Köşə yazarları

Online: 254

Şah İsmayıl anasını niyə öldürtdürdü?

Qələbəsi əbədi olan Xətai

Deyilənə görə onun 11 təxəllüsü olub.

Marks və Engelsin arxivində onun “işğalçı hökmdar” olduğu, 14 dövləti zəbt etdiyi barədə qeyd var.

İngilis filosofu Frensis Bekon onu “İran şahı” adlandırmışdı.


Amma o, tarixdə yalnız bir adla qaldı. Şah İsmayıl Xətai adıyla. O, 14 dövləti zəbt etməsəydi, onun torpaqları işğal olunacaqdı. Tarixi şərait bunu diktə edirdi: əzməsəydi, əziləcəkdi. Həm də bu “işğalçı hökmdar”ın kim olduğu, nələr etdiyi, tarixdə nə kimi rol oynadığı da gərək nəzərdən qaçmasın. Şərqdə Çingiz, Batı, Teymur geniş işğalçılıqları ilə tanınmamışdılar? Amma hər biri böyük dövlət yaratmışdı.

Rusiyada işğalçı hökmdarların adı bu gün böyük qürur hissiylə çəkilir. İvan Qroznı Qazan və Həştərxan xanlıqlarını, Sibirin bir çox torpaqlarını tutmamışdımı? I Pyotr azmı yerləri işğal etmişdi? I Aleksandr Gürcüstanı, Azərbaycanı, Finlandiyanı, Bessarabiyanı, Varşava hersoqluğunu tutdu.

İndi yunanlar İsgəndərlə, italyanlar Sezarla, monqollar Çingizlə, özbəklər Teymurla, fransızlar Napoleonla öyünmürlərmi? Onların törətdikləri qırğınların miqyası Şah İsmayılın etdiklərindən qat-qat artıq olub.

Bekon nədənsə səhvə yol vermişdi. Şah İsmayıl İran şahı deyildi, Səfəvi hökmdarıydı.

***

Bəzi mənbələrdə İrəvan şəhərinin adını orta əsrlərdə yaşamış Rəvanqulu xanın adıyla əlaqələndirirlər. 1509-1510-cu illərdə Şah İsmayıl öz vəziri Rəvanqulu xana həmin yerdə qala tikməyi tapşırır. Rəvanqulu xan burada 7 il ərzində bir qala tikdirir və qalaya Rəvan adı verir. Bu qala Zəngin çayının sahilində yerləşirdi. Rəvanın sonradan İrəvana çevrilməsi də maraq doğurur. İndinin özündə də bizdə bəzi adların əvvəlinə i hərfini artırırlar, yəni düzgün tələffüz edilməyən bəzi adlar istər-istəməz i hərfini qəbul etməli olur. Məsələn, Rza- İrza, Rəşid –İrəşid və s. Bu ad XX əsrin ortalarına kimi İrəvan kimi işlənirdi. Yalnız 1936-cı ildə Ermənistan SSR Ali Soveti Rəyasət Heyətinin qərarı ilə İrəvanın adı dəyişdirilərək Yerevanla əvəz olunub.

Bütün bu faktlara əsaslanıb deyə bilərik ki, İrəvan şəhərinin bünövrəsi 1510-cu ildə Şah İsmayıl tərəfindən qoyulub və onun vəzirinin adını daşıyır.

***

Şah İsmayıl haqda ilk dəfə 22 yaşımda yazı yazmışam. Hacı Soltan Əlizadənin tarixi mənbələrlə zəngin olan “Xətaişünaslığa hədiyyə” kitabına ön söz yazanda vur-tut 23 yaşım vardı. Fərman Kərimzadənin “Xudafərin körpüsü” romanını isə orta məktəb illərində oxumuşdum.

