Kulis.az Əli Şirin Şükürlünün "Qəriblik" şeirini təqdim edir.

(şeir-esse)

Vağzallarda, limanlarda …
əllərində
ağır-ağır çantalar, çamadanlar:
əllərində
dünyanın ən ağır yükünü – ayrılıqları,
gözlərində qəribliyi daşıyanlar
qürbətdə yaşayanlar.

Əllərində ayrılıqları,
gözlərində qəribliyi yaşadarlar
qürbətdə yaşayanlar.

Limanlarda, vağzallarda …
ayrılıqları
əl edərkən əllərindən,
qəribliyi
dolmuş gözlərindən oxumuşam
qərib doğmalarımın,
doğma qəriblərimin.

Yurddaşlarım, yurddaşlarım -
vətəni qürbətdən sevər,
gəzməyə qərib ölkəni,
ölməyə vətəni seçər.

Yığıb pal-paltarını,
qapıya sarı sürüyürdü çamadanını
gözləri yaşlı Şəhərli Qadın.

Geyinib pencəyini,
götürüb başını gedirdi Şəhərli kişi
fərqinə varmadan,
çırpıb arxasınca yaşadığı mənzilin qapısını.

Öz doğma şəhərində
qəribliyi gözlərində yaşadırdılar …

Qadınlığı qayğılarına qurban verib,
ev-ev gəzib
şüşə balonlarda süd, qatıq satar Səyyarə.
Evə dönərkən
xəstə ərinə araq almağı da unutmaz:
«azarı var, içməsə ölər» – deyir.

Hər gün küçədə
əlində göyərti dolu zənbilləri
avazla çağırar
saralmış pencəyi dizindən aşağı
gödəkboy Qürbət.

Kənddən şəhərə köçüblər
ayrılıqları əllərində …

Aldadıb
şəhərdəki mənzilini alıblar əlindən,
qadını da xəyanət edib ona.
İndi doğma kəndində
havalı-havalı gəzir zavallı Qərib
qəribliyi gözlərində.

Hər səhər çıxıb çadırdan
qərib-qərib boylanar göy üzünə Köçəri
vətəndə vətənsizlik -
“güllələnmiş”, “yaralanmış”… yurd həsrəti
kədərli gözlərində.

Ayrılıqları əllərində,
qəribliyi gözlərində daşıyarlar
qürbətdə yaşayanlar.

Doğmalarım, doğmalarım -
yüz illərcə vətəndə vətənsizlər,
bir nisgil var ürəyimdə silinməyən.
O nisgilin adı nə -
oxumaq istəsəniz
baxın gözlərimə:
ürəyim gözlərimdə …

• “Arvadını qumara qoy!” – "Tavan" borcunun dəhşətli sonu
• Londonda azərbaycanlı rəssamların sərgisi açıldı
• Güllələr demədi geri qayıdın - İsa İsmayılzadə