writer1

Vüsalə Məmmədova

Məqalə sayı

51
clock13:33 calendar-gray 30 İyul 2018 view-gray468 dəfə oxunub
view-gray468 dəfə oxunub

Erməni qadına su daşıyanlar

Hər iki qrupdan dostlarım var – “Jara”ya gedib Zaranı dinləyən və onun Bakıya gəlişinə etiraz edənlər...

Birinciləri başa düşürəm – müharibə talelərində heç bir iz buraxmayıb. Tək itkiləri həyatlarından əskilən kübar həyatı olub. “Qaçqınlar gəldi və s.” məsələsi... O çatışmayanlarını da belə tədbirlərlə kompensasiya edirlər, dünyaya bir dəfə gəliblər, mutlu olmaq haqlarıdır. Qınamaq olmaz, bir çoxunun heç son 30 ildə yaşadıqlarımızdan xəbərləri də yoxdur, necə də olsa, informasiyanı Rusiya kanallarından alırlar. Çoxu hələ də bilmir ki, şikayət etdiyi “qaçqınların” Bakıya gəlmə səbəbi Azərbaycan torpaqlarının 20 faizinin işğalı ilə bağlıdır...

İkinciləri də başa düşürəm – müharibə həyatlarını darmadağın edib. Hər dəfə güc toplayıb ayağa qalxmaq istəyəndə yeni zərbə alıblar. Torpağını işğal edib, məzarlarını təhqir edən erməni bir tərəfdən, məcburi köçkün olduğu üçün hər gün onu dışlayan insanlarımız isə bir tərəfdən... Sirr deyil ki, indi ərəbə necə baxırsızsa, 25 ildir bizə də elə baxırsız...

Və Zaraya gəlincə... Heç rahatsız olmadım desəm? Söyəcəksiz, bilirəm!

Həyat mənə müharibənin soyuq başla oynanılan oyun olduğunu çox tez öyrətdi.

...1993-cü il idi, Bakıya yeni gəlmişdik. Beşmərtəbəli binanın beşinci mərtəbəsində kirayədə yaşayırdıq. Bütün şəhərdə olduğu kimi, bizim binada da ciddi su problemi yaşanırdı. Binamızda evində su motoru olan yeganə insan qapı qonşumuz gənc və cazibədar erməni qadın idi. İşıqlar sönəndə su motoru işləmir, ciddi və bahalı geyimli kişilər haradansa peyda olub, onun üçün vedrələrlə beşinci mərtəbəyə su daşıyırdılar. Hər dəfə də fərqli-fərqli kişilər... Biz, azyaşlı qızlar isə “qaçqınlar gəlib şəhəri pis günə qoyub” ittihamları altında əzilərək su növbəsində əzab çəkirdik... Hamı həyətində baş verən bu əxlaqsızlığa göz yumur, dayanmadan məcburi köçkünləri lənətləyirdi...

Bizim miskin həyatımızda üzümüzü güldürəcək heç nə yox idi. Qafandan Bakıya beş il öncə köçən yaşlı xala isə ümumiyyətlə qorxusundan ürəyində gülürdü... Deyirdi, “Erməni qonşu elə bilər ona gülürəm, bir oğlum var, gecə ilə yoxa çıxar... Yanına gəlib-gedənlərin heç biri elə-belə adam deyil...”

Həmin illərdən yadımda qalan yeganə gülüş səsi divarın o biri üzündəki erməni qadının qəhqəhələri idi... Biz erməni işğalından qaçıb gəlmişdik... Sığındığımız mənzilin divarının o biri üzündə isə gənc və gözəl erməni qadın çox rahat həyat sürürdü... Bəlkə də o illərdə erməni qadının qəhqəhələri yanımızdan ötüb keçən illərin həyat olduğunun yeganə əlaməti idi...

Qısası, mən o illərdə başa düşdüm ki, yaşadığım şəhərdə baş çıxartmaq üçün soyuqqanlı olmaq lazımdır...

Son 30 ildə yaşadıqlarımız, bir sözlə, Zaranın səfərinə qədər baş verənlər kifayət idi ki, biz buna alışaq...