***

15 yaşında onu hakimiyyətə aparan yolun sonunda ölümcül və rüsvayçı məğlubiyyət dayanırdı. 14 zəfərə imza atdı, amma səhvlərinin miqyası bu qələbələrdən qat-qat geniş idi... Bu səhvlər haqda danışacağıq. Amma bir məqama diqqəti çəkmək istəyirəm. Azərbaycan tamaşaçılarının əksəriyyəti “Möhtəşəm yüzyıl” serialını izləyir. Xatırlayırsınızsa, filmin ötən seriallarından birində Şah İsmayıl təhqir olunmuşdu. Saray toplantılarından birində Şah İsmayıl yaltaq kimi qələmə verilirdi. Guya Şah İsmayıl Sultan Səlimə yaltaqlıqla dolu məktub yazıb. Halbuki İskəndər Palanın “Şah və Sultan” romanında Şah İsmayılın Sultan Səlimə yazdığı məktubların kifayət qədər sərt, hətta bəzi hallarda təhqiramiz tonda yazıldığı qeyd olunur və həmin məktublardan nümunələr verilir. Romanı oxuyanlar yəqin ki, həmin yazışmalarla tanışdır. XVI əsrin diplomatik yazı tərzində yazılmış bu məktublar geniş araşdırma mövzusu ola bilər.

Bu məktublarda Sultan Səlim sünniliyi, Şah İsmayıl isə şiəliyi kəskin müdafiə və təbliğ edirdilər. Beləliklə, daim islam birliyinə qarşı çıxan xristian hökmdarların dəyirmanına su tökür, özləri də hiss etmədən bir-birlərini zəiflədirdilər.

Serialda Şah İsmayıl şah kimi deyil, əmir kimi təqdim olunur. İraqın yarısı, Türkiyənin bir hissəsi, Ermənistan və Dərbəndə kimi bütün ərazilər onun hakimiyyəti altında idi. Bu qədər əraziyə sahib olan bir şəxs əmir ola bilərdimi?

İsgəndər Palanın romanında da Şah İsmayıl qəddar, qaniçən, öz anasını öldürtdürən, sünniləri qaynar yağ qazanına atan bir müstəbid kimi təsvir olunur. Şah İsmayılın məhz bu səhvindən indi də özünə qarşı istifadə olunur.

Şah İsmayılın ana babası Uzun Həsənin hakimiyyəti dövründə sünnilik geniş yayılmışdı, bu məzhəb rəsmən qəbul olunmuşdu. Ancaq şiələr sıxışdırılmırdı. Əksinə, Uzun Həsən hər iki məzhəbə qulluq edənləri birləşdirməyə çalışırdı. O, öz qızı Martanı şiəliyi təbliğ edən Səfəvilərin başçısı Şeyx Heydərə vermişdi. Şərqdə Aləmşahbəyim kimi tanınan bu qadın Şah İsmayılın anası idi. Məhz bu qadın dəfələrlə sarayda oğlunun sünnilərə qarşı genosidinə qarşı çıxmışdı və onu bu dəhşətli fikirdən daşındırmağa çalışmışdı. Amma Şah İsmayıl şiə təriqətinin bərqərar olması naminə anasını da qurban vermişdi... Buna və digər səhvlərinə görə tarix Şah İsmayılı heç vaxt bağışlamayacaq...

İslam dünyasını bir məzhəbdə birləşdirmək istəyi onun ən dəhşətli səhvi idi.

Amma İsmayıl məşhur rəssam Kəmaləddin Behzadı sarayda kitabxana rəisi təyin etmişdi, Həbibiyə məliküşşüəra (şairlər başçısı) rütbəsi vermişdi. Bütün istedadlı insanları-şair, sənətkar, alim, rəssam və nəqqaşları saray ətrafında toplayıb onlara qayğı göstərmişdi.

Həsən bəy Rumlu “Əhsənüt-təvarix” əsərində Şah İsmayılın ova çıxması haqda belə yazır: “Hər kəs şir sorağı gətirsə, ona yəhərli at bağışlayardı. Pələng sorağı gətirənə yəhərsiz at. Təklikdə gedib şir və pələng ovlardı”. Eyni mənbədə Şah İsmayılın son dərəcə əliaçıq olduğu, xəzinəsinin də buna görə çox vaxt boş olduğu deyilir.

Bu fikirlərin nə dərəcədə həqiqətə uyğun olduğunu demək çətindir. Amma onun sinəsindəki söz xəzinəsi nə vaxtsa boş oldumu? Olmadı.

O, qılıncının bir zərbi ilə topun lüləsini yarıya bölmüşdü. Sultan Səlim ondan həmin qılıncı istəmişdi və Şah həmin qılıncı Sultana yollamışdı. Sultan demişdi ki, bu, o qılınc deyil. Şah isə tarixin yaddaşından silinməyəcək bir söz işlətmişdi:

“Qılınc o qılıncdır, qol o qol deyil!”

