Valideynlərin əksəriyyəti məlum səbəblərdən məktəblərin bağlanmasını istəyirdilər. Təbii idi. Biz uşaqlarımızı düşünməliyik.

Çox keçmədi, bütün təhsil müəssisələri, o cümlədən, məktəblər, bağçalar dezinfeksiya edilməsi qərara alınaraq müvəqqəti bağlandı. Analardan, atalardan çox uşaqlar bu xəbərə sevindi. Virusdan daha ciddi, bizi düşündürən sual meydana çıxdı: Məktəblərin bağlanması uşaqları niyə bu qədər sevindirsin?

Axı biz uşaqlarımızın təhsil almağını, cəmiyyətə faydalı fərd kimi yetişməsini istəyirik.

Amma uşaqlar məktəbi, müəllimi sevmir.

Səbəb?

Məlumdur ki, son vaxtlar müəllimlərin ictimaiyyət arasında nüfuzu düşməkdədir. Seçkilər, fond pulu, 8 Mart, süpürgə pulu, müəllimlər günü, Yeni il, Novruz... Uşaqlar təhsil almağa yox elə bil müəllimlərə xidmətə yollanırlar.

Gülsüm müəllimi yada salaq. Bu günlərdə gündəmdən düşmür. Rəqs edib, qısa vaxtda özünü motivasiya edib. Görən, Gülsüm müəllimin şagirdləri də bu xəbərə sevindi?!

Nə vaxta qədər uşaqlar məktəbə gedəndə dərs haqda, kitab haqda yox, süpürgə pulu barədə düşünəcəklər?

Suallar “en” qədər...

Dezinfeksiya deyirsiz. Sosial şəbəkələrdə fotolar yayıldı. Əlində “pepsi” butulkası bir qadın divarların künclərini, qapıları dərmanlayır. Fotodan görürük ki, qadın həvəskardır. Bu işin peşəkarı deyil. Deyiblər, belə elə, o da deyilənə baxır. Bütün bunları və bunlara bənzər çoxlu detalları uşaqlarımız görür. Və məktəbi, təhsili, kitabı qeyri-ciddiyə alır.

Alacaq da!

İndi bizi düşündürən koronavirusdur. Əminəm, cəmiyyətimiz bu problemi də adladacaq, amma bir dərd, bir ağrı bizimlə qalıb işıqlı gələcəyimizi həmişə şübhə altında saxlayacaq: uşaqlarımızın məktəbi sevməməsi!

Bu, təsadüfi deyil və inanın, koronovirus bəhanədir. Daha dəqiqi uşaqların məktəbi bu qədər sevməməsi, onun bağlanmasını böyük bayram kimi qarşılaması bizim məmləkətə xas səbəbləri ilə hər cür virusdan təhlükəlidir.

• Payızın 44 anı - Günel Anarqızı
• “44” filmi ilə bağlı mətbuat konfransı keçirildi
• Ədəbiyyatın görünən üzü aldadıcıdır – Bir hekayənin arxasındakı ikinci dünya