writer1

Oğuz Ayvaz

Məqalə sayı

169
clock11:22 calendar-gray 06 Noyabr 2019 view-gray2393 dəfə oxunub
view-gray2393 dəfə oxunub

İtimizi qucaqlayıb üzr istədim

Kulis.az Oğuz Ayvazın “Balaca Qodi” yazısını təqdim edir.

Həmişə arzum olub ki, həyət evim olsun, it saxlayım. Gün-ay dolaşdı, Tanrı mənim arzumu yerinə gətirdi. Günlərin bir günü evimizə ala-bula bir küçük gətirdim. Yoldaşım, qızım sevinirdi. İlk gecə bizimlə yatdı. Adını Qodi qoyduq. İlk günlər küçüyümüz içinə qapanıq, miskin görünürdü. Heç qızımla da oynamırdı. Günlər keçdikcə özünə gəlməyə başlayır, atılıb-düşürdü. Yazda onun üçün həyətdə yuva düzəltdim. Artıq evdə yox, həyətdə olacaq, bizi qoruyacaqdı. Hürməyə başlamışdı. Gecələr göyüzünə baxıb ulayırdı. Hər hürüşündə elə bilirdim, evə oğru girməyə çalışır. Ancaq Qodi bizi səsləyir, yemək istədiyini bildirirdi.

Qodi artıq 9 aylıq yeniyetmədi. Hər səhər işə gedərkən arxamca gəlir. Məni avtobusacan ötürür. Bir dəfə özü də avtobusa girdi. Aləm bir-birinə dəyməzmi! Qadınlar, kişilər vay-şüvən qopardılar. Uşaqlar isə gülüşürdülər. Sürücü üstümə çəmkirdi ki, rədd elə o iti. Qodini də başa salmaq Allahın dərdi. Birtəhər onu avtobusdan düşürdüm. Pəncərədən üzündəki dərin kədəri sezdim. İçimdə sürücünün qarasına deyindim.

Qodi məni hər görəndə üstümə tullanır.

Bir dəfə toya gedirdim, atıldı üstümə, pencəyim, şalvarım palçığa bulaşdı. Əsəblərim tarıma çəkildi və iti təpiklə vurdum. Zingildəyib qaçdı. Onu ilk dəfə vururdum. Ancaq yenə də məni təqib etdi, yola saldı. Həmin günün gecəsi toyda bərk içmiş, keflənmişdim. Evə sarı gələndə it yenə üstümə tullandı. Onu vurduğuma peşman olmuşdum. Əyilib Qodini qucaqladım, ondan üzr istədim, sonra hönkürdüm. Ağladığımı görüb ulamağa başladı. Üzümü-gözüm yaladı. Özümə gəldim. İçindəki hüdudsuz sevgi qarşısında baş əydim. “İlahi”, - dedim – “Bu qarşılıqsız, təmənnasız sevgini biz insanlara niyə bəxş etmədin?!”

Qodi kefsiz olduğum zaman hiss edir. Atılıb-düşür ki, eynim açılsın. O, həyatımda ən sadiq dostumdu.

Bu yazını oxuduqca yəqin ki, çoxlarınız Yaponiyadakı Hatiko köpəyinin hekayəsini xatırlarsınız. Hatiko hər səhər sahibini işə yola salır, işdən qayıdana qədər stansiyada onun yolunu gözləyir. Günlərin birində sahibi infarkt keçirir və ölür. Köpək sahibini 10 il eyni stansiyada gözləyir.

Necə də dəhşətli sevgidir. Bir gün mən də ölsəm, yəqin, Qodi dayanacaqlarda məni axtaracaq. Ancaq Qodiyə o qədər inanıram və güvənirəm ki, o istəmədikcə, mən ölmərəm.

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Tanrının İtaliyaya bəxş etdiyi böyük sərvət: Ennio Morrikone
21:01 06 İyul 2020
Xalq artisti oğlundan yazanları hədələdi
20:40 06 İyul 2020
Kukla Teatrında uşaqlar üçün onlayn tamaşa
18:39 06 İyul 2020
Cənubi Koreya musiqi qrupu dünya rekordu qırdı
18:00 06 İyul 2020
Azərbaycanda pandemiyadan film çəkildi – Video
17:15 06 İyul 2020
Yaşından otuz il qoca görünən, qurultayda bircə səs qazanan, AYB-nin qarşısında dünyasını dəyişən məşhur şairimiz – Maraqlı faktlar
16:33 06 İyul 2020
Luvr muzeyi açıldı
15:49 06 İyul 2020
Hamilə qalmaq üçün daş oyuğuna salınan gəlin – Güneydən hekayə
15:11 06 İyul 2020
İlin ən yaxşı internet serialı - "Şəxsiyyət"
14:28 06 İyul 2020
İsa Məshinin lezbiyan obrazına dindarlardan etiraz
13:45 06 İyul 2020
Əlini iki dəfə tərpətdi... - Mahmudun dəfnindən gecikmiş reportaj
13:02 06 İyul 2020
Mirşahin Ağayev koronavirusa yoluxdu
12:33 06 İyul 2020
Azərbaycanın Prustu – Şərif Ağayar yazır...
12:01 06 İyul 2020
Bəhram Bağırzadədən xoş xəbər
11:56 06 İyul 2020
Villalara sığmayan karantin ərköyünləri
11:30 06 İyul 2020
Dünya şöhrətli bəstəkar vəfat etdi
11:07 06 İyul 2020
Karantin qaydalarını pozan azərbaycanlı aktrisa işdən çıxarıldı
10:58 06 İyul 2020
Məşhur aktyor vəfat etdi
10:25 06 İyul 2020
Röya "Altın kelebek"in qalibi oldu
09:56 06 İyul 2020
Ərinin başını qırxan kim, ad günü keçirən kim, rayonları gəzən kim... - Şou əhli karantində - Fotolar
08:58 06 İyul 2020