Sonra Sultan Səlimə məktublarından birində yazmışdı:

“Məmləkət gəlinini o şəxs möhkəm quca bilər ki, sivrilmiş qılıncın dodağından öpə”.

O, həmin qılıncın dodağından öpdü, acısı şirinindən çox, möhnəti feyzindən artıq, ələmi nəşəsindən ziyadə bir ömür yaşadı...

Şah kimi də çox hünərlər göstərdi. Amma onun ən böyük hünəri oydu ki, ölməz sənət incilərini, zərif, aşiqanə qəzəllərini ana südü kimi saf, doğma Azərbaycan dilində yaratdı. Halbuki Şeybani xan da, Sultan Səlim də soykökü etibarilə türk olsalar da şeirlərini farsca yazdılar.

Xətai Şərqdə əsrlər boyu davam edən bu qeyri-sağlam ənənəni kökündən laxlatdı.

Şah kimi məğlubiyyətin acısını dadsa da şair kimi qalib oldu. Çox xətalar etdi, hətta bağışlanmaz xətalar... Amma xidmətləri də az olmadı.

“Mənim yolumda qovğalar gərəkdi...” deyirdi şair Xətai. “Məmləkət gəlinini qucması” üçün onun yolunda çox qovğalar oldu. Amma son anda meydanı yaralı və məğlub görkəmdə tərk etdi... Çaldıran düzündə onun ulduzu söndü...

Amma Xətainin qələbəsi əbədidi.

 

Yazar

Kənan HACI

Oxunub

15234 dəfə

Şərh yaz Şərhlərinizdə dini, irqi, milli ayrı-seçkiliyə yol verməməli, insan şərəf və ləyaqətini alçaldan ifadələr işlədilməməlidir. Bu tələblərə cavab verməyən şərhlər yayımlanmayacaq..
Adınız
Email
Kod

Şərhlər ( 35 ədəd )

