"Mən üsyan edirəm..."

Sənət

Ana səhifə
Sənət

"Mən üsyan edirəm..."

16 yanvar 2013

11:31

Anar Yusifoğlu üçün

“Bu gün qar yağacaq, deyəsən: torpağın hərarəti sovuldu, qış fəsli gəldi. Sənin soyuqluğunun fəslini bir bilsəydim...” Anar Yusifoğlunun “Yağışdan sonrakı torpaq kimiyəm…” köşəsindən

Gözlərim buz tutub, baxışım soyuq,

Sözlərim uyuşmur söz sırasına...

Qəlbim əsir düşüb özgə əllərə,

Kirpiyim göz yaşı sırsırasına...

Vaxtım yollarında qurban kəsilib,

Saat əqrəbindən asılıb dilim...

Sənin ürəyində hansı fəsildi?

O fəsilə uyğun geyinib gəlim...

Sən məndən...

Mən isə özümdən uzaq -

Vaxtdan irəliyik, baxtdan geriyik...

Bizə fəsillər də, aylar da yasaq,

Oğurluq anların sakinləriyik.

Ya Rəbbim!

Ruhumu götür, çək dara...

Tabım yox bu sayaq qismətə, Tanrım!

Mən üsyan edirəm ayrılıqlara,

Mən üsyan edirəm həsrətə, Tanrım!

İçimdə bu eşqin yarası dərin,

Min yerdən çat verən qan damarıyam...

İmkansız eşqlərin, qərib eşqlərin,

Yetim sevdaların üsyankarıyam...

Ürəklər daşdan asılıb…

Bu dünyada asılanlar

Ta əzəl başdan asılıb.

Alçaqlıqlar ucalıqdan

Eniş yoxuşdan asılıb.

Təməlimiz fələklərdən,

Əməlimiz ələklərdən…

Sevdamız daş ürəklərdən,

Ürəklər daşdan asılıb…

Kimsə bilməz bu nə sirdi,

Haq da bir, nahaq da birdi…

İşıq zülmətə əsirdi,

Barış savaşdan asılıb.

Xərabələr dayağından,

Zülmlə şər boyağından…

Əsarət öz ayağından,

Azadlıq başdan asılıb.

Dilimdən asılan sözlər

Ölüm umur ölümsüzdən…

Bütün yol gözləyən gözlər

Bir damla yaşdan asılıb…

Sən elə yerdəsən ki...

Mən bir nakam yazıyam alnında, ovucunda,
Poza bilmir göz yaşın, yuya bilmir yağışlar.
Asılıb barmaqlarım saçlarının ucundan –
Ya bir ölüm hökmü kəs, ya ömürlük bağışla...

...Gündüzlərim mürgülü, yuxularım qarışıq -
Sən elə yerdəsən ki...
Qoparıb atmaq olmur...
Sən keçilməz yolların sonucunda bir işiq,
Yollar düyünə düşüb, geri qayıtmaq olmur.
Nə səndən ayrı qalmaq, nə sənə çatmaq olmur...

Çıxıb gedəcəyəm bu şəhərdən...

Çixib gedəcəyəm bu şəhərdən

Gözü yaşlı bir payız səhərində...

Vida deyəcəyəm

Bir payız ömrünüdü də

Yarpaq kimi yaşaya bilməyən

Yarpaqlara...

Vida deyəcəyəm

Bu şəhərin

Göydələnləri arasından

Uçmağa yer tapmayan

Boz sərçələrə...