news-inner
clock15:09 calendar-gray 24 May 2016 view-gray222 dəfə oxunub
view-gray222 dəfə oxunub

Lyosa mənə nələr dedi? - RƏŞAD SƏFƏRİN YAZISI

Kulis.Az Rəşad Səfərin “Yazıçı məşhurluğu” məqaləsini təqdim edir.

Prustun məktubundan bir cümlə

Bir dəfə Marsel Prust klassiklik mövzusunda müsahibə üçün bir fransız jurnalına dəvət olunur. Lakin xəstələndiyi üçün gedə bilmir və redaksiyaya məktub göndərir. Prust məktubunda klassiklik haqqında təxminən belə yazır: “İstənilən həqiqi sənət əsərinin klassika olduğunu düşünürəm, amma insan beyninin qanunları əsər meydana çıxdığı vaxt onun klassika olduğunun anlaşılmasına çox nadir hallarda icazə verir.” İnsan beyninin bu qanunları hansılardır, necə işləyir, Prust ətraflı yazır. Hələlik dərinə getməyək və yazıya giriş üçün bu cümləsindən istifadə etdiyimizə görə Prusta təşəkkür edək.

Yetmiş dəqiqə

Buenos-Ayresə bu il qış tez və qəfil gəldi. Mülayim havaya alışmış insanlar axşam evə bircə köynəklə, həm də rəngbərəng bir yay köynəyi ilə gəlib, sabah evdən qalın şərf və gödəkcə ilə çıxmalı oldular. Təbiətin hər halından zövq almağı bacaranlardan savayı, soyuğun ilk günlərində şok yaşayan əksəriyyət sanki evdən çıxmağa peşman idilər, harasa isti bir yerə yetişmək üçün tələsik addımlayırdılar. Haldan düşmüş yarpaqlar da qışın nəfəsinə dözməyib təpəsi üstə aşağı enərək, soyuqdan büzüşmüş insanların bu addımlarını gah təqib edir, gah da onlara öncülük edirdi...

Cümə günü, axşam işdən sonra, ənənəvi olmayan soyuq hava; bütün bu səbəblərə görə elə bildim az adam gələcək. Hardan ağlıma gələrdi ki, soyuqda saatlarla növbədə dayanacağam. Bu, hələ kitab sərgisinə bilet almaq üçün növbə idi. Qarşıda salona girmək üçün bir ayrı növbə olacaqdı... Bilet mərhələsini adlayıb salonun qarşısına gəlirəm. Borxes kimi nəhəng bir yazıçının adını alnına döymə etdirmiş bu böyük salonda düz qırx dəqiqə sonra başqa bir nəhəng – Peru yazıçısı, ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatçısı Mario Varqas Lyosa - oxucuları ilə görüşəcək və yenicə nəşr olunmuş kitabını təqdim edəcək. Amma hələ qırx dəqiqə sonra.

