı çox sevirəm, orda meşənin dərinliklərində boğulmuram, hiss edirəm ki, yaxında dəniz var.

Doxsanıncı illərin sonlarından bu yana hər dəfə gedəndə bu gözəl məkanın bir az da deformasiyaya uğradığını görürəm. Hər il bir az da çox! Təbiətlə adam arasında min cür mənasız əyləncə, səs-küy, rütubət qoxulu otaqlar dayanır. Dörd-beş nəfərlik ailənin qalması üçün normal otaqların bir gecəsi 100 manatdı. On gün dincəlmək istəsən, yalnız gecələməyə min manat ödəmək lazım gəlir. Üstünə kafelərdə verilən bahalı yeməklərin, marketdə ikiqat baha satılan ərzaqların qiymətini də gələndə əməlli-başlı məbləğ alınır. Bu qiymətə xaricdə, ən azı qonşu ölkələrin istirahət məkanlarında - Antalyada, Bodrumda, Batumidə əməlli-başlı dincəlmək olar. Özü də komfortla, əsəbiləşmədən, insana insan kimi yanaşan personal xidmətiylə.

Bütün bunları bilə-bilə, olacaqları gözə alaraq, keçən həftəsonunu Nabranda keçirməyi qərara aldıq. “Kasıbın olanından” deyib istirahət mərkəzlərinin birində iki gecəlik otaq kirayələdik. İkigünlük müxtəlif əyləncələr vəd edilirdi. Böyük uşaq diskoteka və Wi-Fi, ortancıl basketbol və badminton, kiçik “Maşa və ayı” cizgi filminin personalları, özüm də ayrıca duş otağı olmasına sevindim. Amma elə istirahət mərkəzinin qapısından içəri girən kimi xəyallarımız bir-bir suya düşməyə başladı. Tennisin stolu qırıq, badmintonun toru yerdə, basketbolun səbəti yox. İnternetə girmək mümkün deyil, otaqlarda antisanitariya, tor basmış pəncərə, rütubət iyi verən yorğan-döşək, xarab duş. Maşa ilə Ayı fotoqrafın yanında dolaşır, yəni anlayacağınız bu da bir pul tələsidi. Əyləncə adına istirahət mərkəzində yalnız yelləncəklər vardı, onlara da qışdan sonra kiçicik də olsa əl gəzdirilməmişdi, yağışdan, qardan rəngi getmiş, çürümüş taxtalardan ibarət bu yelləncəklərin, skamyaların miskin görkəmi vardı.

Axşam yeməyi zamanı işıqları yandırıb ətrafa parıltılı effekt verməyə çalışdılar. Diskoteka başladı. Gənclər ortaya girib özləriyçün tullanıb-düşürdülər. Onlara baxır və düşünürdüm, görəsən, doğrudanmı, bizimkilərə ancaq tamaşa lazımdı, şou onlara hər şeyi unutdurur?! Fikrimin bu yerində sanki mənim sualıma cavab olaraq ərəb musiqisi səsləndi. Yarıçılpaq bir rəqqasə səhnəyə çıxıb göbək atmağa başladı. Səhnədə bir az performans göstərəndən sonra aşağı – masaların yanına düşdü. Təbii ki, məqsədi pul yığmaqdı. Neçə masaya yaxınlaşsa da, rəqqasəyə pul verən olmadı, adamlar bir-biriylə sözləşibmiş kimi başlarını qaldırıb rəqqasəyə baxmadılar da! Avtobusda dilənən qaraçı uşaqlar qədər də ona fikir verən olmadı. Qadın qürur-filan göstərmədən yanında oynamadığı bir masa saxlamadı. Anladım ki, rəqqasə istəsə də gedə bilməz, bu onun “işi”di.

Amma camaata rəqqasədən də çox ürəyim ağrıdı, artıq heç kimin soyulmuş cibində “dilənçiyə” verəcək pul qalmamışdı.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Göydən yenən şeirlər – Şərif Ağayar yazır...
21:01 21 Fevral 2020
Bakıda yeni Ədəbiyyatşünaslıq Mərkəzi açılıb
19:30 21 Fevral 2020
Manaf Ağayev polisə çağırıldı
18:53 21 Fevral 2020
“Beş manatlıq gəlin”in premyerası olacaq
18:21 21 Fevral 2020
Kimdir güclü qadın? – Sevinc Elsevər yazır...
17:41 21 Fevral 2020
“Müfəttiş” nümayiş olunacaq
17:00 21 Fevral 2020
Tramp "Oskar" alan filmi tənqid etdi
16:21 21 Fevral 2020
Los-Ancelesdə Nəsiminin yaradıcılığına həsr olunmuş tədbir keçirilib
15:39 21 Fevral 2020
Ölümünə səbəb olduğu qızın qardaşına ərə getdi – Xalq artistindən maraqlı faktlar
14:58 21 Fevral 2020
Yaşar Bünyaddan yeni hekayələr kitabı
14:17 21 Fevral 2020
Xalq artistinin qardaşı vəfat edib
13:42 21 Fevral 2020
Alman musiqi qrupu azərbaycanlı yazıçı haqqında albom buraxıb - Video
13:06 21 Fevral 2020
Koronovirusun əlacını tapan qazaxlı - Qismət yazır...
12:30 21 Fevral 2020
Müslüm Maqomayevin həyatı serial oldu - Video
11:59 21 Fevral 2020
5 aya 250 kitab oxuyan uşağın sirri
11:29 21 Fevral 2020
Hüseyn Cavid Sibirə aparılanda ondan nə istəmişdi? - Abdulla Şaiqin evindən reportaj
10:57 21 Fevral 2020
Tanınmış aparıcıdan Manaf Ağayevlə bağlı sərt sözlər: "Dəlisiniz?"
10:29 21 Fevral 2020
Aşıq Alının kitabı təqdim olunacaq
10:20 21 Fevral 2020
Bu gün Rübabə Muradova anılacaq
09:57 21 Fevral 2020
O gecə şeytanla mazaqlaşdım - Bircənin romanı
09:00 21 Fevral 2020