Atan əclafın biriydi... YENİ ŞEİRLƏR

 

Kulis.Az gənc yazar Şəhriyar del Geraninin yeni şeirlərini təqdim edir

 

***

 

yorulmuş
və getmiş adamlar
haçansa qayıdacaqlar
ya küləyə qoşulub
ya qatara...

sən dayanıb suya baxarsan
ördəklər üzüb keçər
suya düşmüş əksinin üzərindən...
sən dayanıb göyə baxarsan
quşlar da uçub gedər qərib uzaqlıqlara...

sən adına "darıxmaq" deyərsən
siqara içərsən
sərxoş olarsan,
oysa saçlarını daramaz
aynaya baxmaz sadəcə...

 

sən adına "unutmaq" deyərsən
özgə yataqlara düşərsən
siqara içərsən
sərxoş olarsan,
oysa vitrinlərdə
sənin geyindiyin köynəkləri

axtarar sadəcə...

duyğuların ən gözəli

kimin üçün darıxdığını bilməkdi olsun,

bir də
sən adına “sevgi” deyərsən
adamlar bir-birinə yoluxarlar sadəcə...

 

 

Bütün küçə uşaqlarına...

 

bütün küçə uşaqları mənim uşaqlığımdı,

o tindəki sərsəriyə ilıq-ilıq gülümsə...

bütün küçə uşaqları mənim uşaqlığımdı,

onda hələ nə kişiydim, nə qadındım mən hələ...

 

onda hələ nə dostlarım, nə də mən “kimsə” idik,

onda ələ salardıq biz oğlanları, qızları?

enməmişdi kişiliyə, qadınlığa ruhumuz...

 

sən də qıvrım saçlarınla xırda küçə qızıydın,

anamızdan gizlənərdik, ölməmişdi anamız...

 

bir de görüm əllərin, ayaqların necədi?..

bir de görüm nənənin pensiyası artdımı?

düz deyirəm, Allah haqqı, elə xatirimdəsən...

çənəndə yumru batıqca, sol dizində çapıq var,

atan əclafın biriydi, yazıq anan sətəlcəm.

onda əcəb soyuq idi, onda əcəb qışıydı,

onda küçə uşaqları küçə yaraşığıydı...

 

yenə bu məşum günlərin yaz ətirli sonrası,

bu “sonra”da səni əlbət bir gün unudacaqdım...

sən ki mənim heç kimimdin – qucağımın anası

sən gedəndən qəribsəyib – yetim qalıb qucağım...

 

gözümdən uzaq düşmüsən, niyə uzağ düşmüsən?..

solumda “paralic” gəzir, sağım yenə tüfeyli...

gözündən uzaq düşmüşəm, elə pisdi bu uzaq,

yerin dibinə aparır bu şaquli darıxmaq...

 

sənə sarı dartılmaqdan tikə-tikə olmuşam,

bir ovucam təkliyimdə, kiminkidi bu təklik?..

bədənim ki,  uçuşan məktub parçalarıdı...

 

daha kimisə sevməyə, vicdan haqqı, üzüm yox,

sən ki məni düşünməzsən-daşınmazsan... sözüm yox...

 

bir de görüm əllərin, ayaqların necədi?..

günəşi sənsiz səhərin "alçaq" olur gecəsi...

heç bilmirəm bədənimdə kimi gəzir qollarım?

nə axtarır qollarım?

səni quca bilməyirsə

demək yoxdu qollarım...

 

bir de görüm, mən ölüm,

necə keçir darıxmaq?

sən olduğun şəhərdə bəs

neçəyədi darıxmaq?..

 

yenə bu məşum günlərin yaz ətirli sonrası

bu “sonra”da səni əlbət bir gün unudacaqdım...

sən ki mənim heç kimimdin – qucağımın anası

sən gedəndən qəribsəyib, yetim qalıb qucağım...

Allah haqqı düz deyirəm, elə xatirimdəsən...
 

***

 

bir gün ağaclar quruyar,

bir gün yağışlar yağar,

bir gün çıxıb gedərsən

qollarım quruyar...

 

sənsiz günəş gecikər,

aydınlanmaz sabahlar.

Azan səsinə diksinər

bu şəhərdə günahlar...

 

bu səhər də baş ağrısı,

soyuq içki, darıxmaq...

bircə quru zəngin gələ

deyəsən ki, “darıxma”...

 

***

 

Yorğun

və kimsəsiz qaranlıqların

gizləndiyi gecədən yazıram sənə.

biləsən ki,

hər şey qoyub getdiyin kimidi,

yatağını yığmayan pintinin yekəsiyəm hələ də...

dəyişən təkcə

qonşu həyətindəki darıxan köpəyin zingiltisidi.

qaranlıq da daş kimi düşər bu şəhərə...

 

xəyanətlər ən əvvəl ağrı kimi olar bədəndə,

daha sonra bir “sevgicik” də düzəldərsən

 - ovunmaq üçün...

 

bütün sevgilərdən geriyə bir neçə təklik qalar,

qollarını daha sadə işlər üçün gəzdirərsən

 - hər gecə özünü soyundurmaq üçün...

 

bəzən üzməyi də buna görə öyrənirsən

 - nə vaxtsa bir gün daha dərinlərdə boğulmağ üçün...

 

heç nə dəyişməmiş sən gedən gündən,

şəhərin yağış döymüş pəncərələrindən

boşalan külqabılar

adamların ən doğma əşyalarıdı hələ də...

gecə - içinə yalqızlıq və kimsəsizlik doldurulmuş

günəşdi bu şəhərdə...

 

bu şəhərdə hamı bir az başqasıdı,

deyim biləsən...

təklik – hamının çıxıb getməsi deyil

heç kəsin qayıtmamasıdı...

LENT

21 İyun 2018
20 İyun 2018
19 İyun 2018
18 İyun 2018
17 İyun 2018
16 İyun 2018