news-inner
clock10:30 calendar-gray 21 İyun 2018 view-gray177 dəfə oxunub
view-gray177 dəfə oxunub

Müəllimlər qaçqın şagirdlərə həqarətlə baxırdı - XATİRƏ

Kulis.az Faiq Xudanlının “Mənim velosiped həsrətim” yazısını təqdim edir.

Uşaq vaxtı mən də velosiped həsrəti ilə yaşamışam. Səbəb bəlkə də uşaqlıq illərimin bitməyən Qarabağ müharibəsi dövrünə düşməsi idi. Bütün çətinliklərə baxmayaraq velosiped arzusu ilə yaşayırdım. Ancaq maddi durumumuz və demək olar hər il bir rayonda yaşamağımız bu arzumu dilə gətirməyə imkan verməyib.

Hələ də unutmamışam, unuda bilməmişəm. 1992-ci ildə şəhərdə məktəbləri bağladılar, məktəbə top düşmüşdü. Horadiz qəsəbəsində qohum evinə yerləşdik və burada məktəbə getdim. Anam və atam rayonda poçtda işlədiklərindən yanımızda qala bilmirdi. Axı poçt strateji obyekt idi. Beləcə Nənəm baxardı bizə. Mən məktəbdən qalmağı heç xoşlamazdım. Vəziyyət hər necə olur olsun mütləq məktəbə gedərdim. Qaçqın olduğum üçün yolda yolumu kəsib döymək istəyən kim, söz atan kim. Görün nə vəziyyət idi ki, müəllimlər də məktəbə gələn qaçqın uşaqlarına təhqiredici nəzərlərlə baxır, aşağılayırdı. Bir sözlə yağış yağsın, xəstə olum fərqi yox idi, mütləq getməli idim. Doğuluşdan tərs olmuşam. Qış ayları idi ayaqqabım cırılmışdı. Bu cırıq ayaqqabını hər gün ya babam, ya özüm tikib geyinərdim.

Evdə yəqin elə tərsliyimə görə çörək almaq kimi ağır və məsuliyyətli bir vəzifəni mənə həvalə etmişdilər. Xatırlayanlar bilər, o illərdə çörək almaq ən ağır iş hesab olunurdu. Çörək alıb evə gələn adamı az qala milli qəhrəman kimi qarşılayardılar. Və mən bu qarşılanmadan qürurlanardım. Nənəmin, babamın üzündəki təbəssümü, uşaqların (əmim və mamam uşaqlarına da nənəm bu evdə baxardı) sevincini görmək məni xoşbəxt edərdi. Bəlkə də nə zamansa bu haqda daha geniş yazacam.

Nəsə mətləbdən uzaqlaşmayım. Bu cırıq ayaqqabı ilə yağışlı gündə çörək növbəsində durmuşdum. Amma bu dəfəki növbə əvvəlkilərdən çox fərqlənirdi. O qədər adam vardı, elə bil mitinq idi. Adamların arasında nəfəsim tıxanmışdı. Bir anlıq huşumu itirdim və “Qərib çinlər diyarında” filmində olduğu kimi qulağıma bu səslər gəlirdi “Qərib bizə çörək ver, Qərib bizə çörək ver... ver... ver... ver”.

Bir də hiss etdim ki, kimsə məni qucağına alıb qaldırmaq istəyir, ancaq nafilə. Qəfil necə itələdilərsə insanların ayaqlarının altına düşdüm. Mənim işimə yaramışdı ki, ayaqlar arasından keçərək lap ön sıradan çörək ala bildim. Evə qayıdanda maykam cırıq, ayaqlarımsa yalın idi. İndiki zamanda heç kəsin yeməyəcəyi çörəyi nənəmə verəndə özümü əsl qəhrəman sansam da nədənsə mənə elə gəldi ki, nənəm kövrəlib və məni qucaqlayıb “ay mənə oxşamış köpəyöğlu” dedi.

