“Səni özümdən soyunub atdım...”

Ədəbi tənqid

Ana səhifə
Ədəbi tənqid

“Səni özümdən soyunub atdım...”

3 dekabr 2013

08:45

Kulis.az şair Mahir Mehdinin yeni şeirlərini təqdim edir.

Təzə hərflər

Qədimsən,
şeirdəsən,
yerindəsən,
təksən,
təzə hərflərdəsən
oxuya bilmirəm səni...

Sonuncu dalan

Bu qaranlıq dalanda
gecənin ən gözəl şeirini yazdım
saçlarına, gözlərinə, dodaqlarına.
axırı, səni də şeirə çevirə bildim -
gecənin ən gözəl şeirinə

43-cü dekabr

Dekabr belə başladı,
sənsiz, səssiz,
doldu otağıma,
hər yeri öz rənginə boyadı,
geyindim dekabr gödəkcəmi,
endim pillələri,
çıxdım küçəyə -
dekabra....

Son söz

Daddım...
addım, addım,
səni özümdən soyunub atdım...

147-ci otaq

Varsan olduğun qədər,
görülən hər işimdə.
sən adlı mən yaşayır
qırx ildi ki, içimdə.

Çıxammamısan çölə,
hələ də uşaqdasan...
yaxın olduğun qədər
uzaqdan uzaqdasan.

Kaş ki, ölüb gedəydim,
sən doğulduğun ildə.
kaş ki, susa biləydim,
sən danışdığın dildə.

Köhnə şeir

Qopa səni bura bağlayan bağlar,
davamın gəlməyə sona yetəsən.
Girəsən gecəyə, bom-boş küçəylə,
yağışın dalınca düşüb gedəsən.

Bilən də olmaya hara getmisən,
tapa bilməyələr səni polislər.
Aparıb çıxara gəldiyin yerdən
bir az da qabağa səni bu izlər.

Qalxasan hər şeydən bir boy yuxarı,
tullanıb düşəsən sonuncu qata.
Yerin çəkimindən qırağa çıxıb
keçəsən olmayan vaxta, saata.

Cümə axşamı

Mən də belə gecəyəm,
düşməyə şəhərim,
üzümü sürtməyə pəncərəm yox,
çöldəyəm,
həmişəki kimi...