news-inner
clock11:00 calendar-gray 12 Fevral 2018 view-gray473 dəfə oxunub
view-gray473 dəfə oxunub

Salam Sarvanın hekayəsi - MƏTN

Kulis.az Salam Sarvanın “Qənirə Paşayeva haqda hekayə”sini təqdim edir.

(Kənan Hacıya və Nəsimi Nəbizadəyə həsr olunur)

Kirli bir çarpayının üstündə uzanmışdım; tavanda yellənən tənha lampa hər iki tərəfimdəki çarpayıları da işıqlandırırdı və başa düşdüm ki, məni xəstəxanaya gətiriblər.

Bir az gözləri açıq qaldım; heç nə haqda düşünmür, heç nəyi xatırlamırdım, sadəcə, yataqda olmağımın ləzzətini çıxarırdım. Düzü, əvvəlki vaxtlarımda belə xəstəxanadan baş götürüb qaçardım, amma kimsə qulağıma deyir ki, mən həmin adam deyiləm artıq. Döşəkağılar bozarıb, döşəyin nəm üzlüyündən saman iyi gəlir. Eybi yox! Bədənim bu kor-kobud döşəkağıların üstündə dincəlir amma...

Ayağa qalxıb bir addım atdım; mənə elə gəldi ki, ikinci addıma gücüm çatmayacaq. Başımda ağırlıq, ayaqlarımda zəiflik hiss edirdim. Bir az gözləyəndən sonra özümü ələ aldım və sərt addımlarla qapıya sarı getdim. Kandardan son dəfə palatama baxdım: sarsıldım, hiss elədim ki, Allah bilir, bu neçə vaxtda bu otaq mənim əzizimə çevrilibmiş. Onu boş və qapısıaçıq qoyub çıxdım.

Çöldən uğultu gəlirdi. Məni saran bu səs basabasında kin dolu bağırtıları mərhəmət dolu haraylardan, lağlağı gülüşü ahdan, sözü hay-küydən ayıra bilmirdim; hamısı beynimdə nağara ritmi kimi səslənən ümumi bir tappa-turupda qarışıb-birləşirdi.

Keyləşmiş halda gözlərimi dükanların qarşısındakı yazıların üzərində gəzdirdim.

Qəribə bir maraq məni dönüb bir şeyə baxmağa vadar elədi. Bu, idrakın son diktəsi idi. Amma bədənim sözə baxmadı, boynum keyidi.

Mən yalnız böyürdən Bakının o iki qülləsindən birini görə bildum: o biri bunun arxasında gizlənmişdi.

Taksi gedirdi; dükanlar yanımdan üzüb keçir, yazılı, şəkilli, qızıl suyuna çəkilmiş lövhələr bir-birini əvəz edirdilər.

Baxışlarımla geri ötürdüyüm dükanların sırası hansısa küçədə birdən-birə qırıldı, camaatın uğultusu daha bərkdən gəlməyə başladı; taksi gözlənilmədən dayandı və mən, az qala, maşının içində yıxılacaqdım. Bu zaman düşünüdüm: hardasınız Qənirə xanım, niyə dadıma çatmırsız?!

Məni bu düşüncədən qəfil bir fikir mələyi yayındırdı... O tənha lampa niyə yellənirdi ki?

Bayaq qulağıma: "Sən artıq həmin adam deyilsən" - pıçıldayan səs dilləndi:

"Pəncərə açıq idi otağında, skvaznyakdandı..."

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Qızının cəsədinə sarılan atanın fəryadı
14:15 29 Oktyabr 2020
Jerar Depardye Fransa prezidentini homoseksual adlandırdı
13:36 29 Oktyabr 2020
Dünya yazıçıları Gəncə və Bərdə terroru ilə bağlı bəyanat yaydı
12:45 29 Oktyabr 2020
Türkiyədə yazı taxtasına yazdığım “Azərbaycan” sözü – Şərif Ağayar yazır...
11:40 29 Oktyabr 2020
Düşmənin başına daş salan Əbabil quşları: “Bayraktar”
11:01 29 Oktyabr 2020
Bu mahnı səslənəndə düşmən də atəşi saxlayırdı - Ən məşhur müharibə nəğmələri - Video
09:01 29 Oktyabr 2020
Anar Kərimov: "Dəyərli xalçalarımızı hərraclarda tapmışıq"
18:58 28 Oktyabr 2020
Əməkdar rəssam vəfat edib
18:23 28 Oktyabr 2020
Oljas Süleyemenov Minsk qrupunu tənqid etdi
17:45 28 Oktyabr 2020
Əfsanələr taleyimizi dəyişə bilərmi? - Təbrizdən polemik yazı
17:10 28 Oktyabr 2020
Arif Məlikov haqqında kitab çap olundu
16:25 28 Oktyabr 2020
Böyümür ölü uşaqlar - Günün şeiri
15:12 28 Oktyabr 2020
Teatrşünas alim maaşını orduya köçürdü
14:55 28 Oktyabr 2020
Xalq artisti: "Artıq real film qəhrəmanlarımız var"
14:30 28 Oktyabr 2020
Fransız tərcüməçi Azərbaycan romanından yazdı: “Ona hirslənirdim”
13:44 28 Oktyabr 2020
Uşaqlığımın yay ayları – Pərvanə Bəkirqızı Qarabağdan yazır...
13:01 28 Oktyabr 2020
Bakı kəndlərində nökərçilik etdi, bir qız onu acından ölməyə qoymadı, arvadının çarpayısına qızılgüllər səpdi – Mirzə İbrahimovdan 10 inanılmaz fakt
12:18 28 Oktyabr 2020
85 yaşlı erməninin söylədiyi böyük həqiqət
11:46 28 Oktyabr 2020
Gənc yazar işğaldan azad olunan kəndlərindən danışdı: “Yuxu kimidir!”
11:01 28 Oktyabr 2020
Tanınmış uşaq yazıçısı vəfat etdi
10:10 28 Oktyabr 2020