news-inner
clock11:40 calendar-gray 29 İyun 2020 view-gray564 dəfə oxunub
view-gray564 dəfə oxunub

Rəngli göz yaşları - Tahir Tahiroviçin hekayəsi

Kulis.az Tahir Tahiroviçin “Rəngli göz yaşları” hekayəsini təqdim edir.


O, ayı göy üzündə ilk dəfə görəndə elə bilirdi ki, Allahdır. Yağışı isə Allahın göz yaşları sanırdı. Elə bilirdi ki, yalnız Allah ağlaya bilir.

Onu nənəsi böyütmüşdü. Atasız və anasız. Nənəsini “ana” deyə çağırardı. İlk sevgisi də o olmuşdu. O sevginin adını bu günə kimi tapa bilmədi. Bir gün anası öldü. İlk dəfə onda ağladı. Göyə baxdı, bulud yox idi. Elə bilirdi anası üçün Allah ağlayacaq. Allah ağlamırdı. Özü ağladı ki, onu qəbiristanlıqda basdırmasınlar. Həyətlərinin tən ortasında dəfn etsinlər. Onu hər gün görmək üçün. Çox ağladı. Onun hönkür-hönkür ağlamağına fikir verən olmadı. Tabut getdi. Uzaqlara.

Daha sonralar atası öldü. Ağladı. Amma və lakin bu, o ağlamaqdan deyildi. Atasının həyətlərində dəfn olunmağını xahiş etmədi. Bilmədi niyə. Tabut getdi. Uzaqlara.

Onun böyüdüyü həyətdə zaman böyüdü, özü böyüdü, ağaclar böyüdü və hətta ürəyi böyüdü. Ağlamaq istədi. Amma ölən yox idi. Ağlamağa bəhanə gəzirdi. Tapa bilmirdi. Gülməkdən və güldürməkdən bezmişdi.

Zaman keçirdi. Ölənlər üçün ağlamaq istəyirdi. Ölən yox idi ki, yox idi. Ağlamağı unutmuşdu. Yalnız gün işığı düşəndə gözləri yaşarardı.

O, sonuncu dəfə müəllimindən ayrıldığında ağlamışdı. Müəllimi vəzifəyə gedəndə. Amma içində. Kədər yaşları içinə tökülmüşdü. Elə bilirdi, göz yaşları artıq bitib.

Nəhayət, ölməyən adam üçün ağlamağa başladı. Bəlkə də o, ölsəydi, ağlamayacaqdı. Ölməyənlərə də ağlamaq olarmış. Onun göz yaşları söyüdlərin sarı işığına bənzədi.

Güzgünün qarşısında dayanıb ağladı. Təəccübləndi. Gözlərindən axan damcılar rəngli idi. Axı belə şey nə eşitmişdi, nə də görmüşdü. Qırmızı göz yaşını anasının xınalı saçlarına bənzətdi. Ağ rəngi isə atasının ağ saçlarına.

İndi başa düşdü ki, onu anası və atası qədər sevirmiş. Bu iztiraba nə ana, nə də ata kömək oldu. Göz yaşları axıb yerə süzüldü.

Torpağa yayılmış qırmızı göz yaşları qana bənzəyirdi. Balaca bir qız uşağı anasının əlindən yapışıb gedirdi. Qırmızı ləkələri görüb “Ana, kiminsə barmağı kəsilib” dedi.

Amma qızcığaz bilmədi ki, barmaq yox, gözlərdəki ümid kəsilib.

news-inner-user

16495 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Tanrının yerində olmaq istəmərəm... - Şopenhauerdən aforizmlər
21:01 21 Sentyabr 2020
Rejissorumuzun filmi Moskva festivalının əsas proqramında
18:57 21 Sentyabr 2020
Notr-Dam kilsəsinin muzeyi işə başladı
18:34 21 Sentyabr 2020
Ayağı kəsilmiş sevgilisini tərk edən Ceyran – Sara İbrahimin hekayəsi
17:48 21 Sentyabr 2020
Tanınmış bəstəkara ağır itki üz verdi
17:19 21 Sentyabr 2020
Yeni Ceyms Bond kim olacaq?
16:24 21 Sentyabr 2020
Polisi maarifləndirmək lazımdır – Yazarlar şortik qadağasından danışdılar
15:42 21 Sentyabr 2020
Karyerasına atası son qoydu, dostları nankor çıxdı... – Kinomuzun Sərvərindən maraqlı faktlar
15:02 21 Sentyabr 2020
Tanınmış Türk yazıçısının kitabı Azərbaycanda
14:18 21 Sentyabr 2020
Rəsulzadəyə həsr olunmuş dərgi çap olundu
13:32 21 Sentyabr 2020
Biz səni niyə oxuyaq? – Qismət gənc yazarı tənqid etdi
12:50 21 Sentyabr 2020
Azad seks və şantaja qurban gedən qızlarımız – Fəridə yazır...
12:08 21 Sentyabr 2020
Kənan Hacıya vəzifə verildi
11:35 21 Sentyabr 2020
Seyid Əzimin qəzəllər kitabı Özbəkistanda
11:05 21 Sentyabr 2020
Yol polisi ilə şortik davası
10:30 21 Sentyabr 2020
"Emmi" mükafatının qalibləri açıqlandı
10:03 21 Sentyabr 2020
Xalq yazıçısını dəfn edən molla: “Onu məzara qoymağa bir qohumu, dostu tapılmadı” – Müsahibə
08:58 21 Sentyabr 2020
Məşhur meyxanaçı: "O işlə təkcə meyxanaçılar məşğul deyil ki" - Video
17:01 19 Sentyabr 2020
Rejissormuzun filmi beynəlxalq festivalın qalibi oldu
15:51 19 Sentyabr 2020
Bitlz qrupu haqqında kitab çap olundu
14:41 19 Sentyabr 2020