news-inner
clock12:14 calendar-gray 15 May 2019 view-gray540 dəfə oxunub
view-gray540 dəfə oxunub

İlk öpüşdəcə açıldı bir gözəlin hörüyü - Həmid Herisçidən Yeni Şeirlər

Kulis.az Həmid Herisçinin yeni şeirlərini təqdim edir.

Legioner Otello

Yüzminlik stadion

birboğazdan qışqırır “hello! hello!”

sənmisən...sənmisən, bratello

müasir Otello?

Şekspirin özüm olacam,

Parlamentin ilk oxunuşunda

təsdiqlənəcək bu filfilo.

Bil, bu ölkədə

arvadların yazdığı cadu duası,

kələm, yarpaq dolması,

Şəki halvası,

futbolçuların diz yarası

eyni qaydayla

sarınır, bükülür...

Gözlərimizin yaşı tökülsə də,

böyrəklərimizin daşı tökülmür.

Eyyy Otello,

sənlikdi, milli bayrağımız, haqqımız,

Azpərimiz, Gülçörəmiz,

bizim Dezdomona Tello...

bizim etno...

bizim bu Zorrosuz sombrero...

İlk tüstüdəcə saraldı

siqaretimin qalın kötüyü,

ilk öpüşdəcə açıldı

bir gözəlin uzun hörüyü...

hər evin hər soyuq ütüsü

sənə, ölü məhəbbətlərdən danışar

Amansızdı, insansızdı burda

depoya tələsən son qatar...

Baxma, bizim bu köhnə

taxta nərdivanlar,

bəzən yadplanetliləri də

o dünyaya aparıb qaytarar...

bizim bu sısqa ağaclar,

bəzən, dalğalanıb,

küləyə də öz mikrofonunu uzadar...

Bu vaxt çaşar

Fransadakı hakim iqtidar!!!

oyna...burda tam şansızdı

mən kimi hələ uşaqkən

uduzmuş qapısız futbolçular...

Küləyin ilk həmləsi,

ərəbin ilk dəvəsi

gəmirdi mənim otumu

Uşaqkən gərək itirməyəydim

öz qırmızı topumu...

Faust

O, girərmiş evlərə,

vurçartlasın keflərə,

sonra məxfi seyflərə.

Nağılı tam özü yaşayıb,

rol verməzdi divlərə.

Möhürdəki silinmiş həriflərə

o, rəmzini

həkk edərmiş,

sözün, güzgüyə deyərmiş,

özün, deşifrə edərmiş

lap ey, lap axırlarda,

gecə operalarında.

Zülməti bıçaqlayan

ay parıltılarında

onu hamı özünkü bilərmiş,

o, həmişə şəkk edərmiş,

al şərabı, badələrdən yan süzərmiş,

Kölgəsindən ayrılıb,

qadınlardan öyrənərmiş

həyatın cik-bikini,

cürətlənib dəyişmişdi hətta

bir dəfə xristian təqvimini!!!

Bir dəfə hətta,

uzanıb tabutda.

Görüb əclafdı usta,

dəlik var tabutda,

üstəlik, dostu səfehdi,

əl telefonunu unudub burda...

Əsəbləşib, tüpürüb o dünyaya,

söyüb bu tamamsegaha.

Ruslar, həyatlarının lap...lap ey axırlarında,

yazıçı Konstantin Paustovski adını

kitab başlıqlarında

qəfil “Faust+ovski” kimi oxuyanda,

qəfil diksinib ayılanda,

o Faustu axır aşkarlayanda,

görərdilər, kimsə od vurur ot tayalarına,

millət, qoşulub gedir

günbatanın al şüarlarına...

Bu...bu, şifrəli cığal kəlmə,

çox, çox təhlükəliymiş

sən demə...

Eşit...bilmə...

Oymuş "Qızıl güvə"...

Gizli qüvvə.

Əhməd haradadır?

Toy kasetlərini geri fırlayıb,

bəzilərin xarablayıb

zülməti, ay ilə imzalayıb,

ulduzları bir də...bir də

təzədən sayıb,

birini yaddan çıxarıb,

mən də... mən də,

öz Əhmədimi axtarıram.

Zivədəki ağlar köynəklərindən

göz yaşlarını tanıyıram.

Yaxşı, bu Əhməd

indi hardadı?

Hardadı?

Ekvator xəttindən də uzaqdadı?

O, “sevirəm!” sözünün

axırını çox uzadar,

fotoalbomundan fotoları

qəfil qoparıb cırardı.

