news-inner
clock12:00 calendar-gray 19 Dekabr 2015 view-gray283 dəfə oxunub
view-gray283 dəfə oxunub

Şeir oxuyan polkovnik...

Redaksiyada oturmuşdum. “Ulduz”da. Əvvəlcə kölgəsi, sonra özü içəri girdi. Başım yazıya qarışdığından onun kölgəsini gözucu gördüm. Xasiyyətim belədir: cümləni tamamlamasam, başımı qaldırmıram.

Salam verdi. Mən də başımı qaldırmadan, salamını aldım. Cümləmi tamamladım. Kölgə düşən tərəfə baxdım. Hündürboylu, nurani kişiydi. Bəlkə ona görə hündür göründü ki, əynində uzun plaşı vardı. Amma doğrudan da hündür idi.

Üzü gülürdü. Sanki nədənsə utanırdı.

- Sizə şeir gətirmişəm, - öz utancaqlığını ört-basdır eləmək üçün hündürdən və gülümsünərək dedi. Hər halda, mənə belə gəldi.

Fikir verdim ki, əlyazmasıdı.

- Biz əlyazma qəbul eləmirik. Kompüterdə yığdırandan sonra qonşu otaqda, poeziyaya baxan Fəqranə xanıma verərsiniz.

- Birin oxuyum, xoşunuza gəlsə, yığdıraram, gəlməsə, yığdırmağın nə xeyri, aparıb qoyaram arxivə.

Bu zaman Qulu Ağsəs içəri girdi.

- Qulu, - dedim, - bu qardaş şeir gətirib, birini oxusun, qulaq as, xoşuna gəlsə, kompüterdə yığdırıb gətirər.

- Yox, sən allah, oxumasın. Gətirər, oxuyarıq. –Qulu adətinə uyğun dedi.

- Şeiri adam özü oxuyanda yaxşı duyulur.

- Onda mən gedim, - yenə də üzündən təbəssüm çəkilmir.

- Oxu, oxu, - deyirəm.

- Oxuyum da, - deyir və oxuyur.

Qulu Ağsəs:

- Qardaş, sən şairsən, - deyir. - Onların hamısını yığdır gətir, verərik.

Mən də adətimə uyğun əlavə edirəm:

- Çox gətir ki, içindən seçə bilək.

Onun oxuduğu şeir yadımda deyil, amma bir şeirini deyim ki, sizdə də təsəvvür yaransın:

Hələ qalxacaqsan neçə yoxuşu,

İçimdə ölçüsən, məhək daşısan.

Elə bil mənimlə mehriban qonşu,

Elə bil mənimlə yol yoldaşısan.

Qoymadın göz dikəm özgə əllərə,

Suyum içimdədir, dənim içimdə.

Coşub çağlayırsan gündə min kərə,

Sahilsiz ümmansan mənim içimdə.

Həsrətə, hicrana tuşsan, ürəyim,

Boynuna yükümü daşımaq düşüb.

Sinəmdə çırpınan quşsan ürəyim,

Baxtına qəfəsdə yaşamaq düşüb.

Bayaqdan ayaq üstədi.

- Oturan da, - dedim.

Şeiri xoşumuza gəldiyinə görə daha da ürəklənib. Oturur və izahat verir:

- Mən polisdə işləmişəm. Əvvəllər də yazırdım, sonra başım qarışdı vəzifəyə, Vəzifədi də...İstefaya gedəndən sonra bekarçılıqdan şeir həvəsim də yerinə qayıtdı, -dedi və yenə də gülümsündü.

Məlum oldu ki, şair qardaşımız istefada olan polis polkovnikidir.

Tanışlığımız belə başladı.

Sonradan mən bilirəm ki,

Qış mənim içimdə, bahar çölümdə,

Qayğısı, dərdi yox, ölür bu dünya.

Bir az ayağımda, bir az əlimdə,

Bir az da gözümdə ölür bu dünya.

...sözlərinin müəllifi şair Fəxrəddin Teyyubdur.

Tanışlığımızın üstündən az bir zaman keçdikdən sonra onunla yenidən görüşdük. Natəvan klubunda rəhmətlik (o günçünsə sağ) Hacı Mirəziz Seyidzadənin (Mirəziz ağanın) həm 65 illik yubileyiydi, həm də “Divan”ının təqdimatıydı. O da köhnə dostuna həsr elədiyi bir şeiri oxudu. Tədbirin aparıcısı bəndəniz idi. Ona görə də zalda oturan Fərqanə xanıma dedim ki, bu şeiri də o birilərinin üstünə əlavə elə. Çünki xoşuma gəlmişdi.