Hələ ki, salonun qapısı önündə ziqzaq formasında görünməyən bir sıra var. Yerimdə dayanmaqdan yorulub, arxamdakı adamdan növbəmdən muğayat olsun deyə xahiş edirəm və sıra boyunca dolaşmağa başlayıram. Nimdaş paltarlı əyalət insanları, şəhərin snob aristokratiyası, yaşlı qadınlar, kürəyi ikiqat olmuş qoca kişilər, məktəblilər, tələbələr, eynəkli əlaçılar, qolunda döymə, cırıq cinsli, burnu-qulağı pirsinqli qızlar və oğlanlar, çoxuşaqlı ailələr, daha kimlər yox idi ki, bu sırada. Öz yerimə qayıdanda görürəm qarışıqlıqdır. Yoxsa növbəmi itirib səhv yerəmi gəlmişəm? Bayaq sırayla dayanmış insanlar indi dövrə qurub nə haqdasa danışırlar, əllə-qolla, uca səslə. Yaxınlaşdıqca tanıyıram həmin insanları. Öz növbəm imiş, yanılmamışam. Sadəcə, insanlar artıq bir-biri ilə tanış olub ədəbiyyat və sənət haqqında müzakirələr aparırlar. Biri Lyosanı tərifləyir, biri Fuentesi, biri Roberto Bolanyonu, başqa birisi də deyir ispan dilində daha əvvəlki kimi əsərlər yazılmır. Biri deyir Lyosa liberaldır, o biri deyir, yox, filan əsərində bəs görmədin necə solçu fikirləri vardı? Üçüncüsü də araya girir ki, bədii əsərdə fikirlərin hamısı müəllifin öz gerçək fikirləri olmur, obrazın dilindən danışır. Bu zaman növbədən yorulmuş bir xanım etiraz edir: “Hər kəs belə növbədə dayanmalı deyil, bəzi insanlar üçün xüsusi dəvətnamə olmalıdır ki, içəri rahat girə bilsinlər.” Dərhal başqa bir xanım (bir az öncə yaxın əyalətlərdən birindən gəldiyini söyləmişdi) gülərək, “Lyosa ədalətli adamdır, istəməzdi ki, pulu çox olanlar rahat girsin içəri, başqaları bayırda qalsın”, - dedi.

Beləcə, söhbətə baş qarışdı, zaman tez keçdi. Vaxt yetişdi və biz salona girdik. Xeyli insan oturdu, bəxtim gətirdi, mən də otura bildim, xeylisi də ayaqüstə dayandı, içəridəkilərdən dəfələrlə artıq insan isə bayırda qalmalı oldu. Amma onları da düşünmüşdülər: Salonun bayırına iri bir ekran quraşdırmışdılar.

Yerimizdə rahatlandıq. Qısa təqdimatdan sonra Lyosa sakit addımlarla salona girdi. 80 yaşına baxmayaraq uca boyu, şax qaməti, səliqə ilə daranmış saçı, qəşəng kostyumu, səliqə ilə bağlanmış qalstuku və üzündəki müdrik ifadə xarizmasını tamamlayırdı.

Təqribən yetmiş dəqiqə danışdı. Moderator suallar verirdi. O, da cavablara uyğun olaraq dəyişən üz ifadələri, əl-qol hərəkətləri ilə hərdən güclü yumor hissini, hərdən də zəhmli ciddiyyətini nümayiş etdirirdi. Bir az öz siyasi keçmişindən, 1990-cı ildə Peru prezidentliyi uğrunda mübarizəsindən danışdı. Seçkidə Fuximoriyə (Alberto Fuximori – 1990-2000-ci illərdə Peru prezidenti olub) məğlub olduğu üçün ona təşəkkür etdi: “Məğlub olmasaydım, ədəbiyyatla istədiyim qədər məşğul ola bilməyəcəkdim”.

Diktaturaları yıxdı-sürüdü bir az, bir az ABŞ-a ilişdi, bir az Argentinaya, bir az Avropaya. Bir az ədəbiyyatdan danışdı, bir az jurnalistikadan, bir az incəsənətdən, bir az öz uşaqlığından. Sonra yeni kitabından danışdı. Bu il, martın əvvəli nəşr olunmuş 18-ci romanı “Beş künc”dən. Yenə siyasət, qətl, erotika, jurnalistika və avtoritar rejimlərin bütün bunlardan istifadə formalarından bəhs edib. O danışdıqca gözlərim dizimin üstündəki həmin kitabın üz qabığına sataşır: iki yarıçılpaq qadın yataqda uzanıb, qadınlardan biri qəzet oxuyur, qəzetin üstündəsə “BÜTÜN ÖLKƏDƏ KOMENDANT SAATI” manşeti var.

