Bu gün görkəmli ispan şair, ədəbiyyat üzrə Nobel mükafatı laureatı Xuan Ramon Ximenesin anım günüdür.

Kulis.az onun şeirlərini Səlim Babullaoğlunun tərcüməsində təqdim edir.

***

Sakit, ilıq, səmirsiz

gecə də dönməyəcəm,

Öz tənha hilalının

şöləsi arasında

yatacaq bütün aləm.

O vaxt ki, bu yerlərdə

kölgəm də qalmayacaq,

sərin hava şırnağı

ruhum üçün axacaq

açıq pəncərələrdən.

Gözləyən olacaqmı,

məni, düzü, bilmirəm

ikiqat və upuzun

ayrılıqdan bezəndə,

Öpüşlə, göz yaşıyla

dolu xatirələri

anacaqlarmı görən?

Amma güllər, ulduzlar,

ümidlər də və ahlar,

budaq və divarların

kölgəli küçəsində

busə alan dodaqlar -

- bax, bunlar olacaqdır.

Royal, bax, bu səmirsiz

gecədə olduğutək

yenə də səslənəcək.

Pəncərə ağzındakı

o dalğın dinləyici

taybatay qapıları

bir daha örtməyəcək.

***

Qəlbimi qızılıya

qürub günəşi saldı,

Gecə onu çıxarıb

baxdım: yalnız parıltı...

Bir ovuc gümüş atdı

Sübh vaxtı qəlbimə Ay,

Qapıları bağlayıb

baxdım: yalnız parıltı....

***

- Uçuş vaxtı quşların batıq səsi heç olmasa...

- Dərdli gözdə qızılgülün unudulmuş rayihəsi.

- Heç olmasa göy üzünün göz yaşında öləziyən mavisi...

***

Mən də gedəcəyəm. Əvvəlki kimi

o quş oxuyacaq.

Yenə həmin bağca, bağçada ağac,

bir də ki ağ quyum mənim qalacaq.

Günün axırında şəffafca, sakit

qürub donacaq.

Ətraf qüllələrin zəngləri isə

məni anacaq.

Küçələr illərlə özgələşəcək,

Mənim sevdiklərim qalmayacaqdır.

Bağçama hasarın bəyazlığından

həsrətlə tək kölgəm boylanacaqdır.

Mən gedəcəyəm, tək və kimsəsiz.

Mehindən, şehindən sübhün xəbərsiz,

bir də ağ quyumu qoyub gedəcəm...

Quşlarsa elə hey, hey oxuyacaq,

əvvəlki kimi...

***

Elə yenə səni sevərdim, qadın,

Daş kimi doğulsaydım.

Elə yenə səni sevərdim, qadın,

Dalğa olub coşsaydım.

Elə yenə səni sevərdim, qadın,

Atəş kimi yansaydım.

Elə yenə səni sevərdim, qadın,

Çaşsaydım,

Kişi kimi doğulsaydım...

***

Soyuq buğ. - Xoruzların banlaması.

Şimşək və Ay. - Çağanın ağlaması.

Bomboş dalan. - Sadəlövh köpək.

Qaranlıqdı hələ. - Fikirli adam.

***

Kasıb uşaqlara bənzəyirəm,

əlimdən tutub

dünya adlı əşya bazarında

gəzdirirlər məni.

Dörd olur gözlərim,

o qədər qüssə verirlər ki mənə.

Ən pisi, əliboş qaytarırlar...

• Milad - Vladimir Nabokovun hekayəsi
• Niyazinin mənzil-muzeyində növbəti tədbir
• Bədən, ruh və zehnin vəhdəti - Yoqa haqqında maraqlı faktlar