Ermənilərin Azərbaycan torpaqlarına təcavüzündən Xocalı faciəsindən sonra xəbər tutan toplum üçün 1988-ci ildən başlayan bu münaqişə sadəcə məhəllə davası idi... Şəxsi faciə... İndi də yavaş-yavaş geri dönürük... Ömür boyu müharibə edə bilmərik, siz də bunu soyuq başla qəbul edin...

Bir nəfər var, həmişə mənə “nə biçim insansan, işin, vəzifən, maaşın, get, yaşa! Şənbə-bazar-bayram olan kimi kənd-kənd düşüb girov hekayəsi axtarırsan” deyirdi... “Gəncsən, gözəlsən, daha çox pul qazana bilərsən” - deyib “tövsiyə” də verirdi... Son bir həftədə onun Zaraya yönəlik feysbuk statuslarını toplasaq, mənim Qarabağ haqda yazdığım iki kitabdan qalın olar...

Aramızda könüllü, heç bir təmənna güdmədən, qrant ummadan Qarabağdan yazan bir yazara belə yanaşan, vətənpərvərliyi hər hansı sifarişə bağlı olan “ziyalılarımız” varsa, Zara Azərbaycana gəlsə nə olacaq, gəlməsə nə olacaq? Sorun Zarada yox, bizdədir, dostlar! İllərdir ki, bu torpaq üzərində iki toplum olaraq yaşayırıq – müharibədən sağ çıxanlar və ondan xəbər tutmayanlar... Bu faciə davam etdiyi müddətcə deyilən və yazılan nə varsa, feysbuk “like”ına hesablanıb... Sakitləşin...

REKLAM

Yazarın digər yazıları

Xəbər lenti

Məşhur meyxanaçı: "O işlə təkcə meyxanaçılar məşğul deyil ki" - Video
17:01 19 Sentyabr 2020
Rejissormuzun filmi Beynəlxalq Turizm Filmlər Festivalının qalibi oldu
15:51 19 Sentyabr 2020
Bitlz qrupu haqqında kitab çap olundu
14:41 19 Sentyabr 2020
Mənə möcüzə kimi görünən ədəbi hadisə - Elçin yazır...
13:30 19 Sentyabr 2020
Dörd min ildi dustağam - Adil Şirinin şeirləri
12:20 19 Sentyabr 2020
Dovlatovun heç yerdə çap olunmamış şeiri sərgiləndi
11:05 19 Sentyabr 2020
Respublika Uşaq kitabxanası yeni layihəsinin ilk mövzusunu Milli Musiqi Gününə həsr edib
09:59 19 Sentyabr 2020
Mətbəxdə cazibəsini itirən qadının dramı
09:00 19 Sentyabr 2020
Üzeyir Hacıbəyovun felyetonu: “Cin”
21:01 18 Sentyabr 2020
Açıq havada premyera oldu – İlk dəfə
19:01 18 Sentyabr 2020
Onlar "Ginnesin rekordlar kitabı"na daxil oldular - Fotolar
18:40 18 Sentyabr 2020
"Arşın mal alan" Bolqarıstan teatrında səhnəyə qoyuldu
18:00 18 Sentyabr 2020
Sarı camış - Kamal Abdulladan yeni hekayə
17:22 18 Sentyabr 2020
Azərbaycanın “Avroviziya-2021”də iştirakı təsdiqləndi
16:38 18 Sentyabr 2020
Üzeyir Hacıbəylinin xatirəsi anıldı
15:51 18 Sentyabr 2020
Dostunun qızıl saatını oğurlayan Vüqar, ərindən iyrənən Validə... – Səriyyə xala iş başında
15:10 18 Sentyabr 2020
“Qalatasaray”ın qələbəsinə sevinən kölə təfəkkürü – Sərdar yazır...
14:32 18 Sentyabr 2020
İntim görüntülərlə şantaj olunan qadın nə etməlidir?
13:39 18 Sentyabr 2020
Mədəniyyət Nazirliyi: "Fəxri adlara namizəd olanları müstəqil komissiya seçəcək"
13:10 18 Sentyabr 2020
Şabanın adı filmlərinin çəkildiyi küçəyə verilib
12:47 18 Sentyabr 2020