Lyosa deyir, Fuximori (kitabdakı hadisələr onun hakimiyyəti illərində baş verir) avtoritarizmi qorumaq üçün ən çox jurnalistlərdən istifadə edirdi. Narazı insanları korrupsiyaya bulaşmış, ləyaqətsiz jurnalistlərin əli ilə zərərsizləşdirirdi. Jurnalistləri satın alır, ləyaqətli insanların həyatında bu jurnalistlər vasitəsilə skandal yaradıb onları cəmiyyətin gözündə etibardan salmağa çalışırdı və bu, çox effektli üsul idi... İnsanlar ölkənin problemlərindən bezəndə bir otağa çəkilib sekslə məşğul olmaq istəyir və az da olsa, xoşbəxtliyi dadmağa çalışırdılar. Amma elə ən təhlükəlisi bu otaqlar idi. Onların yataq macəraları asanlıqla hər kəsə təqdim edilə bilərdi. Kitab da bunlardan bəhs edir.

Lyosa klişe suallardan birinə cavab olaraq iş rejimindən də danışdı. Deyir, hər gün saatlarla yazıram, oxuyuram, həftə sonları da ən azı bir köşə yazıram. Çoxlu səyahət edirəm. Deyir, “yazıçı publisistika ilə məşğul olmamalıdır” fikri gülməlidir. İnzivaya çəkilən, hər gün insanlar arasında bir neçə saat dolaşmayan yazıçıları da anlaya bilmirəm.

Başqa şeylərdən də danışdı. İndi hamısını xatırlamıram. Görüş bitdi. Ayağa qalxıb, sanki 18 romanın ağırlığını göstərməyə çalışaraq, asta-asta addımlayıb gözdən itdi...

Amma hələ bitməyib

Salonu tərk edib küçəyə çıxmağa hazırlaşırdım. Çox getməmiş növbəti izdihamla qarşılaşdım. Tədbir qurtardı, bəs bu nədi? Fiziki cılızlıq hərdən köməyə gəlir. Birtəhər irəlilədim. Lyosanı gətirən maşının önünə yığılmışdı insanlar. Yazıçı indi arxa qapıdan arvadı ilə birlikdə çıxıb maşına minəcək. İnsanlar qışqırır, əllərini maşına sürtür, şəkil çəkir, video çəkir. Mühafizə bir neçə dəfə izdihamı yarmağa çalışır ki, maşın çıxa bilsin...

Yazıçı fanatlığı? Həm də belə? Nə qəribə!

Məni qınamayın. Öz yazıçısı bir yana, dünyada bestseller olmuş yazıçıların belə kitablarının utandırıcı satış rəqəmləri olan, bambılılıq və yaltaqlıq etməyən sənət adamının bir qəpiklik hörmətinin olmadığı bir ölkənin vətəndaşı olaraq, bir yazıçının sağlığında bu cür sevilməsinə, bu cür fanat ordusu ilə qarşılaşmasına təəccüblənməyə bilməzdim. İlk ağlıma elə indi bu yazını oxuyarkən sizin də düşündüyünüz fikir gəldi: hamısı “İnstaqramda”, “Facebook”da şəkil paylaşmaq, sonra da danışıb lovğalanmaq üçün gəliblər bura. Amma dərhal tədbirdən öncə insanlar arasındakı söhbətləri xatırladım və utandım. Hər bir halda, yazıçı pop-kültür qəhrəmanı olmalıdırmı, müğənnilər kimi ardınca fanat ordusu qışqırışmalıdırmı, yoxsa dəli-divanə görkəmi yaradıb heç kimi saymamalı, insan içinə çıxmamalı, tez-tez inzivaya çəkilməsi haqqında şayiə buraxmalıdır? Bir rəy söyləmədən, sadəcə, sevdiyim bir yazıçını yaxından dinləmək eşqi ilə yaşadığım bir neçə saat ərzində gördüklərimi, eşitdiklərimi yazdım. Gerisinə oxucu qərar verir...

Klassika

Görüşdə Lyosadan soruşdular ki, yəqin yazıçı həyatınızda ən xoşbəxt an Nobel mükafatına layiq görüldüyünüzü bildiyiniz andır. Dedi, yox, yazıçı kimi ən xoşbəxt anı bir dəfə naşirimlə nahar edərkən yaşamışam. Həmin vaxt Fransanın məşhur “Gallimard” yayın evindən zəng edib əsərlərimi “Pleyad” seriyasında çap etməyi təklif etmişdilər.