Astronom Orxan beyin yazdığı şərhin yetərincə savadlı olduğu onun öz fikirlərini əsaslandırma üsulundan bəllidir. Amma bir şeyə də Orxan bəyin diqqətini çəkmək istərdim. Daha doğrusu Orxan beyin de deyil, onunla muzakirəyə girənlərin diqqətinə çatdırmaqq istərdim. İstər Ərhan Afyoncu olsun, istərsə də onun her hefte şənbə axşamı Haber Türk kanalında qatıldığı “Tarihin arka odası” proqramı olsun, bu mənbələr hətta bu günkü Türkiyədə ciddi tarixi araşdırma mənbəyi sayılmır. Birincisi elə proqramın adına diqqət edin, tarixin özü deyil onun “arka odası”, yəni tarix yox onun ətrafındakı dedi-qodular. Proqramın aparıcısı isə tarixçi deyil, qəzetçi Murad Bardakçıdir. Şəxsiyyətini bir tərəfə buraxıb elə ancaq məsləkinə diqqət etməyimiz yetərlidir. Qəzetçidir – rusların təbirincə söyləmiş olsaq , dünyanın ikinci ən qədim məsləyinin sahibidir. Biraz daha açıq yazaq. Bu gün tarixin bu yöntəmlə araşdırılması nəyə xidmət edir ki, bu adamlar da belə bir xidmətdə yer alırlar? Şah İsmayılın şiə olması, şiə, qızılbaş, ələvi (bunların üçü eyni bir şey olmadığının da fərqində olmamız gərəkir) hərəkatının da istər Osmanlıya, istərsə də dünya müsəlmanlığına təsirini və Osmanlının da müsəlmanlığın tək varisi kimi göstərilməsi bu günün siyasi kontekstində dəyərləndirilir. Adı yuxarıda qeyd olunan “tarixçilərin” də tək dərdi bu əsrlərlə həll olunmayan məsəslənin guya kökünün əsassız olduğunu göstərərək bu günkü siyasi iqtidara xidmət göstərmək, tək doğru yolun ancaq bugünkü iqtidara sığınmaq olduğunu isbatlamaq cəhdindən başqa bir şey deyildir. Haber Türk kanalı da hər nə qədər “gücümüz özgürlüyümüzdədir” sözlərini krişnaist zikrləri kimi təkraralasa da necə “özgür” ola bilmələri çoxlarına bəllidir. Bir məsələni də unutmayalım ki, şiə düşüncəsi və hərəkatı nə Şah İsmayıl ilə başlamıdır, nə də onu “bərtərəf” etməklə bitirilər. Bu gün dünya müsəlmanlığına örnək kimi təqdim olunan Türkiyədə bu məsələləri anlayan yetərincə tarixçi də var siyasətçi də, amma, təəssüflər olsun kə, onları geniş oxucu kütləsi bu “özgür” kanalların və tarixdən ancaq “arka odalar” səviyyəsində danışanlarının əlindən tanıya bilmir. Unutmayalım ki, tarixdə hələ heç kim keçmişə çamur atmaqla gələcəyin uğurunu qazana bilməyib. Qısa zamanda kimlərisə aldada bilərlər, amma hamını uzun zaman aldatmaq imkansızdır.
İnsan. Orxan bəy Sizin mövqeyiniz həqiqət bulağından bəhrələnir bu isə haqqı nahaqqdan, düzü əyridən fərqləndirə bilənlərin yoludur.Yolunuz açıq olmasa da cəsarətiniz və elminiz yolunuzu uğurlara aparacaq...Amma əla yazmısınız, qoy nə qədər istəyirlər uydursunlar.Uydurmalardan yaradılan tarix isə sabun köpüyündən başqa bir şey deyil.əllərinizə sağlıq.
Orxan ŞAHMI, YOXSA SULTANMI? Türkiyədə siyasi gəlişmələrin də yardımıyla son illərdə olduqca populyar olan və yazdığı tarixi romanları ilə önə çıxan ədəbiyyatçı İskəndər Palanın çox müzakirə edilən "Şah və Sultan" romanı nəhayət Azərbaycanda da yayınlandı. Məncə Azərbaycanda Türkiyə türkcəsində ən yaxşı danışan dəyərli elm adamı professor Əsgər Rəsulov bəy keçən həftə "525-ci qəzet"də yayınladığı "Qalibi olmayan müharibə Çaldıran Savaşı" başlıqlı məqaləsində romanı incələyərək təəssüratlarını yazdı. Məqaləni maraqla oxudum. Dəyərli xocam romanı oxumuş və onu ədəbi yöndən şərh etməyi tərcih etmişdir. Sadəcə məqaləsinin sonunda İskəndər Palanın romanında Xətai haqqındakı səhvə toxunmuşdur. Halbuki roman başdan