Bu gün tanınmış Rusiya bəstəkarı Mixail Qlinkanın doğum günüdür.

Kulis.az sənətkarın həyatı və yaradıcılığı haqqında maraqlı faktları təqdim edir.

Mixail Qlinka uşaqlıqda həddindən artıq zəif, tez-tez xəstələnən bir uşaq olub.

Nənəsi onu o qədər qoruyurdu ki, otağının temperaturunu həmişə çox isti saxlayır, onu kürkə bükür və çölə buraxmırdı.

Bu səbəbdən bəstəkar ömrü boyu xəstəliklərdən qorxan (hipoxondrik) biri oldu.

Lakin bu qapalılıq onu erkən yaşda musiqiyə bağladı.

O, evdəki mis qabları bir-birinə vuraraq kilsə zənglərinin səsini təqlid etməyi çox sevirdi.

Qlinkanın musiqidən sonra ən böyük ehtirası quşlar idi.

Onun evində onlarla müxtəlif növ quş yaşayırdı.

Bəstəkar saatlarla onların oxumasını dinləyər, quşların səsindəki melodiyanı notlara köçürməyə çalışardı.

O, quşları o qədər çox sevirdi ki, bəzən dostları onun evini "böyük bir qəfəs" adlandırırdılar.

Mixail Qlinkaya qədər Rusiya opera teatrlarında italyan və alman bəstəkarlarının əsərləri dominantlıq edirdi.

Qlinkanın "İvan Susanin" (və ya "Çar uğrunda həyat") operası ilə ilk dəfə rus xalq musiqisi və folkloru professional opera səhnəsinə gəldi.

Bu əsər milli rus operasının başlanğıcı hesab olunur.

Operanın premyerasında çar I Nikolay bəstəkarın istedadına heyran qalmış və ona bahalı bir brilyant üzük hədiyyə etmişdi.

Mixail Qlinka dahi şair Aleksandr Puşkinlə yaxın dost idi.

Onların bu dostluğu Rusiya mədəniyyətinə möhtəşəm bir töhfə verdi.

Qlinka Puşkinin eyniadlı poeması əsasında "Ruslan və Lyudmila" operasını yazdı.

Maraqlıdır ki, opera ilk nümayişində bəzi tənqidçilər və kübar cəmiyyət tərəfindən bəyənilmədi, hətta imperator ailəsinin bəzi üzvləri premiyeranı vaxtından əvvəl tərk etdilər.

Lakin zaman Qlinkanın haqlı olduğunu sübut etdi və bu əsər dünya klassikasına çevrildi.

Bəstəkar yerində durmağı sevməyən, daimi ilham axtarışında olan bir səyyah idi.

O; İtaliya, Almaniya, Fransa və İspaniyada uzun müddət yaşayıb.

Xüsusilə İspaniya onun yaradıcılığına dərindən təsir edib.

İspan xalq rəqsləri və gitara musiqisindən ilhamlanaraq yazdığı "Araqon xotası" və "Madrid gecəsi" kimi simfonik uverturalar Qlinkaya dünya şöhrəti qazandırdı.

Qlinkanın cəmi bir neçə dəqiqəlik "Kamarinskaya" adlı simfonik fantaziyası rus musiqisi üçün inqilab idi.

O, bu əsərdə iki fərqli rus xalq mahnısını sintez etmişdi.

Sonralar digər dahi bəstəkar Pyotr İliç Çaykovski bu əsər haqqında belə demişdi: "Bütün rus simfonik məktəbi, palıd ağacının palıd qozasından çıxdığı kimi, "Kamarinskaya" əsərindən doğulmuşdur."

Mixail təkcə musiqi dahisi deyil, həm də fitri bir poliqlot idi.

O, fars, fransız, alman, italyan, ispan və ingilis dillərini mükəmməl bilirdi.

Bu dil bilikləri ona səyahət etdiyi ölkələrin mədəniyyətini və folklorunu birbaşa dərindən öyrənməyə kömək edirdi.

Mixail Qlinka 1857-ci ildə Berlində vəfat etdi, lakin bir müddət sonra onun cənazəsi doğma vətəninə – Sankt-Peterburqa gətirilərək yenidən dəfn olundu.

O, özündən sonra zəngin musiqi irsi və gələcək rus bəstəkarları (Çaykovski, Musorqski, Rimski-Korsakov) üçün silinməz bir yol xəritəsi qoyub getdi.

• Alban-Udi dini icmasının nümayəndələri Gəncəsər Monastır Kompleksini ziyarət etdi
• Dünyanın ən qədim batmış gəmisi aşkar edildi
• MÜZAKİRƏ: "Çalışanın haqqına girmək adi normaya çevrilib" - Tərcüməçilər niyə qəpik-quruşa işləyir?