“Pleyad” (Bibliothèque de la Pléiade) seriyasından yalnız ən görkəmli yazıçıların klassika zirvəsinə yüksəlmiş əsərləri nəşr edilir. Sağlığında kitablarını bu seriyada görmək Andre Jid, Andre Malro kimi bir neçə yazıçıya qismət olub. Onlardan biri də Mario Varqas Lyosadır. Ədəbiyyat adına ən ciddi mükafatları alıb. Tanıdığım müxtəlif, hətta əks fikirli insanlar Lyosanın əsərlərini sevdiklərini deyiblər. Haqqında ən çox rast gəldiyim “canlı klassik” ifadəsidir. Anlaşılan odur ki, Lyosa Prustun istinad etdiyi həmin beyin qanunlarını qüvvədən salan nadir sənət adamlarındandır.

Kimsə sual versə ki, bu Lyosanın üslubu nədir, janrı nədir, hərə bir cavab verəcək. Biri deyəcək modernizm, biri deyəcək postmodernizm, başqa birisi realizm deyəcək, lap başqası da deyəcək, tarixi-siyasi romanlar yazır. Triller, detektiv, erotika yazır, deyənlər də tapılacaq. Klassiklik isə bütün “izm”ləri gərəksiz edir.

Rəşad Səfər

Kultura.az

news-inner-user

19452 məqalə

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Müslüm Maqomayevin heykəlinin yeri müəyyənləşdi
15:01 28 İyul 2021
Səndən ayrılanda, dağlar, cavandım - Günün şeiri
14:15 28 İyul 2021
Boşanmadan ikinci qadınla evləndi, ölümündən sonra oğlu meydana çıxdı, müəmmalı qəzada öldü – Səxavət Məmmədovdan 10 maraqlı fakt
13:30 28 İyul 2021
Səməd Səmədovun dəfninə gəlmədilər - Giley
12:40 28 İyul 2021
İşıqları keçirib yazanlar
12:00 28 İyul 2021
Dərnəgülün qansoranları – Vüsal yazır…
11:20 28 İyul 2021
“Fəryad 2” filminə kişi axtarırlar – 15 manata
10:40 28 İyul 2021
Müğənni 56 yaşında öldü
10:05 28 İyul 2021
Votsapda beş roman yazan xanım: “Mənim davam internetdəki əxlaqsız kişilərlədir” - Müsahibə
09:00 28 İyul 2021
Homoseksual kralın aşiq olduğu bəstəkar
21:00 27 İyul 2021
Özbək şairi 44 günlük müharibədən kitab yazdı
18:51 27 İyul 2021
Adam öldürmək istəyirəm - Yeni hekayə
18:01 27 İyul 2021
Bakıda caz müsabiqəsi elan olunub
17:09 27 İyul 2021
Taleh Yüzbəyovdan yeni film gəlir - Fotolar
16:13 27 İyul 2021
7 il nişanlı qaldı, tələbəsi ona aşiq oldu, rus qızına görə oğlunu evdən qovdu – Xalq yazıçısından 10 maraqlı fakt
15:30 27 İyul 2021
Seyran Səxavət “Nizami Gəncəvi” mükafatına layiq görülüb
15:27 27 İyul 2021
Ermənilər yazıçımızın ailəvi fotosunu oğurladılar – Nadir fakt - Foto
14:45 27 İyul 2021
Əməkdar mədəniyyət işçisi vəfat etdi
13:52 27 İyul 2021
Nərimanovun 5 yaşlı oğluna yazdığı o məktubdan sonra… – Çingiz Hüseynov yazır
13:30 27 İyul 2021
Buker mükafatının uzun siyahısı açıqlanıb
12:29 27 İyul 2021