başa bir yanlışlıqlar komediyasıdır. Yazarın özəlliklə Şah İsmayıl mövzusunda etdiyi xətalar inanılır kimi deyil. Bu romandan öncə Reha Çamuroğlu isimli bir yazarın yazdığı "İsmayıl" romanı da nə yazıq ki eyni yanlış hökmlərlə doludur. Təbii ki, bir romançı tarixçi deyil. Və romanda mütləq tarixi dəlillərə də dayanması məcburi deyil. Amma Şah İsmayıl kimi bir şəxsiyyəti alçaltmaq, onu qəddar, despot, mərhəmətsiz bir xain obrazında göstərmək, hələ onun namusunu lağa qoymaq, vicdanlı bir romançının işi olmamalıdır. Mən romandakı bütün yanlışlıqları bu məqalədə göstərmək fikrində deyiləm. Amma müəyyən yanlışlıqları ifadə etmək lazımdır. Osmanlının Şeyxülislamı Xoca Səadətdin Əfəndinin təktərəfli mövqedən yazdığı tarixlə Şah İsmayılı dəyərləndirmək və qaralamaq nə qədər insaflıdır əcəba? İskəndər Pala romanını yazarkən bir az "nə şiş yansın, nə kabab" siyasətini güdsə də, oxuyan hər oxuyucu İskəndər Palanın hansı tərəfdən çıxış etdiyini çox yaxşı anlamaqdadır. Bu gün Türkiyədə Şah İsmayılı yeddi ulularından biri bilən və onu müqəddəs olaraq görən milyonlarca Aləvi vardır və bütün Aləvilər bu romandakı mövzuların necə bu qədər təhrif olunduğunu istər istəməz İskəndər Paladan sormaqdadırlar. Romandakı müəyyən xətalara baxsaq, oxuyucunun necə aldanıldığını da açıq görmüş olacağıq. İskəndər Palaya görə, Şah İsmayıl sünnidir deyə anası Aləmşah Bəyimi gözünü qırpmadan öldürtmüşdür. Əsgər Rəsulov bəy də məqaləsində Aləmşah Bəyimin Uzun Həsənin qızı olub, əsil adınınsa Teodora olduğunu yazmışdır. Uzun Həsənin qızının əsil adının necə Teodora olduğu məni də maraqlandırdı doğrusu. Halbuki Aləmşah Bəyimin anası Desphina Trabzon Rum İmperatorunun qızıdır və Uzun Həsənin xanımıdır. Yəni xristian olan Aləmşah Bəyim deyil, anası Desphinadır. Şah İsmayılın anasını sünnidir deyə öldürtdüyü də Osmanlı saray yaltaqlarının uydurduğu quyruqlu bir yalandır. Bu mövzuda ən gözəl və isbatlı məqaləni yazan Ankara Gazi Üniversiteti müəllimlərindən tarix elmləri doktoru Tufan Gündüz bəydir. İskəndər Pala, bu ana öldürmə hadisəsi bilgisini tarix elmləri doktoru Erhan Afyoncudan aldığını söyləməkdədir. Tarixçi Tufan Gündüz, 24 dekabr 2010 tarixində "Habertürk" televiziya kanalında "Tarihin Arka Odası" proqramında tarixçi Erhan Afyoncunun gözlərinin içinə baxa baxa bu bilginin kəsinliklə yanlış olduğunu,uydurulduğunu söyləyincə, tarixçi Afyoncu cavab verəmməmiş, başını aşağı endirib susmuşdu. Romandakı ikinci böyük yalan, Çaldıran savaşı sırasında Qəmbərin ağzından Sədrəddinlə Lələ Hüseynin deyişmələrinin uzun uzun verilməsidir. Halbuki Lələ Hüseyn o tarixdən çox çox öncələri vəfat etmiş və əsla Çaldıran savaşına şahid olmamışdır. Romanda keyflə bəhs olunan Taclı Xatunun əsir edilib Cəfər Ağa ilə evləndirilməsi də bir başqa yalandır. Şah İsmayıla məzhəbi üzündən böyük kin bəsləyən İdrisi Bitlisi, Xurşid Bitlisi və digər saray tarixçilərinin anlatdıqları hekayələrin heç birinin əsaslı dəlil sübutu yoxdur.Taclı Xatunun məzarı Şirazda Bibi Dutəmdədir. Belə ki, Çaldıranda yaxalanmış və qızıllarını verərək canını qurtarmışdır. Onun gerçək hekayəsi ilə maraqlananlar yenə tarixçi Tufan Gündüzün "Son Kızılbaş Şah İsmail" kitabına baxa bilərlər. Romanda Şah İsmayıl daha da qorxunc və vəfasız olsun deyə Osmanlıya üsyan edən Şahqulunun onun yanına gedərkən Şah tərəfindən öldürüldüyünün də necə böyük bir yalan olduğunu Rumlu Həsənin "Ahsenüt