Yük maşınlarına dərdini yükləyər,

özü, sürücünün yanında oturardı.

Təkərləri yatırdardı.

Cibində bıçağı vardı.

Bir dəfə o tapıldı...

Adı filmə düşdü, tanındı.

“Sevirəm!” sözünün

adi tələffüzünə qayıtdı.

Hardadı indi bu

gəncliyimizin Sindibadı?

Bu dəfə

birdəfəlik ayrıldı o bizdən.

Su, göz yaşına çevrilib

damcıladı iti çənəsindən.

Avtoşların yoldakı izlərindən, hisslərindən

birisi, ən irisi, ən dirisi

bil, onunkudu...

O, ən sonuncudu...

Axtar, tap onu indi

Qobustan qayaüstü

rəsmlərindən...

Altıbarmaqlının nişan üzüyü

Can içində gördüm cini,

Bir içində olan mini,

Qarğa, quzğun, göyərçini...

Ölmüşəm çoxdan...ayağım üzəngidədi...

Atım, döyüş meydanlarda sürükləyir

qanlı cəsədimi...

Heyif, indi

biz yox, avtoşlar pozur

qatı zülmətlərin səssizliyini,

Heyif bizlər yox, küləklər geyir hələlik

buludların ağ köynəyini...

Heyif, bizlər yox, tərli pəncərələr

axıdır öz gözlərindən bu son yaşı,

bu son qətrəni...

Olsun...noolsun...sabah görərsiz

altıncı barmağımın son qüdrətini...

Süfrəmdəki bax bu son xəmir kündəsini

Oxlovlara yox ey...bu sirli barmağıma

tapşırdım,

Öz kölgəmdən axır birdəfəlik

aralandım...

Budaqlardakı son alçaları,

bütün yarımçıq xalçaları,

harda Tanrı,

əl saxlayıb, insana tapşırıb

işin qalanını,

bu altıncı barmağımla, altıncı nağılımla

dərəcəm, bitirəcəm...

sonmacalda Allahdan alacam

öz altıncı barmağımın halallığını...

Qalır indi

qadınlara sevdirmək bu möcüzəni,

sevmək bir dünya gözəlini...

Altıncı barmağa keçirmək

sevgilərimin bütün

nişan üzüklərini!!!

news-inner-user
Həmid Herisçi

6 məqalə

Paylaş

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Akif Əlinin “Yaradan” adlı yeni kitabı çıxıb
16:33 25 May 2019
Cavan Zeynallı: "Yıxılacam bu dəqiqə..."
15:48 25 May 2019
Cavan Zeynallı və İlqar Muradova Xalq artisti adı verilib
15:16 25 May 2019
Musa Yaqubun oğlu: “Atam xəbəri eşidib kövrəldi”
14:43 25 May 2019
Kamal Abdulla və Afaq Məsuda Xalq yazıçısı adı verilib
14:23 25 May 2019
Bir qrup mədəniyyət xadimi “Tərəqqi” medalı ilə təltif edilib – Siyahı
14:10 25 May 2019
Ramiz Rövşən, Musa Yaqub Xalq Şairi oldu – Fəxri Adlar - Siyahı
13:55 25 May 2019
Yer kürəsi itirəcək materiklərini... – Borxesdən Şeirlər
13:22 25 May 2019
Vaqif Səmədoğluya sərgi və konsert həsr edilib
12:41 25 May 2019
Məşhur Nobel mükafatçısı öldü
11:57 25 May 2019
Rəssamlarımızın əsərləri Luvr muzeyində
10:45 25 May 2019
Şərif Ağayarla universitetdə görüş olub
09:56 25 May 2019
Arvadını tərk edib homoseksualla evləndi...
09:00 25 May 2019
Nana sevirdi - Nərmin Kamaldan hekayə
21:00 24 May 2019
Dünyada bizə çatan teatr yoxdur – ƏSA Teatrının rəhbəri
18:22 24 May 2019
Teatr işçi axtarır – Müsabiqə var
18:12 24 May 2019
Psixoloqdan Şəhriyarın nikah statusuna cavab: “Anlamaq istəmir ki...”
17:32 24 May 2019
Pol Qogenin rəsm əsəri tapılıb
17:01 24 May 2019
Azərbaycan Həştərxandakı Ədəbiyyat festivalına qatılıb
16:34 24 May 2019
Düz olmaq istəyirsənsə, əyriliyə icazə ver - Dünyanın ən gözəl kitabından seçmələr
15:46 24 May 2019