news-inner
clock18:15 calendar-gray 21 Oktyabr 2020 view-gray619 dəfə oxunub
view-gray619 dəfə oxunub

Atamın Zəngilandakı məzarını tapa biləcəyəmmi? - Gülşən yazır...

İki il əvvəl İran ərazisindən quru yolla Naxçıvana gedirdik. 25 ildir görmədiyim Zəngilana uzaqdan da olsa, baxa bilmək məni həyəcanlandırırdı. Necə mənzərə ilə qarşılaşacağımı təxmin edirdim – çox eşitmişdim, top atəşlərindən, “Qrad” mərmilərindən salamat qalan evlərimizin, həyətlərimizin, ümumiyyətlə, bütün tikililərin damı, qapı-pəncərəsi, dəmiri, armaturu, bir sözlə, ələ gələn nəyi varsa, sökülüb, daşınıb.

Yəni gözəlim Zəngilan da işğal olunmuş bütün ərazilərimiz kimi, xarabaya çevrilmişdi.

Bələdçimiz zəngilanlı olduğumu biləndə sərhəd boyu magistral yolda avtomobili saxlamamaq və ya sürəti azaltmamaqla bağlı ciddi xəbərdarlıq etdi. Təxmin elədi ki, yolda avtomobili dayandırıb qarşı tərəfə baxmaq, foto-videosunu çəkmək istəyərəm. Dedi ki, bunu eləsək, çox böyük problemlə üzləşə bilərik. İranın xüsusi xidmət orqanları sərhədin öz ərazisində avtomobili saxlayıb qarşı tərəfin çəkilişini aparanları “sevmir”.


O yolu gedib-gələnə qədər qarşı tərəfə elə acgözlüklə baxırdım ki...


Avtomobil çox sürətlə gedirdi, mənsə maşının bağlı şüşəsindən daha çox yer görə bilmək üçün az qala yanımdakılardan göz borc almaq istəyirdim.


Səfərdən sonra xeyli müddət özümə gələ bilmədim, çox sarsılmışdım. Doğrusu, böyük ehtimalla, xarabalıq mənzərəsinin təsirindən ümidimi tamam itirmişdim - o torpaqları bir daha görməyəcəyəm deyə. Düşünürdüm ki, bunun üçün ancaq möcüzə olmalıdı...


Aradan iki il keçdi və bu möcüzə gerçəkləşdi - Ali Baş Komandan “Zəngilan azad edildi” müjdəsini verdi. O andakı duyğularımı anlatmaq mümkünsüzdü, təbii ki, hər kəs mənim keçirdiyim hisləri keçirirdi. Yəqin ki, hər kəs mənim kimi ən çox özünün sevindiyini düşünürdü.


Onsuz da sentyabrın 27-dən - növbəti müharibə başlayandan qürurumuz, güvənimiz qayıtmışdı. Ordumuzun ardıcıl qələbələri ilə əziklik sindromundan qurtulurduq. Zəngilanın azadlığı xəbəri ilə isə insanın qəddinin bir anda necə düzəldiyinin şahidi oldum.


İşğalda olduğu 27 ildə Zəngilan üçün bu qədər darıxdığımı xatırlamıram. Ruhum uçunur, çırpınır, bir an öncə torpağıma qovuşmaq istəyir. Bu duyğu inanılmazdı. Yorulmadan, bezmədən evimizi, həyətimizi, rayonda gəzdiyim, gördüyüm hər yeri xəyalıma gətirirəm – nə olsun ki, dağılıb, xarabaya çevrilib. Torpağımız ki, yerindədi. Biz hər şeyi əvvəlkindən də gözəl edəcəyik. Tikəcəyik, quracağıq, oradakı həyatımıza qaldığımız yerdən davam edəcəyik.


Artıq övladlarımıza göstəriləcək bir yerimiz var, onlar xatirələrdən doyublar, bizim doğulduğumuz, böyüdüyümüz torpaqları gözləri ilə görmək istəyirlər və görəcəklər.