Tevarih" isimli tarix kitabını oxuyunca görürük. Çünki Rumlu Həsən kitabında Şahqulunun məzarının Anadoluda olduğunu və Anadoluda Osmanlılara qarşı çıxan savaşda öldüyünü yazmaqdadır. Şah İsmayılın Təbrizdəki sünniləri qazanda qaynadaraq öldürdüyü yalanı da romanda yer almaqdadır. Bütün tərəfsiz mövqedən yazan tarixçilər Şahın çox mərhəmətli və müdrik bir insan olduğunu qeyd etmişdilər. D. Sabitiyano tərəfindən yayınlanan bir əlyazmada Yavuz Sultan Səlimin atası Bəyazid, Şah Heydəri tərifləyərək ona "seyyid oğlum" deyə xitab etməkdə və onların ailəsinin necə təmiz bir ailə olduqlarını söyləməkdədir. Təəssüf ki, Osmanlı sarayından bəslənən və eyni milləti bir birinə vurmağı bir çörək qapısı olaraq görən, insanları şiə və sünni olaraq bölən bəzi alim adındakı yalançılar bu qara dedi qoduların yayılmasına səbəb olmuşlar. Tarixçi deyə şiələrin, aləvilərin ölümlərinə fətva verən Xoca Sədrəddinin, Uzun Həsənin katibi ikən qaçıb Yavuz Sultana sığınan İdrisi Bitlisinin və Xurşid Bitlisinin yazdıqlarına inananlara gerçək tarixçilər gülərlər ancaq. Mərhum hekayəçi Ömər Seyfəddin də bu yalanlardan təsirlənərək yazdığı "Pempe İncilli Kaftan" hekayəsində İstanbuldan gedən Osmanlı elçisini Şah ismayılla tərcüməçi aracılığıyla danışdırır. Güya Şah İsmayıl farsdır və türkcə bilməz. Bu bilgisizlik deyil də nədir? Bütün bu yalanlara uyan sadəcə professor İskəndər Pala kimilər deyillər. "Odatv" yazarlarından Lena Umay da 2009cu ildə yazdığı bir yazıda Şah İsmayılın əslində türk deyil kürd əsilli olduğunu yazmışdır. "İsmayıl" adında bir roman yazan Reha Çamuroğlu da eyni fikirdədir və Şah İsmayılın kürd əsilli olduğunu irəli sürmüşdür. Yalanın sonu yox. Uydur uydura bildiyin qədər. Bu adam əgər başqa bir soydansa niyə onun ətrafında bütün türkmən qəbilələri birləşirlər? Şah İsmayıl niyə İdrisi Bitlisi kimilərin yanına deyil, Ərzincan və Sivasdakı türkmən tayfalarının yanına gedir və Türkmən Qurultayını Sarıqayada toplayır? Şeirlərini niyə kürdcə yox türkcə yazır? Halbuki Şah İsmayıl Anadoludakı türkmənlər tərəfindən o qədər sevilir ki, sadəcə Anadolu və Azərbaycanda deyil, İstanbulda belə heyranları vardır və daha 1501ci ildə Dədə Məhəmməd isimli bir şeyx ona dərvişi Dədə Həsəni göndərir və gərəkərsə 2-3 min yardımçı göndərə biləcəyini yazır. Xaçlılara qan qusduran Səlahəddin Əyyübi haqqında da eyni yalanları yazdılar. Amma Səlahəddin Əyyubinin yanında yaşamış və "Kitabul İtibar (İbrətlər Kitabı)" nı yazan Usamə İbn Munkız, kitabının 109cu səhifəsində Səlahəddinin sadəcə türkcə danışdığını yazmaqdadır. Kürd bir lider niyə hey türkcə danışsın ki?! Bu məqaləni yazmaqda məqsədim Azərbaycanda daha yeni yayınlanan bir romanı qaralamaq deyildir. Məqsədim, sadəcə romanı oxuyan oxuyucunun doğruları görə bilməsini təmin etməkdir. İyirminci yüzildə nə Yavuzun, nə də Şah İsmayılın tərəfində, nə də adı tarixə yazılmış bir dövlət adamının qan bağını isbat etmək məqsədində deyiləm. Döyüşlərdən, savaşlardan, ayrılıqlardan dərs çıxarmalı və gələcəyi də yalanlar və xəyallar üzərinə deyil, doğrular üzərinə inşa etməliyik. Bir neçə gün öncə vəfat edən fransız filosof Roger Garaudynin dediyi kimi , gələcəyin yoxluğu insanı heçə endirər. Orxan Aras