Dərə keçib dağ aşmaqdı,

Həyat ki, var yarışmaqdı,

Ulduz olub sayrışmaqdı

Həm dürr olmaq, həm nur olmaq.

Nəhayət, bir gün gəldi və Fəxrəddin Teyyubun kitab çıxarmaq zamanı çatdı. Məsləhətləşdik. Nəticədə “Kölgəm mənim yol yoldaşım” şeirlər toplusu çap olundu. Kitaba ön sözü tanınmış publisist Zülfüqar Şahsevənli yazıb. Əhatəli yazıdır. Onun bir neçə misrası Fəxrəddin Teyyubun yaradıcılığı haqqında dolğun təsəvvür yaradır: “Bu şeirlər kiməsə dərd, kiməsə təsəlli, umid, kiməsə zülmətdən sıyrılan işıq kimidi, bəlkə. Mənimçün isə bu poeziya çiçəkləri pıçıltı-pıçıltı açılan yaşıl bir adadır...”

Fəxrəddin müəllimin mənəviyyatı və şəxsiyyəti poeziyası ilə həmahəngdir. O, az-az rast gəlinən köhnə kişilərdəndir: hökmü də var, fəhmi də. Qayğıkeşliyi də öz yerində...

Şair qardaşımızın poeziyası haqqında çox yazmaq, çox danışmaq olar. Amma məşhur deyimdəki kimi “yaxşıdan az-az dadarlar”...

O, ürəyinə yatan, gözü tutan dostlarına, elə mənə də ürəkdolusu şeir həsr eləyib. Sağ olsun.

Qınamasaydılar, bir bənd də deyərdim.

Yox, yaxşısı budur ki, Fəxrəddin Teyyubun “Kölgəm mənim yol yoldaşım” kitabını alıb, ona yol yoldaşı olun, şeiri də özünüz oxuyun...

Dekabr 2015

Oxşar xəbərlər

Xəbər lenti

Aristotelin ayaqqabısını geyinən İsa - Aqşin Yenisey yazır...
09:01 04 Mart 2021
Hacıbaba Hüseynovun qızı: “Atam onların üzünə söyürdü” - Müsahibə
21:03 03 Mart 2021
Anar Kərimov İstanbulda azərbaycanlı incəsənət xadimləri ilə görüşüb
18:40 03 Mart 2021
“Azərbaycan” jurnalının yeni sayı çap olundu
18:01 03 Mart 2021
Amerikalıları heyrətləndirən şuşalı qadın - Vilayət Quliyev yazır...
17:14 03 Mart 2021
Zibillik oyuncağı – Hekayə
16:15 03 Mart 2021
Gənc Tamaşaçılar Teatrının mart repertuarı
15:24 03 Mart 2021
Bakı bulvarını tikdirdi, bolşeviklərə qoşularaq cümhuriyyətə xəyanət etdi, həbsxanada özünü mələfə ilə asdı - Nazirimizin dəhşətli həyatı
14:30 03 Mart 2021
Azərbaycanlı yazıçı və oğlu koronavirusa yoluxdu
14:00 03 Mart 2021
Sultan Səlimin həyatı film olur
13:44 03 Mart 2021
Şeron Stoun makiyaj fırçası ilə rəsm çəkdi - Foto
12:59 03 Mart 2021
Onlar bu əsərləri ilə tanındılar - Siyahı
12:04 03 Mart 2021
“İlin Press Fotosu” müsabiqəsi keçirilir – Azərbaycanda ilk dəfə
11:56 03 Mart 2021
Rüstəm İbrahimbəyov dərs keçdi - Foto
11:30 03 Mart 2021
Oğlunu qurban kəsən ata və məni güldürən Anar müəllim
10:56 03 Mart 2021
Əməkdar artist xəstəxanaya yerləşdirildi
10:18 03 Mart 2021
Fəxrəddin Manafova ağır itki üz verib
09:36 03 Mart 2021
Otağımda çarmıxa çəkilmiş qadın bədəni – Malik Atilaydan yeni şeirlər
09:00 03 Mart 2021
Əməkdar artistin kitabı çap olunub
18:50 02 Mart 2021
Ancelina Coli keçmiş nazirin tablosunu satdı
18:01 02 Mart 2021