Sofi Lorenin məcburi abort xatirələri

Sofi Lorenin məcburi abort xatirələri
20 sentyabr 2017
# 21:00

Bu gün məşhur aktrisa Sofi Lorenin doğum günüdür. Kulis.az bu münasibətlə onun məcburi abort xatirələrini təqdim edir.

Körpəmin gözlərinə baxmaq üçün can atırdım. Amma elə olmadı, sonrakı günlər həyatımın ən qaranlıq günlərinə çevrildi. İş başında olsam da hiss edirdim ki, nəsə yerində deyil. Romada bir ginekoloqla danışdım, dedi ki, hər şey qaydasındadır, sadəcə bir neçə dincəlim və maşınla yox qatarla səyahət edim.

Moravianın hekayəsinə çəkilən filmin son hissələrini çəkmək üçün Milana gedirdik. Tərslikdən, bu hissələrdə bütün əhvalatlar maşında baş verirdi. Maşın yoldakı bütün sarsıntıları göstərmək üçün hidrolik bir yayın üstündə qurulmuşdu. Bu əsl maşından dəfələrlə pis idi. Milandakı ilk gecə çox dəhşətli ağrılar hiss etdim. Oteldən doktora zəng vurdum, doktor məni sakitləşdirməyə çalışdı, amma bir neçə saat sonra təcili yardıma müraciət elədim. Diqqət çəkməmək üçün ambulans çağırmadıq amma liftdə az qala özümdən gedirdim. Ən yaxın xəstəxanaya getdik. Ətrafımdakı adamların təlaşı məni bütün ümid və xəyallarımı məhv edəcək qorxunc tragediyaya hazırlayırdı. Özümü çox gücsüz hiss edirdim, suallar verirdim, amma mənə heç kim doğru-dürüst bir cavab verə bilmirdi.

“Narahat olmayın, xanım, indi baxırıq, həll edəcəyik, narahat olmayın, hər şey yaxşı olacaq”. Bu sözlər əslində heç nə deməyən sözlər idi və məni çarəsizlikdən xilas eləmirdi. İndi bəzən özümü o yataqda, bəyaz divarlı neon işıqlı dizenfeksiya qoxulu o otaqda hiss edirəm.

O gecənin ən iztirablı xatirəsi isə rahibə tibb bacılarının məni ittiham edən və alçaldan baxışlarıydı. Anlayışsız, insanlıqdan uzaq, hər cür duyğudan məhrum baxışlar idi. Bu lazımsız alçaltma, həqiqəti əllərində tutduqlarını sananların cahilliyindən qaynaqlanırdı və onlar qarşılarında qadının arzuları və qorxuları haqqında heç nə bilmirdilər.

Sofi Loren abortdan sonra hiss etdiklərini də qeyd edir:

“Çətin vəziyyət idi. Özümü içi tamam boşalmış kimi hiss edirdim. Sanki dünyanın bütün işıqları sönmüşdü. Özümü nə qədər məcbur etsəm də gələcəyimə dair heç nə görə bilmirdim. Özümü heç bir zaman hiss etmədiyin qədər tənha və çarəsiz hiss edirdim. Mənim ulduzluğum körpəsinə döş verməyə hazırlaşan yenicə doğmuş anaların xoşbəxtliyi qarşısında çox sönük görünürdü”.

# 2220 dəfə oxunub

Oxşar xəbərlər

"Bizim yadlaşmağımızda sənin zərrə qədər də günahın yoxdur..." - Kafkanın "Atama məktub" əsərindən bir hissə

"Bizim yadlaşmağımızda sənin zərrə qədər də günahın yoxdur..." - Kafkanın "Atama məktub" əsərindən bir hissə

10:00 3 iyul 2026
Rüstəm Kamalın ədəbiyyat dili - Elnarə Akimova

Rüstəm Kamalın ədəbiyyat dili - Elnarə Akimova

17:50 2 iyul 2026
5 övladını yetimxanaya verdi,  nifrət etdiyi Volterin yanında dəfn olundu... - Jan-Jak Russo haqqında maraqlı faktlar

5 övladını yetimxanaya verdi, nifrət etdiyi Volterin yanında dəfn olundu... - Jan-Jak Russo haqqında maraqlı faktlar

15:00 2 iyul 2026
Musiqili Teatrda böyük iddia, cavabsız suallar... - Elvis Presli haqqında tamaşada nə çatışmırdı?

Musiqili Teatrda böyük iddia, cavabsız suallar... - Elvis Presli haqqında tamaşada nə çatışmırdı?

12:00 2 iyul 2026
Milad - Vladimir Nabokovun hekayəsi

Milad - Vladimir Nabokovun hekayəsi

10:00 2 iyul 2026
Bibliyadakı Nuh tufanından sonrakı ilk anın təsviri - Apokaliptik tablo nəyi anladır?

Bibliyadakı Nuh tufanından sonrakı ilk anın təsviri - Apokaliptik tablo nəyi anladır?

18:17 1 iyul 2026
Ana səhifə Yazarlar Bütün xəbərlər