insan Eh, adam heç bilmir nə yazsın, diriyə ağlayasan yoxsa ölüyə.Tələbəlik illərimdə özüm qədər sevdiyim bir qardaş deyə biləcək tələbə dostum var idi.Hər ikimiz və ümumiyyətlə qrupumuzun əksəriyyəti kasıb ailədən çıxmışdıq BDU-ya qəbul olunmağımız möcüzə hesab olunurdu.Lakin zamana uyğun olaraq o dövr hamı sanki dahi vətənpərvərlər idi.Azərbaycan tarixi haqqda müzakirələrdə mütləq Səfəvilər imperiyası,onun Kimliyi haqqda müzakirələrlə bitirdi.Tələbə yoldaşim bizim ulu babalarımızın Ərdəbildən təxminən 3 əsr əvvəl köç etdiyini bilirdi.Bir dəfə o mənə sənin babaların kürd olüb deyəndə qulaqlarımda dünya müharibəsi elə bil başladı.və bir kəlmə düşünülməyən soz dostluğumuzu öz şübhələri ilə məzara gömdü.Belə ki, guya o dövr Ərdəbillilər onun təbirincə hamısı kürd olubmuş.Bekonun tarixi səhvini onun dahiliyinə bağışlamaq olar ançaq müasir qlobal dünyanın olaylarından danışaraq türkçülükdən dəm vuran bəzi şəxslərin Səfəvilərı Farsa yaxud başqa birilərinə aid etmələri sadəcə yumuşaq desək bilgisizlik və xətadır.
Tural Şah İsmayıl bu torpaqlar üzərində böyüyən, mübarizə aparan və bu torpaqlarda haqqın rəhmətinə qovuşaraq Azərbaycan adını simgələyən bir isimdi.xahiş edirəm onun barəsində yazanda diqqətli olasınız. yuxarıda da qeyd olunduğu kimi türklər (qardaşlarımız olsalarda həqiqəti demək məncə xətirlərinə dəyməz) övlad qatili olan bir atanı böyük sultan kimi təsvir edirlər, milyon dollarlar sərf edib kinolar dizilər çəkirlər,lakin biz dilimizin və torpağımızın qoruyucusu olan böyük bir insanı tənqid etmək cəsarətinə gəlirik, bir də üstünə şər atırıq ana qatili kimi təqdim edirik.ayıb olsun sizə, ayıb olsun ki, deməli yüz illərdir ki bu torpaqlarda var olmaq və gələcəyimizi qorumaq adına aparılan mübarizələr və verilən canlar sizin üçün bir dəyər ifadə etmir məgərsə. bu gəncliklə hara gedirik görəsən? Tariximizə və var olduqlarımıza sahib çıxaq, insanlarımıza sahib çıxaq, şəxsiyyətlərimizə sahib çıxaq zəhmət olmasa. insan kimisə sevəndə onu tənqid edirimi ki, üzün belədi əlin belədi? hə? xeyir əlbətdə sevən hər yönüylə hər halıyla sevir sevdiyini."Gülü seviyorsan dikenine katlanacaksın" deyirdi Yunus Emre. bəli, sevək tariximizi, sevək və sevdirək övladlarımıza, gələcəyimizə millət olaraq.
Ramzes SHAH ISMAYIL oguldu ogullllll
YağışdaÇimÇim İsgəndər Pala Osmanlı mənbələrinə uyğun yazır Osmanlı mənbələri də İsmayılı ləkələçək üçün hər şeyi yazırlar nə oldu elə İsmayıl pis oldu?
roma Sah Ismayil Xetainin anasini oldurmesi ile bagli ancaq son zamanlar Turkiye metbuatinda yazilar gedir. Bizim elimizde olan hec bir senedde bu barede hec ne yoxdu. Bu yazilan yazi da sadece yaxin gelecekde Xetaini dusman elan etmek ucun basdirilan bir toxumdu. Yalandan bu kimi xeberler yazib, sonda Xetaini dusman elan etmek. Eger Xetai ermeni olsaydi, indi Irevanda ermeniler ona qizil heykel qoyub, butun dunyada genosid meselesinden el cekib, Xetainin butun etraf erazilere hakim oldugunu deyerdiler. Sonra da saga-sola hurerdiler. Xetai bize dovletciliyi, dilimizi, medeniyyetimizi yeniden qaytardi. Nehayet ki, Azerbaycan adinda olan bir neheng cografi mekani bir ovuca yiga bildi. Ne ondan evvel, ne de ondan sonra hec vaxt bu qudretde bir dovletimiz olmayib, bu cur icimizden bize dagidan "soz sahibleri" oldugu muddetce de cetin ki de olsun. Evvel Babek indi Xetai qaralanir. Gorek indi novbede kim var????
NATIQ(mehman) ADAM Dağlılara ona görə dağlı deyirlər ki o sizi kimi yalançı, satqın , adamları dağlayıb və onlara dağ çəkiblər.
Ulker SHAH ISMAYIL ANASINI OLDURTMEYIB! DAHI SEXSLER HAQQINDA YAZANDA BIRAZ EHTIYATLI OLUN.CILIZLASMAYIN...