Daş daş üstə qalmayıb, onlara otaqlarımızı, saysız-hesabsız meyvə ağaclarımızı göstərə bilməsəm də, yerlərini göstərəcəyəm, deyəcəyəm ki, evimizin girişi bu tərəfdən idi, girişdən sağdakı otaq mənim idi, pəncərəsi darvazamıza baxırdı. Ona görə həyətimizə gələndən ilk mən xəbər tuturdum. Darvazanın yanındakı qoz ağacı o qədər böyükdü ki, az qala həyətimizin tamamına kölgə salırdı. Bunları düşünəndə həyəcanım daha da artır və daha çox darıxıram, o yerləri görmək üçün səbirsizlənirəm.


Əlbəttə, tam QƏLƏBƏdən sonra hər şey daha fərqli olacaq. Ölkəmdə bir nəfər belə məcburi köçkünün olmadığı düşünmək sevincimi, həyəcanımı yüzə, minə qatlayır. O günün – Şuşamızın azadlığını görəcəyimizdən tam əminəm, Azərbaycan Ordusu möcüzələr yaratmağa, Ali Baş Komandan müjdələr verməyə davam edəcək. O zaman hər birimiz QALİB ölkənin vətəndaşı olmaq qürurunu daşıyacağıq.


***


Zəngilana qayıdanda 5 yaşında itirdiyim, zorla xatırladığım atamın məzarını yerində tapacağıma inanmıram, yəqin ki, barbarlar işğal etdikləri hər yerdə olduğu kimi, bizim kəndin qəbiristanlığını da şumlayıblar. Amma bilirəm ki, artıq atamın ruhu düşmən əsarətində deyil, artıq atamın ruhu da torpağım kimi azaddı...

news-inner-user

17209 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Bəy ailəsində doğulsa da kimsəsiz böyüdü, Cəfər Cabbarlı ilə sinif yoldaşı oldu, gözləri görməyə-görməyə tamaşa oynadı – Kinomuzun Rüstəm bəyi
16:30 05 Dekabr 2020
Ceyms Bondun tapançası satıldı
15:45 05 Dekabr 2020
“Humay” mükafatının qalibləri məlum olub
14:35 05 Dekabr 2020
Birinci arvadını öldürməklə fəxr edən adam – Eyvaz Əlləzoğlunun hekayəsi
13:30 05 Dekabr 2020
Hüseyn Caviddən gözəl bir qoşma - Günün şeiri
12:30 05 Dekabr 2020
Oskar mükafatının təqdimetmə mərasimi virtual keçirilməyəcək
11:15 05 Dekabr 2020
Həvəskar və peşəkar rəssamlar arasında rəsm müsabiqəsi keçirirlir
10:12 05 Dekabr 2020
Fuad Poladov: "Bir qız zəng vurub evimizə deyib ki, Fuadı Rostovda öldürüblər" - Müsahibə
09:01 05 Dekabr 2020
Beynəlxalq müsabiqədə şəhidlərimiz yad edildi - Ukraynada
20:05 04 Dekabr 2020
"Italyansayağı xoşbəxtlik" tamaşası onlayn nümayiş ediləcək
19:30 04 Dekabr 2020
Aydın sabahların dostu
18:56 04 Dekabr 2020
Sirlərin bədii və elmi sərgüzəştləri – Elçin yazır...
18:10 04 Dekabr 2020
Azərbaycanlı rejissor qəhrəmanlarımızdan film çəkmək üçün müraciət etdi
17:35 04 Dekabr 2020
Şəhid dənizçilərə kitab həsr olunacaq
17:10 04 Dekabr 2020
Xudayar Yusifzadə və bütün Şəhidlərimizin ruhuna: Vətən yaxşıdır
16:28 04 Dekabr 2020
"Ulduz" jurnalının yeni nömrəsi Qarabağa həsr olundu
15:46 04 Dekabr 2020
Bizim üçün ölümə gülə-gülə gedən 2783 adam
15:03 04 Dekabr 2020
Günel Eminlinin yeni kitabı işıq üzü gördü
14:19 04 Dekabr 2020
Kamal Abdulla: “Mənim üçün ad günü kədərli gündür” - Müsahibə
13:37 04 Dekabr 2020
Koronavirusa qarşı qələbə vaksini
13:01 04 Dekabr 2020