writer1

Oğuz Ayvaz

Məqalə sayı

100
clock11:22 calendar-gray 06 Noyabr 2019 view-gray2046 dəfə oxunub
view-gray2046 dəfə oxunub

İtimizi qucaqlayıb üzr istədim

Kulis.az Oğuz Ayvazın “Balaca Qodi” yazısını təqdim edir.

Həmişə arzum olub ki, həyət evim olsun, it saxlayım. Gün-ay dolaşdı, Tanrı mənim arzumu yerinə gətirdi. Günlərin bir günü evimizə ala-bula bir küçük gətirdim. Yoldaşım, qızım sevinirdi. İlk gecə bizimlə yatdı. Adını Qodi qoyduq. İlk günlər küçüyümüz içinə qapanıq, miskin görünürdü. Heç qızımla da oynamırdı. Günlər keçdikcə özünə gəlməyə başlayır, atılıb-düşürdü. Yazda onun üçün həyətdə yuva düzəltdim. Artıq evdə yox, həyətdə olacaq, bizi qoruyacaqdı. Hürməyə başlamışdı. Gecələr göyüzünə baxıb ulayırdı. Hər hürüşündə elə bilirdim, evə oğru girməyə çalışır. Ancaq Qodi bizi səsləyir, yemək istədiyini bildirirdi.

Qodi artıq 9 aylıq yeniyetmədi. Hər səhər işə gedərkən arxamca gəlir. Məni avtobusacan ötürür. Bir dəfə özü də avtobusa girdi. Aləm bir-birinə dəyməzmi! Qadınlar, kişilər vay-şüvən qopardılar. Uşaqlar isə gülüşürdülər. Sürücü üstümə çəmkirdi ki, rədd elə o iti. Qodini də başa salmaq Allahın dərdi. Birtəhər onu avtobusdan düşürdüm. Pəncərədən üzündəki dərin kədəri sezdim. İçimdə sürücünün qarasına deyindim.

Qodi məni hər görəndə üstümə tullanır.

Bir dəfə toya gedirdim, atıldı üstümə, pencəyim, şalvarım palçığa bulaşdı. Əsəblərim tarıma çəkildi və iti təpiklə vurdum. Zingildəyib qaçdı. Onu ilk dəfə vururdum. Ancaq yenə də məni təqib etdi, yola saldı. Həmin günün gecəsi toyda bərk içmiş, keflənmişdim. Evə sarı gələndə it yenə üstümə tullandı. Onu vurduğuma peşman olmuşdum. Əyilib Qodini qucaqladım, ondan üzr istədim, sonra hönkürdüm. Ağladığımı görüb ulamağa başladı. Üzümü-gözüm yaladı. Özümə gəldim. İçindəki hüdudsuz sevgi qarşısında baş əydim. “İlahi”, - dedim – “Bu qarşılıqsız, təmənnasız sevgini biz insanlara niyə bəxş etmədin?!”

Qodi kefsiz olduğum zaman hiss edir. Atılıb-düşür ki, eynim açılsın. O, həyatımda ən sadiq dostumdu.

Bu yazını oxuduqca yəqin ki, çoxlarınız Yaponiyadakı Hatiko köpəyinin hekayəsini xatırlarsınız. Hatiko hər səhər sahibini işə yola salır, işdən qayıdana qədər stansiyada onun yolunu gözləyir. Günlərin birində sahibi infarkt keçirir və ölür. Köpək sahibini 10 il eyni stansiyada gözləyir.

Necə də dəhşətli sevgidir. Bir gün mən də ölsəm, yəqin, Qodi dayanacaqlarda məni axtaracaq. Ancaq Qodiyə o qədər inanıram və güvənirəm ki, o istəmədikcə, mən ölmərəm.

Paylaş

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Aqşin Yenisey xəstəxanaya yerləşdirildi
21:01 16 Noyabr 2019
Fikrət Sadıqın oğlu: “Atama görə davalara düşürdüm” – Müsahibə
17:30 16 Noyabr 2019
Rusiyada rəssamımızın sərgisi açılıb
16:12 16 Noyabr 2019
Mikayıl Müşfiqin xatirəsinə həsr olunan tamaşa
15:11 16 Noyabr 2019
Oğluna bacısı qızını alan ananın faciəsi - Hekayə
14:00 16 Noyabr 2019
TEAS Press Nəşriyyat Evinin 5 yaşı tamam olur
13:29 16 Noyabr 2019
Bizdə seks inqilabı olarsa...
12:25 16 Noyabr 2019
Azərbaycanlı ilahiyyatçı: "Quranda baş örtüyü yoxdur"
11:32 16 Noyabr 2019
Elçin Əlibəyli TV-dən getdi
10:47 16 Noyabr 2019
Noyabr ayı üçün ən çox gözlənilən filmlər
10:12 16 Noyabr 2019
Siyasətə görə atası ilə düşmən olan jurnalist - Sevda Sultanova yazır...
09:00 16 Noyabr 2019
Salam Qədirzadənin oğlu: “Atamın adından istifadə eləməyi xoşlamıram” – Müsahibə
21:00 15 Noyabr 2019
Pantomima teatrı dekabrda - Afişa
18:40 15 Noyabr 2019
Məşhur ifaçı Bakıda konsert verəcək
18:01 15 Noyabr 2019
Dünya şöhrətli musiqiçi: “Vikinqlərin vətəni Azərbaycandır”
17:30 15 Noyabr 2019
Bakıda Milli Qəhrəmanın heykəlinin açılışı olub
16:51 15 Noyabr 2019
Müğənnilər deputata cavab verdi: “Getsin, kasıb-kusuba əl tutsun”
16:20 15 Noyabr 2019
Mir Cəlal adına hekayə müsabiqəsinə start verildi
15:38 15 Noyabr 2019
Üzü günə qalan evlər - Tanımadığımız şairdən seçmə şeirlər
15:01 15 Noyabr 2019
Rəfael və Coşqun "Şabaş"a görə qadın paltarı geyindi
14:20 15 Noyabr 2019