Ən çox burnum onun burnuna oxşayırdı. Deyəsən, həmin gün anamla atam gəldi. Çox sevincli idim. Düz bir həftə idi ki, onları görmürdüm. Uşaq vaxtı atamın qollarını qucaqlamadan yata bilmirdim. Artıq onun qolları olmadan da yatırdım, böyümüşdüm yəqin.

Anam məni o vəziyyətdə görəndə bəlkə də ağlamışdı, bilmirəm. Bircə onu bilirəm ki, sabahı tam bir aylıq maaşına məna təzə ayaqqabı aldı. Bir aylıq maaşına...

Belə vəziyyətdə mən necə velosiped istəyə bilərdim.

Sonra Horadiz də işğal olundu. Biz Beyləqana, sonra İmişliyə və nəhayət Bakıya köçdük. Bakıda qəpik-qəpik pul yığdım, kiçik uşaq işləri ilə pul qazandım və nəhayət 8-ci sinifdə oxuyanda köhnə bir velosiped aldım, beləcə arzuma çatdım.

Mamam oğlu (bibim oğlu) Rüstəmlə bu köhnə velosipedi Dərnəgül yataqxanalarından Yasamal yataqxanalarına kimi demək olar belimizdə gətirdik. Amma çox xoşbəxt idim... Özüm onu başdan təmir edib sürdüm. Həmin vaxtlar atam evdə çox az olardı, ancaq ən çətin vaxtlarda bizi çörəksiz qoymadı.

İndi özüm valideynəm uşaqların arzularını reallaşdırmaq indi də asan deyil. O qədər söz verirəm, sonra bilmirəm, verdiyim sözləri necə yerinə yetirim.

Allah hər valideynə övladlarının arzularına çatdırmağı qismət etsin.

news-inner-user

15442 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Lotu Arzu – Orxan Saffaridən yeni hekayə
18:27 06 İyun 2020
“Sehrli üzük” onlayn nümayiş olunacaq
17:29 06 İyun 2020
“Görüşərik” xəbər kimi mübtədadan yaxşıdı - Elvin Bakiroğludan yeni şeirlər
16:31 06 İyun 2020
Məşhur sənətçi koronavirusdan öldü
15:17 06 İyun 2020
Aynalı Çərkəz – Sara İbrahimdən yeni hekayə
14:03 06 İyun 2020
Film Festivalı təxirə salındı
13:22 06 İyun 2020
Oğlundan imtina edən, işə pijamada gedən, iki dəfə dəfn olunan azərbaycanlı alim
12:41 06 İyun 2020
Türkiyədə erməni muzeyi açıldı - İlk dəfə
11:14 06 İyun 2020
Məşhur prodüser aksiyaçılara 10 milyonluq yardım edəcək
10:04 06 İyun 2020
Çəkilişində rejissorun, operatorun, fotoqrafın həlak olduğu filmimiz - "Mən ki gözəl deyildim"in faciəvi kadr arxası
09:00 06 İyun 2020
Erkin Ergin: "Tamaşaçımız stendapın nə olduğunu bilmir" - Video
21:02 05 İyun 2020
Nuri Bilgə Ceylan bu festivalın münsiflər heyətinə başçılıq edəcək
18:44 05 İyun 2020
“Ah, bu uzun sevda yolu” tamaşası nümayiş olunacaq
18:11 05 İyun 2020
"Planet Parni iz Baku”nun aktyoru vəfat etdi - Foto
17:34 05 İyun 2020
Heyrət sənətin elitarlığını korlayırmı? – Filosof Aqşin Yeniseyə cavab verdi
16:51 05 İyun 2020
İngilis musiqiçi vəfat etdi
16:09 05 İyun 2020
Xalq artisti dünyasını dəyişdi
15:31 05 İyun 2020
Yeni sevdasına qurban olduğum - Mikayıl Müşfiqin şeirləri
15:12 05 İyun 2020
"Qaraçı uşaq" kimi ad çıxartdı, səsiylə Xan Şuşinskini heyran qoydu, "Qızıl fond" üçün aldadıb oxutdular - Xalq artistindən maraqlı faktlar
14:33 05 İyun 2020
Vaqif Səmədoğlunun ölüm zarafatı
14:10 05 İyun 2020