writer1

Oğuz Ayvaz

Məqalə sayı

117
clock11:22 calendar-gray 06 Noyabr 2019 view-gray2216 dəfə oxunub
view-gray2216 dəfə oxunub

İtimizi qucaqlayıb üzr istədim

Kulis.az Oğuz Ayvazın “Balaca Qodi” yazısını təqdim edir.

Həmişə arzum olub ki, həyət evim olsun, it saxlayım. Gün-ay dolaşdı, Tanrı mənim arzumu yerinə gətirdi. Günlərin bir günü evimizə ala-bula bir küçük gətirdim. Yoldaşım, qızım sevinirdi. İlk gecə bizimlə yatdı. Adını Qodi qoyduq. İlk günlər küçüyümüz içinə qapanıq, miskin görünürdü. Heç qızımla da oynamırdı. Günlər keçdikcə özünə gəlməyə başlayır, atılıb-düşürdü. Yazda onun üçün həyətdə yuva düzəltdim. Artıq evdə yox, həyətdə olacaq, bizi qoruyacaqdı. Hürməyə başlamışdı. Gecələr göyüzünə baxıb ulayırdı. Hər hürüşündə elə bilirdim, evə oğru girməyə çalışır. Ancaq Qodi bizi səsləyir, yemək istədiyini bildirirdi.

Qodi artıq 9 aylıq yeniyetmədi. Hər səhər işə gedərkən arxamca gəlir. Məni avtobusacan ötürür. Bir dəfə özü də avtobusa girdi. Aləm bir-birinə dəyməzmi! Qadınlar, kişilər vay-şüvən qopardılar. Uşaqlar isə gülüşürdülər. Sürücü üstümə çəmkirdi ki, rədd elə o iti. Qodini də başa salmaq Allahın dərdi. Birtəhər onu avtobusdan düşürdüm. Pəncərədən üzündəki dərin kədəri sezdim. İçimdə sürücünün qarasına deyindim.

Qodi məni hər görəndə üstümə tullanır.

Bir dəfə toya gedirdim, atıldı üstümə, pencəyim, şalvarım palçığa bulaşdı. Əsəblərim tarıma çəkildi və iti təpiklə vurdum. Zingildəyib qaçdı. Onu ilk dəfə vururdum. Ancaq yenə də məni təqib etdi, yola saldı. Həmin günün gecəsi toyda bərk içmiş, keflənmişdim. Evə sarı gələndə it yenə üstümə tullandı. Onu vurduğuma peşman olmuşdum. Əyilib Qodini qucaqladım, ondan üzr istədim, sonra hönkürdüm. Ağladığımı görüb ulamağa başladı. Üzümü-gözüm yaladı. Özümə gəldim. İçindəki hüdudsuz sevgi qarşısında baş əydim. “İlahi”, - dedim – “Bu qarşılıqsız, təmənnasız sevgini biz insanlara niyə bəxş etmədin?!”

Qodi kefsiz olduğum zaman hiss edir. Atılıb-düşür ki, eynim açılsın. O, həyatımda ən sadiq dostumdu.

Bu yazını oxuduqca yəqin ki, çoxlarınız Yaponiyadakı Hatiko köpəyinin hekayəsini xatırlarsınız. Hatiko hər səhər sahibini işə yola salır, işdən qayıdana qədər stansiyada onun yolunu gözləyir. Günlərin birində sahibi infarkt keçirir və ölür. Köpək sahibini 10 il eyni stansiyada gözləyir.

Necə də dəhşətli sevgidir. Bir gün mən də ölsəm, yəqin, Qodi dayanacaqlarda məni axtaracaq. Ancaq Qodiyə o qədər inanıram və güvənirəm ki, o istəmədikcə, mən ölmərəm.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Musiqili Teatrda "Fransızsayağı qarnir" olacaq - Fotolar
18:56 18 Yanvar 2020
Xalq artistinin xatirəsi anılacaq
17:44 18 Yanvar 2020
İyirmi ikinci mənzildə - Varisdən hekayə
16:58 18 Yanvar 2020
"Silahdaşlar" sənədli filmi təqdim olundu
15:15 18 Yanvar 2020
Gənc şairin poeziya gecəsi keçirildi - Fotolar
14:05 18 Yanvar 2020
Türkiyəli yazıçı vəfat etdi
13:47 18 Yanvar 2020
Tanınmış dramaturq vəfat etdi
13:15 18 Yanvar 2020
Bu məşhurlar qaraçı nəslindəndir - Siyahı - Fotolar
12:44 18 Yanvar 2020
"Məni bir qadın qucub, mələklər gəzsin barı..." - Pərviz Cəbrayıldan şeirlər
11:03 18 Yanvar 2020
"Mübariz" operası təqdim olundu - Fotolar
10:28 18 Yanvar 2020
Cahandar ağa Allahyarın arvadı Mələyi qaçırmaqda haqlı idi? - Sevda Sultanova yazır...
09:03 18 Yanvar 2020
Gənc yazar: “Aqşin Yeniseyin romanı alınmayıb” – Video-söhbət
21:00 17 Yanvar 2020
100 yaşlı şair AYB-də yubleyinə qatıldı
19:27 17 Yanvar 2020
Yaşamaq istəyən xəstəyə yalan satan həkim - Hekayə
18:58 17 Yanvar 2020
Rövşən Yerfinin yeni kitabı təqdim olunacaq
18:31 17 Yanvar 2020
Amma Anar bilməsin... – Gənc şairdən parodiyalar
18:03 17 Yanvar 2020
Prezident məşhur rejissoru “Şərəf” ordeni ilə təltif etdi
17:37 17 Yanvar 2020
Musiqili Teatrda "İstintaq" olacaq
16:57 17 Yanvar 2020
Bakıda böyüklər üçün ustad dərsləri keçirildi
16:20 17 Yanvar 2020
Qremminin ilk qadın prezidenti işdən çıxarıldı
15:39 17 Yanvar 2020